انتشار:  شنبه 18 آبان 1398  ::  12:15   

به بهانه سفر وزیر کشوربه کردستان

آقای وزیر کردستان حال خوبی ندارد/ محمد هادیفر

سرویس کردستان-  در اوایل سال 93 ساز و كاری با عنوان «شورای توسعه كردستان به ریاست وزیر كشور طرح  شد و در سال های قبل وزیر کشور رسما اعلام کرده بود مکلف به پیگیری مطالبات و مسائل توسعه استان کردستان است. خیلی مایل بودم که این شوخی و تعارف سیاسی را جدی بگیرم و فکر کنم کردستان هم معینی جدی در دولت دارد.

 اگر چه کُردها قبل از این دارای شخصیت های برجسته ای در دولت های گذشته بودند که سرنوشت هر دوی آنان به اوین ختم گردید. اما تصورم این بود که این وزیر کُرد خراسانی بتواند با استفاده از ظرفیت و قابلیت خود به این تعارف سیاسی جامه عمل بپوشاند و مقدمات اجرای سند توسعه کردستان در این دولت شروع شود خصوصا با وجود استانداری اقتصادی و دردآشنا به مسائل کردستان که می توانست گام های توسعه ای برداشته شود تا حداقل شکاف این استان با استان های همجوار کمتر شود.

متاسفانه حلقه ی سیاسی «چند نفره» استان و مدیریت آن را احاطه کرده و کور سویی از امید توسعه برای آن باقی نگذاشته اند به همین خاطر هر چه به پایان عمر دولت نزدیک می شویم این ناامیدی به یاس مفرط تبدیل می شود. حال که  وزیر معین پس از چند سال ازاعلام معین بودنش به کردستان آمده است  صد البته بهانه ای برای آمدن دارد که از اولویت های آن می تواند بررسی وضعیت استان برای سفر ریاست جمهوری باشد و حتما نگاهی انتخاباتی را نیز مد نظر دارد.

 با تحول اساسی که  در حوزه قوه قضائیه به وجود آمد، فیلم آقا بزرگ مجلس هم سوخته شد  و تا حدودی کشتی امید 1400 آنان نیز به گل نشست همان امیدی که چینش عمده استانداران را برایش آماده کرده بودند. اگر چه از ابتدا هم مشخص بود که این تعارف سیاسی وزیر یک گام تبلیغاتی بیش نبود  و طرح آن بیشتر به خاطر سرپوش گذاشتن به جمله جنجالی ایشان در مراسم معارفه استانداراول دولت تدبیر مبنی بر«عدم حجیت درانتخاب استاندار بومی» بود، و گرنه درعرض 6  سال،  آبی از توسعه استان گرم نشده وحال نیز برف مدیریت جریان دولت در مقابل آفتاب سیاسی زمان تاب مقاومت ندارد. بدون شک هر گونه تقلا برای تغییر مدیریت در مدت باقی مانده رنگ و بوی انتخاباتی به خود می گیرد و تمام تلاش دولتیان در کردستان صرف مسائل انتخاباتی می شود.

 برخی از برنامه های سفر دو روزه وزیر متبوعش می باشد که می تواند در قالب همان شخصیت حقوقی معین بودن کردستان تعریف گردد. هر چند که تمامی این امورات درسند توسعه استان در نظر گرفته شده است و سال هاست که در بایگانی دولت ها خاک می خورد وهر از چندگاهی به مناسبت های انتخاباتی از صندوقچه سیاسیون بیرون آمده و به عنوان نُقل محافل بازار سیاسی و مزاح های سیاسی و اجتماعی قرار می گیرد و  پس ازغبار روبی انتخاباتی مجددا به محل امن خود برمی گردد اما تا کنون قدم جدی دراین راستا برداشته نشده است. همانگونه که معاونت هماهنگی های اقتصادی استانداری در یکی از مصاحبه های  اخیر خود (6 اسفند 97) با ایرنا گفته است: «با توجه به حجم كارهای عمرانی و طرح های نیمه تمام در كشور و جوابگو نبودن درآمدهای دولت در تامین همه نیازهای عمرانی در كوتاه مدت، تامین منابع مالی از مهمترین چالش های اجرای مصوبات توسعه استان كردستان است.  برای رفع این چالش اولویت دادن به تامین اعتبارات این طرح ها از درخواست های شورای توسعه كردستان از سازمان برنامه كشور است كه در بخشی از این طرح ها توفیقات خوبی بدست آمده و برای سایر موارد پیگیری ها ادامه دارد.»

