انتشار:  یک‌شنبه 10 آذر 1398  ::  16:50   

ملابختیار در گفتگوی تفصیلی با خبرگزاری کردپرس:

HDP باید در دولت ترکیه مشارکت می کرد/ ترکیه دستخوش تحولات گسترده خواهد شد

سرویس ترکیه وسوریه- زمانی که HDP در انتخابات ترکیه موفق به کسب 80 کرسی پارلمان شد، تاکید کردم که بهتر است از این فرصت برای مشارکت در دولت ترکیه استفاده کنند، زیرا حتی اگر یک منصب وزارتی را در دولت به دست می آوردند، می توانستند پنجره ای را برای بهبود و گسترش روابط دولت ترکیه و کردها بگشایند. ترکیه در آستانه تحولات بزرگی قرار دارد و حضور HDP در متن این تحولات می تواند ضمانت سیاسی مهمی برای آینده کردها در این کشور باشد.

به گزارش خبرگزاری کردپرس، «حکمت محمد کریم» که با نام «ملا بختیار» شناخته می شود، مسئول امور اجرایی دفتر سیاسی حزب اتحادیه میهنی کردستان عراق است. وی به سابقه فعالیت سیاسی و مبارزاتی طولانی در میان کردهای عراق مشهور است و نقشی چشمگیر در مبارزات مسلحانه و سیاسی کردها علیه رژیم بعث عراق داشته است. ملا بختیار درتاسیس حزب اتحادیه میهنی نیز نقش پررنگی ایفا کرده و  یکی از معدود رهبران سیاسی کُرد است که بدون داشتن پشتوانه ای از وابستگی طایفه ای و قبیله ای و روابط فامیلی وارد فعالیت های سیاسی و امور حزبی شده و با اتکا به توانایی و قدرت شخصی خود پیش رفته است.

ملا بختیار در تجربه خودمدیریتی کردهای عراق در چارچوب اقلیم کردستان نیز یکی از کاراکترها و چهره های سیاسی موثر و همچنین وزنه سیاسی سنگین و تاثیرگذاری در جنبش های فکری و جریان های روشنفکری  و مبارزات دمکراسی خواهی و آگاهی بخشی اجتماعی در منطقه است.

وی از اهالی مناطق گرمسیر اطراف خانقین عراق بوده و با لهجه ای روان به کُردی سخن گفته و تالیفات مختلف وی و از جمله کتابهایی که به رشته تحریر درآورده نیز به همین صورت است و با وجود اینکه خود شخصیتی لیبرال محسوب می شود، اما با منشی کردی به عقاید و ارزش های دینی مختلف در اقلیم احترام می گذارد و در کتاب خود به نام کُردستان و روشنگری به تفصیل این مهم را مورد بررسی قرار داده است. هم اکنون نیز اصلاحات اساسی در اقلیم دغدغه وی بوده و زندگی را با دیدگاهی نو و مدرن می نگرد.  ملا بختیار همیشه در برگزاری و برپایی همایش ها و جشنواره های فرهنگی و فکری و گسترش سازمان های مردم نهاد و مدنی و فراهم ساختن زمینه لازم برای به میدان آمدن نیروهای جوان و تازه نفس، پیش قدم است.

ملا بختیار پس از درگذشت مام جلال دبیر کل فقید اتحادیه میهنی، از وضعیت حاکم بر حزب متبوع خود بسیار نگران بوده و بر این باور است که حزب به دلیل جناح بندی های داخلی در شرایطی دشوار قرار گرفته و  به همین دلیل دائما بر ضرورت آزادی اندیشه، اصلاحات و تغییرات مثبت در حزب تاکید کرده و  معتقد است که کلید حل مشکلات لاینحل منطقه، مبارزات مدنی مسالمت آمیز و دمکراتیک است.

