01:31 AM Tehran
یک‌شنبه 29 مهر 1397
 خبر فوری:   7 مدیر متخلف واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی با دستور دکتر طهرانچی برکنار شدند
سرویس کردستان
آخرین خبرهای کردستان
انتشار:  چهارشنبه 23 خرداد  ::  10:41
تنفس زمین بدون زباله
زندگی به سبک بازیافتی/هنری که با «زباله» نقش می گیرد

سرویس کردستان- ترسیم صنایع دستی با زباله از هنرنمایی جوان دوستدار محیط زیست در قروه است که با ایده های متفاوت یک زندگی بازیافتی ساخته و برای بازگرداندن تنفس زمین تلاش می کند.     

به گزارش خبرنگار کردپرس، 31 سال دارد و غوطه ور در دنیای ایده و ابتکار. از دوران کودکی عاشق خلق کارهای متفاوت بود. از هر چیزی که به دستش می رسید یک طرحی می زد و در نهایت وسیله ای می شد دیدنی. از مقوا شروع کرد و با ساخت اُریگامی به دنیای چوب و پلاستیک و کارتن و هر وسیله ای که امروزه به نام زباله آن را می شناسند، دست برد و حال به جایی رسیده که به عنوان امپراطور هنرهای بازیافتی در قروه شناخته می شود.

«مجید ضیایی»؛ جوانی است اهل قروه که زباله های قابل استفاده را هنرمندانه نقش می دهد و به ترسیم صنایع دستی جدیدی با حفاظت از محیط زیست می پردازد. او که هنرهای دستی را بخشی از زندگی اش می داند از دغدغه ها و دلواپسی هایش در کنار حمایت های همیشه توخالی مسئولان می گوید.

دوست دارد شهری بدون آلودگی زباله داشته باشد و برایش سؤال است که چرا در هر کاری برچسب بی توجهی از همه لحاظ وجود دارد. سؤالی که حتی با خلق ایده هایش، به آن پاسخ داده نشد.   

حرکتی متفاوت

کارگاه کوچکی دارد که با فروش همین صنایع دستی بازیافتی از سال 91 راه اندازی کرده است. کارگاهی با سرمایه یک میلیون و 500 هزار تومانی که بیشتر جنبه سرگرمی آن برجسته شده تا تولید و فروش.

خانواده اش اوایل مخالف کارش بودند.«ابتدای کار خانواده ام چندان رضایت نداشتند و به من می گفتند این آشغال بازی ها چیست که راه انداخته ای. اما به مرور با دیدن اثری که از همین آشغال ها خلق شده بود تغییر مسیر داده و حمایتم کردند.»

«مجید ضیایی» از برچسب هایی که هنگام جمع آوری زباله و ضایعات چوب و ... خورده است، گفت.«زمانی که برای جمع آوری زباله ها و یا آن هنگامی که به کارگاه های نجاری می روم و ضایعات چوب را جمع می کنم، برچسب های مختلفی خورده ام و حتی گاهی اوقات هم برخوردهای تندی را دیده ام.»

اما این قضاوت ها و برخوردها باعث نشد که او انگیزه اش را از دست بدهد و بالعکس اشتیاقش را هم بیشتر کرد.«این کار نیمی از زندگی ام شده و تا جایی که بتوانم ادامه می دهم و دوست دارم دیگران را هم تشویق کنم که به این هنر روی بیاورند.»

«ضیایی» که خود عضو انجمن محیط زیست سراب سبز قروه است، می داند که وجود زباله های تجدید ناپذیر تا چه میزان برای محیط زیست خطرناک هستند، برای همین دغدغه همیشگی اش گام نهادن در مسیر فرهنگ سازی برای حفاظت از محیط زیست بود.

او که از کوچکترین وسیله دورریز هم نمی گذرد، معتقد است انواع زباله های پلاستیکی، انواع چوب های دور ریختنی همانند چوب بستی و ... جزو وسایلی هستند که می توانند تبدیل به اثری هنری شده و به دکوراسیون خانه و محل کارمان زیبایی ببخشند.

