سرویس کردستان
آخرین خبرهای کردستان
انتشار:  سه‌شنبه 5 شهریور 1398  ::  22:46   

در اختتامیه جشنواره تئاتر خیابانی مریوان:

متن سخنرانی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرائت شد

سرویس کردستان- همزمان با آیین اختتامیه جشنواره خیابانی مریوان متن سخنرانی «سید مجتبی حسینی» معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرائت شد.

متن سخنرانی بدین شرح است:

به مریوان، میزبانِ مهربان سلام:

به آزاده مردمانی که چون "چهل چشمه" سربلند و چون "زریوار" آبرومند، سلام!

نمی توانم شادمانیِ خود را از برگزاری این رویدادِ بین المللی و نامدار، در این گوشه از ایرانِ عزیز، پنهان کنم که نشانه ی اعتماد و اطمینان به پویش هنرِ در دور و نزدیک این سرزمین، همین استمرارِ تئاترِ خیابانی مریوان است که سالهاست در ادامه ی ذکر همه مناقبِ مریوان، تئاتر هم افزوده شده و این پیوستی مبارک، ممکن نشده مکر به غیرتِ جان به جان هر کدام از مردمان و مسئولان این دیار کریم...

تئاتر خیابانی – در روزگار ما – نه فقط یک گونه تئاتری، که دانشگاهی است که سایه به سایه مردمانِ کوچه و بازار، بساط پهن می کند و آگاهی و اندیشه تعارف.

این غنیمت است که به خردمندی و هوشیاری و بنا به مسئولیت شهروندی، تئاتر بی دغدغه ی نور و صدا و صحنه، مردم را انتخاب می کند و فروتنانه، دقیقه های مخاطبانِ خود را به درک و دانش می آمیزد.

اگر به نابخردی به این طبل می کوبیدند که تئاتر هنر اغنیاست و تحلیلی از دردمندی انسانِ معاصر ندارد، اکنون می توانیم به گواه آثار تئاتر امروز، فاصله نمایش های محیطی که به صراحتِ بیشتری، مؤید انتقاد و اعتراضِ انسان ِ معاصر در مواجهه با رویدادهای اجتماعی اند، به اصالتِ "تئاتر برای همه" ایمان بیاوریم.

در این روزها که نامِ "مریوان" به تدارک جشنواره تئاتر خیابانی بیشتر به چشم می آید و به گوش می نشیند، آرزوی می کردم که ای کاش این همت و حمیّت که در شادمانیِ مردمانی که گرداگرد هر صحنه ی تئاتر تکرار می شود و به نعمت دوراندیش مسئولان، جاودانه می گردد. آینه ی تمام نمای دیگر بلاد سرزمینم باشد.

مجالِ مغتنمی است که با یادآوریِ دشواری های مردمانِ نجیب این خاکِ پاک، خاضعانه از هنرمندان تئاتر خیابانی بخواهم چنان بیافرینند که سنگی از پیش ِ پایی برخیزد و عصایی در دست از پا افتاده ای باشند که هنر به راحت و رعایتِ مردم مکلف است و نوشدارویی اگر به صلاح و مصلحتِ وقت باشد "هنر" است که نه می میرد و نه می میراند.

معیار ارجحیت هر دوره ای از برگزاری این جشنواره ی شریف، نه صرف شکوه و شمایل اجرایی که در نوبت خود مغتنم است، بلکه سطح تولید محتوای متنفّذ و میزان اثرگذاری اجتماعی و اصلاح سهوهای شهر و شهروندی است که براساس اقوال و آمار، تعالی و ترقی ادوار جشنواره مریوان مشهود و محسوس است.

اکنون می توانیم با افتخار بگوییم که مرزِ مریوان نه به دیوار و قلعه و بارو که به "صلح و صَلاحی"  که تئاتر در دل و جان دارد، مستحکم است.

و اگر چه گاه دریغاگوی کم توجهی و کم اعتمادی به عالَم هنر و هنرمندانِ عالم بوده ایم، خوشا امروز که شکرگزار این حسن اتفاق هستیم.

سپاس قلبی خود را به هنرمندان و دست اندرکاران دلسوز نیاز می کنم و بهروزی این سلسله را از خداوندگار حُسن و هنر مسئلت دارم و ختام سخن را این بیت مشکین خواجه راز می دانم که فرمود:

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

آری به اتفاق جهان می توان گرفت