نامبرده علیرغم اینکه مدت زیادی است با هیچ یک از رسانه ها گفتگو نکرده است، گفتگویی گرم و مفصل را با خبرگزاری کردپرس در دفتر شخصی خود در مرکز فرهنگی و رسانه ای چاودیر انجام داد و فعالیت رسانه کردپرس را به زبان های فارسی، کُردی و انگلیسی، مهم ارزیابی کرد. دفتر منظم و شیک ملابختیار بیشتر از آنکه به دفاتر شخصیت های سیاسی شبیه باشد مانند محل کار یک استاد دانشگاه و روشنفکر چیده شده است. تصویر بزرگی از رهبر نامدار کردهای عراق مرحوم جلال طالبانی نیز بیش از هرچیز دیگری به چشم می آید. ملابختیار با رویی گشاده پذیرای ما شد و با صبر و حوصله فراوان بدون توجه به مراجعات مکرر منشی خود جهت پایان مصاحبه و رسیدن به امورات دیگر، تا آخرین پرسش ما را همراهی کرد.

 

کردپرس: جناب ملا بختیار بیشتر با کتاب نهضت کردستان و تحولات نوین (شۆڕشی کوردستان و گۆڕانکارییەکانی سەردەم)  که به زبان فارسی هم ترجمه شده، شناخته می شود درکل بسیاری شما را بابت کارهای اندیشه ای و روشنفکریتان می شناسند. با توجه به اینکه شما هنوز از کادرهای رده بالای حزب اتحادیه میهنی کردستان هستید، در این مقطع و در سن 65 سالگی بیشتر به فعالیت های روشنفکری رغبت دارید یا همچنان فعالیت سیاسی برای شما اولویت دارد؟

ملا بختیار: ابتدا از انجام این مصاحبه تشکر کرده و آرزوی موفقیت و پیشرفت برای خبرگزاری کردپرس دارم و باید بگویم که فعالیت این خبرگزاری در سطحی بالا و پربار موجب خوشحالی من است.

در پاسخ به این پرسش باید بگویم که جدا دانستن سیاست از جریان های روشنفکری اشتباه است و آنان که می خواهند این دو مقوله را از یکدیگر جدا بدانند دو دسته هستند: یک  دسته سیاستمدارانی که سیاست را در جهت تجارت و منفعت طلبی و فرصت طلبی به کار گرفته و از مواجهه با پرسش هایی در رابطه با جریان های روشنفکری سر باز می زنند و در مقابل برخی از روشنفکران و اندیشمندان نیز برای شانه خالی کردن از پذیرش هرگونه مسئولیتی در قبال ملت و مبارزات دمکراتیک، مدعی می شوند که سیاست از روشنفکری جدا است، اما در واقع این دو از یکدیگر جدا نبوده و پیوستگی طبیعی و ارتباط ارگانیک، میان این دو مقوله وجود دارد. به گونه ای که نه می توان به یک سیاستمدار گفت که روشنفکر نباشد و نه می توان به یک روشنفکر یا اندیشمند، گفت که ارتباطی با دنیای سیاست نداشته باشد. به همین دلیل من در منش و فعالیت های خود هم به امور سیاسی و هم به فعالیت های مربوط به جریان روشنفکری می پردازم .

 

کردپرس: نظر شما به عنوان یک اندیشمند و روشنفکر و همچنین یک مقام سیاسی، در مورد مواضع اتحادیه میهنی کردستان نسبت به وضعیت مناطق کردنشین سوریه و حمله نظامی ترکیه به این مناطق چیست و آیا به نظر شما این حزب از مواضع و اصول پیشین خود نسبت به این مناطق عقب نشینی و عدول نکرده است؟