«ضیایی» تنها داشتن ذهنی خلاق و تنوع طلب را برای استفاده بهینه از وسایل غیرقابل مصرف ضروری می داند.«همین که بتوانی از ذهنت به بهترین شکل بهره بگیری و هرچه ایده داری را با تنوع خاص نمایش دهی، برای بروز هنرهای دستی بازیافتی که نیازمند خلاقیت هستند، کافی است.»

دو سالی می شود ازدواج کرده و تشکیل زندگی مشترک را نه تنها مانع کارش نمی داند بلکه همسرش هم پا به پای او می آید.«همسرم همان ابتدا حمایتم کرد و علاقه خود را نشان داد و این در حدی است که کنار من در کارگاه کمک می کند و حتی ایده های ناب می دهد.»

دلواپس شعارزدگی

باوجود آنکه «مجید ضیایی» با سرمایه هرچند اندک خودش، کارگاهش را اداره می کند و سفارشات مردم از سرتاسر ایران را می پذیرد اما دلواپس بی توجهی مسئولانی است که مدام سخن از حمایت فرهنگ و هنر می زنند.

او از حمایت نشدن ها، مشکلات مالیاتی، مجوز ندادن ها، سیاسی کاری کردن مقوله هنر، بوروکراسی اداری و ... گفت.«وقتی حمایت ها از هر نظری ضعیف است، من جوان چگونه می توانم دست به خلاقیت زده و ایده پردازی کنم. چگونه می توانم به دنبال کسب و کار مورد علاقه خود بروم.»

این هنرمند دوستدار محیط زیست با اشاره به حمایت از کالای ایرانی، معترض می گوید ای کاش تمامی نام های سال تنها در حد شعار باقی نمی ماند و به عمل هم می رسید.«شعار حمایت از کالای ایرانی تا زمانی که از امثال جوانانی مانند من حمایت نشود معنا نمی یابد. حمایت از کالای ایرانی یعنی اینکه اجازه بدهند چراغ ذهن جوانان روشن شود و بدون ناراحتی به جلو پیش برود.»

تنفس زمین

هیجان و ذوق هنری در چهره اش پیداست. چهره ای که انتظار تشکیل کلاس های آموزشی و برپایی نمایشگاه های مرتبط برای معرفی هنرمندان دارد.«انتظار من این است که معرفی و شناخته شوم تا بتوانم این فرهنگ بهینه بازیافت در قالب هنر را به مردم نشان داده و پیام صلح و پاکی برای زمین و محیط زیست ارمغان بیاورم.»

«مجید ضیایی» جوانی است که می خواهد صنایع دستی گسترده شود چرا که هنرهای دستی را شاخص و سند یک شهر و کشور می داند.

 او گرچه مشکلات پیش رو را بسیار می بیند اما هرگز دست از نخ پیچیدن به دور بطری های پلاستیکی و فلزی، ایده پردازی با چوب بستنی و کاغذ و مقوا، لباس های غیرقابل مصرف و گونی و پارچه و ... دست برنداشته و به دنبال راهکاری برای گسترش کارگاهش است.

از دنیای چوب و چسب، کامواها و نخ های رنگی، چوب های بستنی که حالا تبدیل به جاگلدانی و جای خودکار شده اند، از پاکت های پول و نامه ای که با خرده ریزهای کاغذ دیواری نقش گرفته اند، از تابلوی گلی که با تکه پارچه های مخمل تزئین شده، از آویزهایی با بطری های فلزی و پلاستیکی و ... چگونه می توان به سادگی گذشت وقتی جوانی هست که در زمین زندگی هنر و عشق می کارد.

فکر اینکه محیط زیست بدون زباله چقدر در تنفس زمین نقش دارد، مسئله ای است که امثال «مجید ضیایی» به عنوان فعالان محیط زیست و علاقه مندان به هنر و صنایع دستی می توانند آن را محقق سازند به شرط آن که نگاه جامعه با تیغ تیز نور خورشید بسازد و از آن عبور کند./

* گزارش: زیبا امیدی فر

کليه حقوق اين پایگاه اطلاع‌رسانی متعلق به «خبرگزاری کردپرس» بوده و هرگونه استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

©2017 kurdpress. All rights reserved.
Designed & Powered By Atlas Samaneh - طراحی و توسعه توسط اطلس سامانه