  این سخن معاون استاندار مصداق مثل معروفی است که فردی عرضه داشت «در بازار وسایل چنان وچنین هست اما من پولش را ندارم بخرم » بنابراین کردستان به لحاظ برنامه نویسی چیزی کم ندارد اما به گفته معاونت اقتصادی استانداری نیاز به اعتباردارد که این دولت اراده اش را نداشته است چون تمام انرژی مدیران تصمیم سازاستانداری صرف مسائل جناحی و طیفی می شود وتنها چیزی که برای آنها اولویت ندارد منافع مردم ومسائل توسعه ای است. بیشترین خدمتی که وزیر معین می تواند به کردستان بکند تعیین حدود واختیارات مدیران استانداری و تعیین وضعیت استانداران کردستان می باشد، چون استان توسط استانداران دیگری به غیراز استاندار قانونی مدیریت می شود. در حقیقت استاندار حقیقی و معاونت سیاسی در استان نمادی بیش نیستند و تصمیمات مدیریتی وسیاستگذاری های کلان دراتاق فکرها و گعده های سیاسی «چند نفره»  طرح ریزی و اجرا می گردد.

از وزیر معین که خود را تمام قد یک اعتدالی تمام عیار می داند انتظارنمی رود در سفرش به کردستان به میان مردم شهرسنندج بیاید وغروب های خیابان سیروس را با خیل بیکارانش مشاهده کند، انتظار نمی رود به شهرک های حاشیه ای و اقماری شهر سرکشی  کند و نظام مدیریت شهری را مزمت کند،  انتظار نمی رود ستون کولبران مرزنشین را نظاره گر باشد که چگونه نان را با جان تعویض می کنند، انتظار نمی رود شهرک های صنعتی را مشاهده کند تا ببیند چرخ صنایع استان چگونه به گل نشسته است. انتظارنمی رود به معادن غارت شده استان سرکشی کند تا شاهد وضعیت فلاکت بار مهمترین رکن توسعه استان باشد. انتظارنمی رود وضعیت کشاورزان کامیارانی و قروه و دهگلان رسیدگی کند تا ببیند چگونه حاصل دسترنج آنان با خاک مزارع یکسان شده است. انتظار نمی رود فساد فراگیر اداری را مورد شماتت قرار دهد هرچند مدیران استان نسبت به این موضوع آلرژی داشته و فورا موضع گیری می کنند. انتظارنمی رود علت عقب ماندگی پروژه های عمرانی ملی در استان را جویا شود. مردم از این سفرهای سیاسی امید فرجی ندارند چون دستاوردی هم برای آنان نداشته و نخواهد داشت .اگرچه همه اینها جزء انتظارات مردم است اما انتظارمی رود وزیر کشور قبل از ماموریت معین بودنش وضعیت مدیریت استان، به عنوان زیرمجموعه مستقیم خودش را بررسی کند و حداقل وضعیت سهامداران دولت در مصادر قدرت در استانداری را مشخص کند.

آقای وزیر برای راستی آزمایی مطالبات مردمی در خصوص آزادسازی کردستان از زندان یک مدیریت «چند نفره» شاید بهتر است سری هم به احزاب مقهور سهامدار دولت در کردستان بزند تا گلایه های هم جریانی های این «چند نفر» به گوش خود وزیر هم برسد.  آقای وزیر بزرگترین مانع توسعه کردستان جریان الیگارشی قدرتی است که توسط چند نفر همه ارکان مدیریت اجرایی استان را محبوس کرده اند حتما پرونده فرمانداری ها را مرور خواهید کرد، مهمترین شهر مرزی استان نزدیک دو سال است فاقد فرماندار می باشد،  شهرستان های دیگر با سرپرست اداره می شود آنانی هم که به کار گرفته اند از طیف تندرو جریانی خاص می باشند که مدیریت استان را به باشگاه سیاسی تبدیل کرده اند اگر هیچکدام از انتظارات مردمی برآورده نشود که بعید است در این سفرهای انتخاباتی اقدامی صورت بگیرد تنها و تنها اگر بتوانید استان و استانداری را از حبس این چند نفر آزاد کنید خدمت بزرگی هم به مردم کردستان و هم به سهامداران دولت دراستان نموده اید. آقای وزیر براستی کردستان حال و روز خوبی ندارد. یکی از مطالبات مهم مردم و ناظران سیاسی در حال حاضر در کردستان آزادسازی کردستان از حبس «چند نفر» است و اگر آقای وزیر کشور نتواند انتظارات پیش گفته را پاسخ دهد، حداقل می تواند تمرکز خود را بر اصلاح مدیریتی قرار دهد شاید از این نظر توانست نامی نیک از خود در اذهان مردم کردستان به جای بگذارد.