ملا بختیار: از لحاظ تصمیم گیری و اصول خیر، حزب از مواضع و اصول خود عدول نکرده است، اما گاهی مواضع اتحادیه میهنی بسته به تصمیمات حزب و وضعیت و شرایط خاورمیانه، انعطاف بیشتری داشته و گاهی نیز سخت گیرانه تر است و همچنین روابط اتحادیه میهنی با کشورهای منطقه نیز بر مواضع حزب تاثیرگذار است، در هر حال بسیار طبیعی و عادی است که یک حزب سیاسی در مقاطع دشوار و در زمان هایی که احتمال زیان برای مردم و  اقتصاد وجود داشته باشد، برای گذر از شرایط، از خود نرمی و انعطاف بیشتری نشان دهد. اتحادیه میهنی هرگز از اصول اساسی خود عدول نکرده و برای هیچ یک از رهبران و نهادهای حزبی نیز عدول از خط مشی و اصول حزب کار آسانی نیست.

 

کردپرس: آقای نچیروان بارزانی رئیس اقلیم کردستان اخیرا در سخنانی بعد از حمله ترکیه به مناطق کردنشین سوریه، گفته اند که مشکل ترکیه کردها نیستند بلکه پ.ک.ک است، به نظر شما این اظهارات آقای بارزانی تا چه حد به واقعیت نزدیک است؟

ملا بختیار: به نظر من لازم است که نچیروان بارزانی با در نظر گرفتن جایگاه خود به عنوان رئیس اقلیم کردستان، منافع اقلیم و روابط دیپلماتیک ریاست اقلیم را در اظهارات خود در نظر بگیرد.

اما من نه دارای چنین جایگاه دیپلماتیکی هستم و نه تصدی منصبی حکومتی را در دست دارم که ملاحظاتی این چنینی را در نظر بگیرم، در هر حال به باور من در کردستان ترکیه مشکل و مسئله کردها از پ.ک.ک جدا نیست و مشکل پ.ک.ک هم به کردها گره خورده و قابل تفکیک نیست؛ چرا که پ.ک.ک، تنها حزب در حال ستیز  در کردستان ترکیه است ( هرچند ایدئولوژی من با این حزب مغایر است) و شخصا بارها در نشست با رهبران پ.ک.ک، مواضع خود و آنچه را که صحیح می دانم ابراز کرده ام و آنچه را نیز که نباید انجام دهند، پیشتر به آنان گوشزد کرده ام؛ اما در هر حال مبارزات پ.ک.ک از مسئله کردهای ترکیه جدا نیست.

در پاسخ به این پرسش که آیا پ.ک.ک، بر کردستان سوریه نیز تاثیر گذار است، من می گویم بله همینطور است، به همین دلیل تا زمانی که ترکیه خود مشکل کردها را حل نکند به هیچ عنوان نمی تواند سیاست خود را از کردها  و مسئله کُرد دور سازد.

 

کردپرس: نقش حزب دمکراتیک خلق های ترکیه HDP را در حل مسئله کُردها در ترکیه چگونه می بینید؟

ملا بختیار: به نظر من HDP دارای خط مشی مدنی و دمکراتیک در سطح کردستان ترکیه و در سطح کلی این کشور است، اما بهتر بود که این حزب با آرامش بیشتری موضع گیری کرده و تصمیمات خود در مسائل سیاسی و دمکراسی ترکیه و کردها  را با تامل و ارزیابی بیشتری به عنوان یک جریان سیاسی مستقل، اتخاذ می کرد.

زمانی که این حزب در انتخابات ترکیه موفق به کسب 80 کرسی پارلمان شد، من تاکید کردم که بهتر است از این فرصت برای مشارکت در دولت ترکیه استفاده کنند، زیرا حتی اگر یک منصب وزارتی را در دولت به دست می آوردند، می توانستند پنجره ای را برای بهبود و گسترش روابط دولت ترکیه و کردها بگشایند و از این طریق برای حل دیگر مسائل اقدام کنند. به ویژه اینکه در آن مقطع مشکلات میان کردها و دولت در سطح کنونی عمیق و پیچیده نبود.

اینکه یک حزب سیاسی کردی در ترکیه بتواند با رهبری سیاستمداری چون جناب صلاح الدین دمیرتاش 80 کرسی مجلس این کشور را به دست آورد، یکی از پدیده های زیبای عرصه سیاست معاصر بوده و برای کردها مانند یک رویا و خارج از تصور بود. من در همان مقطع از HDP خواستم که وارد دولت ترکیه شده و درخواست کردم که پ.ک.ک، وارد جنگ خیابانی در شهرهای کردستان ترکیه نشود.

زمان وقوع کودتا در ترکیه نیز در پیامی به رهبران پ.ک.ک، از آنان خواستم که در تصمیمی تاریخی به دلیل شرایط کودتا، آتش بس یک جانبه اعلام کرده و به مردم و دولت ترکیه نشان دهند ارتشی که با پ.ک.ک مبارزه می کند، برای نابود کردن خود آنان نیز اقدام کرده، اما متاسفانه پ.ک.ک، پاسخ داد که ترکیه اعلام آتش بس یک جانبه از سوی آنان را  ضعف تلقی می کند، با این حال من گفتم که حتی اگر ترکیه این اقدام را دال بر ضعف پ.ک.ک قلمداد کند، این موضع پ.ک.ک تاریخی خواهد بود.

در نهایت می خواهم بگویم که دولت های منطقه و به ویژه ترکیه تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل، سیاست های کنونی خود را اتخاد می کنند و وضعیت سیاسی و اقتصادی کنونی حاکم بر ترکیه و زندانی شدن بیش از 120 هزار تن از سیاستمداران، نویسندگان، اساتید دانشگاه، روشنفکران، وکلا و نظامیان این کشور نمی تواند مدت زیادی ادامه داشته باشد.

ترکیه در آستانه تحولات بزرگی قرار دارد و حضور HDP در متن این تحولات می تواند ضمانت سیاسی مهمی برای آینده کردها در این کشور باشد. مهمترین مورد در تحولات ترکیه افکار عمومی این کشور است و باید دید واکنش های سیاسی افکار عمومی چگونه خواهد بود، همان طور که مشاهده می کنیم، اکنون اعتراضات خیابان های عراق، لبنان و الجزائر را فراگرفته و همچنین وقایعی در سودان، شیلی، هنگ کنگ و کاتالونیا اتفاق افتاده و همه اینها تحت تاثیر تحول ارتباطات در جهان معاصر یعنی شبکه های اجتماعی و رسانه ها روی می دهد.

نسل جدیدی که تحت تاثیر رسانه و شبکه های اجتماعی پرورش یافته، نسل ایدئولوژی و فلسفه نیست، نسلی متعلق به  احزاب هم نیست و نسل ویژه عصر جدید است که در مقابل فساد ایستاده و خواهان برقراری مساوات و عدالت است و بدون هیچ هویت و تعریفی خاص، فقط خواستار این است که کرامت انسانی خود را حفظ کرده و در رفاه و آسایش زندگی کند و هیچ دلیلی ندارد که این گونه اعتراضات خیابانی شامل ترکیه نشود، مگر در ترکیه بیکاری وجود ندارد؟ آیا همه شهروندان ترکیه از کرامت انسانی و اجتماعی  برخوردار هستند و عدالت برقرار است؟ آیا در ترکیه فساد و سرکوب وجود ندارد؟ در ترکیه زندان ها تبدیل به دانشگاه و محل آموزش شده اند؟ همه دولت ها و کشورهایی که سرنوشتشان به سقوط ختم شد، دارای نیروهای نظامی و سازمان های اطلاعاتی بوده و دستگاه های سرکوب گر خود را در اختیار داشتند و ایدئولوژی را به خدمت سیستم خود گرفته بودند، اما در نهایت تاب ایستادگی در برابر موج تغییر و تحولات را نداشتند، در کل قدرت نظامی کشورها در مقابل این تحولات تاثیر چندانی ندارد، چرا که یکی از ویژگی های این قرن این است که نیروهای نظامی در کنار جنبش و انقلاب ها قرار گرفته و کمتر دست به کشتار مردم می زنند و خود به میان مردم می روند. در تاریخ دیده نشده که نیروهای نظامی و ارتش ها به این سرعت به مردم بپیوندند و در حقیقت این پدیده ای نوین و ویژه قرن جدید است.

 

کردپرس: همانطور که در سخنان خود به اعتراضات خیابانی در عراق اشاره کردید، پیش بینی شما در مورد آینده عراق چیست؟ این تحولات و اعتراضات به کجا می رسد و چه دست های پنهانی در پشت پرده این وضعیت عراق هستند؟

ملا بختیار: پاسخ من این است که تاکنون کدام انقلاب و جنبش در خاورمیانه روی داده که درباره آن گفته نشود دست هایی پنهان در پشت پرده آن دخیل است؟ کدام دست پنهان به جز گرسنگی در وقایع سودان دخیل بود؟ این دست پنهان در الجزائر بی عدالتی بود. آنچه ما در اعتراضات و وقایع بغداد مشاهده کردیم و اینکه گفته شد، آمریکا و یا دیگر کشورها از آن خشنود هستند، در حقیقت این است که در هر حال رویدادی اتفاق افتاده که آنها راضی به این وقایع هستند و همه دنیا به نوعی در مورد آن گفتگو و اظهارنظر می کند. اگر آمریکا واقعا دارای چنان قدرتی باشد که بتواند صدها هزار جمعیت را برای روزهای متمادی به خیابان ها بکشاند، به معنای این است که آمریکا نفوذ زیادی در آنجا دارد؛ اگر این طور است پس چرا خود دولت عراق عملکردی بهتر از این نداشت تا آمریکا و غرب نتواند بهره برداری کند؟ باید به جای اینکه آمریکا و یا دیگر کشورها را متهم کنند، این سوال را از خود بپرسند که چرا آمریکا توانسته درمیان مردم نفوذ کند و آنان نتوانستند؟ حقیقت این  است که در نتیجه اشتباهات خود دولتمردان عراقی است که  آمریکا می تواند چنین نفوذی داشته باشد.

من دو سال پیش از این و کمتر از یک ماه پس از برگزاری انتخابات مجلس عراق در راس هیئتی از اتحادیه میهنی کردستان به بغداد رفته و در دیدار با عادل عبدالمهدی نخست وزیر کنونی و دیگر رهبران عراقی، از جمله عبادی، مالکی، عمار حکیم و هادی عامری، گفتم که خیزش های مردمی عراق در راه است و روی می دهد. از من پرسیدند که از کجا می دانم این خیزش ها روی می دهد و پاسخ دادم از آنجا که 70 درصد شهروندان در انتخابات شرکت نکردند. هشدار دادم که بغداد شهری زنده است و عدم مشارکت 70 درصد از مردم آن در انتخابات در حقیقت اعتراضی در سکوت است، اما این سکوت به زودی تبدیل به فریادی بر سر شما می شود.

در سال 1989 و در کتاب خود به نام نهضت کردستان و تحولات نوین  آورده ام که جمعیت بغداد در سال 2000 میلادی به 11 میلیون نفر رسیده و شورش در این شهر برپا می شود و دولت وقت عراق ناچار خواهد بود که یا خواسته های معترضین را بپذیرد و یا اینکه دست به قتل عام و کشتار آنان بزند، یعنی سناریوی سوریه را در کشور تکرار کند و در آن صورت وضعیت عراق به مراتب از سوریه بدتر خواهد بود.

 

کردپرس: اگر بحث های مربوط به تغییر قانون اساسی عراق اجرایی شود، آیا زیانی متوجه کردها خواهد بود؟

ملا بختیار: همانظور که پیشتر نیز در نشستی گفته ام، به نظر من زیانی برای کردها ندارد. دولت کنونی در صورت ابقا نیاز شدیدی به اقلیم کردستان دارد و به هیچ عنوان تغییری در سهم و امتیازات قانونی اقلیم نمی دهد و اگر دولت دیگری نیز بر سر  کار آید، برای استحکام و دوام خود دست کم به 5 سال آرامش و ثبات در کشور نیاز دارد و کردها را از خود دور نمی کند و به همین دلیل برای تغییر حقوق و امتیازات کردها در قانون اقدام نمی کند.

 

کردپرس: برخی مواد قانون اساسی عراق در جهت منافع کردها است اما هنوز اجرایی نشده، به نظر شما در صورت تغییر قانون اساسی عراق، دولت مرکزی این مواد قانونی را به همان صورت در قانون جدید می گنجاند؟

ملا بختیار: پرسش خوبی است؛ 16 سال از سقوط صدام و 14 سال از تدوین قانون اساسی فعلی عراق سپری شده و قرار بود که 4 سال پس از تصویب قانون اساسی، ماده 140 اجرایی شود.

قانون اساسی سال 2005 تصویب شده و 14 سال است که ماده 140 را اجرایی نمی کنند و من چگونه می توانم به دولتی دلخوش باشم که  یک ماده قانونی را که در قانون اساسی پذیرفته شده و قانون صراحتا تاکید کرده که ماده 140 قابل تغییر و دستکاری نیست؛ اجرا نمی کند  و چطور می توانم بگویم که دولت بعدی از دولت کنونی بهتر است در حالی که همه آن ها 14 سال است ماده 140 را اجرا نمی کنند.

به همین دلیل و با توجه به تعلل دولت های پیاپی عراق در اجرای ماده 140 پیش بینی می کنم که نه این دولت و نه دولت های بعدی قادر به تغییر و دستکاری در ماده 140 و یا قانون نظام فدرال عراق و ساختار فدرالی اقلیم کردستان نیستند. در حقیقت این دو ماده مهمترین مواد قانون اساسی عراق و از نظر کردها قلب قانون اساسی هستند.

 

کردپرس: اگر تغییر و تحولی بنیادین در عراق روی دهد، آیا به نظر شما احزاب و جریان های کنونی باز هم می توانند در قدرت باقی بمانند؟

ملا بختیار: در هیچ یک از کشورهای دنیا، کسی نتوانسته که احزاب را کاملا از پروسه سیاسی خارج کند. در کشورها روال بر این است که احزاب را تشکیل می دهند نه اینکه اگر حزبی در کشور وجود دارد آن را منحل کنند. بیرون راندن احزاب از پروسه سیاسی به صورت کامل امکان پذیر نیست، اما لازم است که حزب در سیاست های خود بازنگری کرده و خود را با تغییر و تحولات تطبیق دهد.

نتایج یکی از پژوهش ها در آمریکا که 15 یا 20 سال پیش از این انجام شده، نشان می دهد که بخشی از مشکلات جامعه آمریکا به ضعف فعالیت های احزاب در این کشور بازمی گردد. فعالیت و زندگی حزبی پایه و اساس مهمی برای پیوستگی جامعه و قرارداهای اجتماعی و حفظ دمکراسی است، اما کدام حزب؟ حزب قبیله ای؟ حزب نژادپرست؟ حزب ضد دمکراسی؟ نه منظور در اینجا حزبی دمکراتیک و برخاسته از مبارزات اجتماعی و مدنی است و اگر دمکراسی حقیقی حاکم باشد، چنین حزبی حتی پس از 50 سال هم در عرصه سیاسی باقی می ماند.

 

کردپرس: آینده سوریه و به ویژه مناطق کردنشین این کشور و نقش آمریکا در این تحولات را چگونه می بینید؟

ملا بختیار: من بسیار خوش بینم که کردها بار دیگر با حملات شیمیایی و انفال مواجه نمی شوند، اما این بدین معنا نیست که وقایع تلخ  و ناگوار مانند جنگ و شهید شدن کردها روی نمی دهد، اما تراژدی های بزرگ مانند آنچه پیشتر روی داده تکرار نمی شود، زیرا اکنون کردها در دنیا از حمایت گسترده ای برخوردار هستند.

دیدیم که وقتی رئیس جمهور آمریکا تصمیم به خارج کردن نیروهای خود از مناطق کردنشین سوریه گرفت، با چه انتقادات و فشارهایی حتی در حزب متبوع خود و دمکرات ها و کنگره و همچنین هنرمندان و نویسندگان و رسانه های آمریکا و جهان روبرو شد.

اسرائیل با وجود اینکه از سال 1948 تاکنون در حال صرف میلیاردها دلار است، مانند کردها از حمایت های جهانی برخوردار نیست و این در حالی است که کردها هیچ پولی برای این منظور خرج نکرده اند. نیروهای سوریه دمکراتیک هیچ پولی برای هزینه کردن و کسب حمایت در اختیار ندارند، اما از پشتیبانی در سطح جامعه جهانی برخوردار هستند. به دلیل اینکه مسئله کردها از سطح میزهای گفتگوی رهبران جهان فراتر رفته و به وجدان افکار عمومی دنیا راه یافته است، آمریکا ناچار شد حتی شمار بیشتری از نیروهای خود را به کردستان سوریه بازگرداند و این خود دارای اهمیت بسیاری است؛ زیرا در اروپا این افکار عمومی است که دولت و رهبران را انتخاب کرده و بر سر کار می آورد و خط مشی احزاب سیاسی نیز با افکار عمومی تطابق می یابد و به همین دلیل من نگران وقوع فاجعه نیستم و در مورد آینده تحولات سوریه نیز پیش بینی می کنم که کردها در بازنویسی و تدوین قانون اساسی این کشور به عنوان عاملی موثر  مشارکت کرده و بخشی از حقوق خود را باز می یابند؛ زیرا هم آمریکا و روسیه و هم اتحادیه اروپا این امر را پذیرفته اند و تا جایی که ما اطلاع داریم خوشبختانه ایران نیز مخالفتی با آن ندارد.

 

کردپرس: بسیاری از مخاطبین ما در کردستان ایران می خواهند بدانند که ملا بختیار تا چه حد با کردهای ایران  آشنا است و نظر شما در مورد کردستان ایران چیست؟

ملا بختیار: از دوران حکام محلی اردلان تاکنون روابط نزدیکی میان کردستان ایران و کردستان عراق وجود داشته و در دوران زمامداری اردلان ها در کردستان ایران، این منطقه امیدی برای کردهای عراق بوده و همانطور که می دانید در زمانی که شیخ محمود حکومت خود را در این منطقه تاسیس کرد، سمکوی شکاک با وجود اینکه خود را از لحاظ جایگاه کمتر از شیخ محمود نمی دید، با افراد خود به نزد شیخ آمده و اعلام کرد که حاضر است نگهبان وی باشد و شیخ محمود نیز استقبالی شاهانه از سمکو به عمل آورد و به گواه تاریخ اولین سرود حماسی کردی  در سال 1921 میلادی و از سوی رفیق حلمی و در زمان آمدن سمکو به سلیمانیه سروده شده است.

همچنین پس از تاسیس جمهوری مهاباد در ایران و قیام بر علیه رژیم ستم شاهی نیز کردهای عراق خدمات و کمک های شایانی به آن کرده  و اکنون نیز من بی محابا اعلام می کنم که اگر من از آزادی خواهان اقصی نقاط جهان حمایت می کنم، چرا از هم زبانان خود حمایت نکرده و در خوشی و ناخوشی کنار آنان نباشم؟

یک بار به مقامات جمهوری اسلامی ایران گفتم که شما با کردهای سوریه و ترکیه دشمنی ندارید و نظام فدرالی کردهای عراق در اقلیم کردستان را نیز می پذیرید، پس کردهای خود را نیز دریابید.

برچسب‌ها:
#اقلیم کردستان