سرویس کردستان
آخرین خبرهای کردستان
انتشار:  دوشنبه 21 آبان  ::  10:55

روایتی از گروه «پیدا» در قروه؛

«اتوبان سکوت» از واقعیت ها می گوید/تأثیر جنگ بر زندگی

سرویس کردستان- «اتوبان سکوت» روایتی ساده و در عین حال معنی دار از تبعات جنگ نزد رزمندگان، جانبازان و خانواده شهداست که گروه تئاتر «پیدا» در قروه این روزها آن را به روی صحنه می برد.  

به گزارش خبرنگار کردپرس، سه سال و 53 روز. این زمان کمی نیست برای حس کردن دردی از جنس جنگ. جنگی که در آن یکی اسیر بود و دیگری تفنگ به دست. یکی شهید شد و دیگری جامانده از جنگ. یکی هنوز با خاطرات جنگ است و یکی هم خیره شد به قاب عکس زخم های مانده از جنگ.

این روزها روایت متفاوتی را «پیدا» به زبان هنر می گوید. روایتی از هر آنچه در زندگی یک شهید و خانواده و اطرافیانش می گذرد. از همرزمانی که با شهید بوده اند تا کسانی که حتی رنگ جبهه را ندیده اند اما ادعاهای بسیاری را دارند. این تصویری از زندگی آدم های امروزی با دغدغه هایشان است. کسانی که وجه مشترکی با شهید قصه دارند و همانند دانه های تسبیح به شهید «صادق گلی پور» و جنگ مرتبط می شوند و در نهایت هر کدام به یک روش در «اتوبان سکوت» به تعامل می رسند.   

تابلو اول؛ خاطره گویی

سالگرد شهید است... دو نفر از همرزمان شهید خاطره ها دارند از جنگ و فداکاری. فداکاری شهیدی که باعث نجات دوستانش شد و خود رفت. اینجاست که می گویند «هر گلوله ای هدفی دارد» و باید پاسخ کودکی را داد که مدام می پرسد «پدر! چند نفر عراقی را کشتی؟» و پدری که وامانده چه تفاوتی میان او و عراقی مقابلش بوده؟ او بین لجنزار کشتن تا مجبور به کشتن دست و پا می زند. سپس نگاه دوستش را می بیند «مسئله اصلی آدم کشی نیست! بلکه جنگ است... جنگی که اگر نمی رفتیم... حال این زندگی نبود...»

تابلو دوم؛ اتوبان سکوت

سالگرد شهید است... مضمون اصلی داستان همین جا شروع می شود. از احداث اتوبانی به نام «شهید گلی پور». اتوبانی که درست از مرکز منزل پدری شهید می گذرد. اصرار شهرداری برای فروش خانه پدری بسیار است و پدر اما راضی به فروش نیست. او خاطره ها دارد از فرزند شهیدش. از کودکی تا بزرگ کردنش.

عوامل شهرداری از سر و صدا و در یک کلام آلودگی صوتی می گویند اما پدر شهید به جز سکوت هیچ چیز نمی شنود. «می گویند اینجا سر و صدا زیاده اما نمی دونن من چیزی نمی شنوم. برای من همه جا پر از سکوته.»   

تابلو سوم؛ مادری آرزو به دل

سالگرد شهید است... مادری که هنوز شهادت تنها فرزندش را باور ندارد با حسرت از دختری در پارک برای پسر شهیدش خواستگاری می کند. در این بین یکسری از واقعیت های جامعه نمایان می شود و دختری هست که از باغ انتظار مادر، سیب سرخی را می چیند.

 تلاش مادر برای بله گرفتن ادامه دارد و نگاه دختر اما به پیله های شهادت خیره می ماند و ... مادر هنوز چشم انتظار است. «اگه پسرم این بار برگرده دیگه نمیذارم بره.»

تابلو چهارم؛ زخم اسارت

سالگرد شهید است... و همرزم شهید «صادق گلی پور» عشق رفتن به کربلا را دارد. مردی که چمدانش را برای زیارت بسته و می خواهد همسرش همراهی اش کند و اما زن که هنوز در زخم های یک سال و 53 روز اسارت ماندگار است، حاضر به سفر کربلا نیست. چرا که عراق را مسبب همه این زخم ها می داند.

مرد معتقد است جنگ خیلی سال پیش تمام شده و نباید حال را با گذشته مقایسه کرد. اما زن باور دیگری دارد. اینکه «تلخی و سیاهی جنگ هرگز از بین نمی رود.»

تابلو پنجم؛ ادعای پوچ

سالگرد شهید است... اینجا هویت پنهان بخشی از جامعه نمایان می شود. مردی که ادعا دارد و میان پوچی ذهن اش دست و پا می زند. جبهه نرفته و حتی بوی جنگ و شهادت به مشامش نخورده اما خود را رزمنده ای تمام و کمال می داند.

شهید «گلی پور» را نمی شناسد اما برای مطرح شدن خود مدام پا به پا می شود. در این میان مرد جوانی که اسیر این مدعی خاص شده راز او را کشف می کند. «معلومه این آدم جبهه نرفته. آدمای جبهه و جنگ یه صفای دیگه ای دارن.»

تابلو ششم؛ سکوت خاطرات

سالگرد شهید است... اینجا سکوت رزمنده ای روایت می شود که با شهید «گلی پور» همرزم بوده و حال در میان موج های جنگ قطع نخاع شده. او در سکوت خود هنوز در دوران جنگ مانده و این همسرش است که خوشه خوشه صبوری به پایش می کارد.

رزمنده دوست دارد یاد همرزم شهیدش را زنده نگه دارد و همراه با پدر و مادر شهید در کنار دیگر همسنگرهایش از «اتوبان سکوت» بگذرد و به شهید«صادق گلی پور» بپیوندد...

تقدیم به پیشکسوتان هنر قروه

«اتوبان سکوت» کاری به نویسندگی «شهرام کرمی» و کارگردانی «یونس صحرارو» است که این روزها در پلاتوی کانون شهید مطهری توسط گروه نمایش «پیدا» در شهرستان قروه به روی صحنه می رود.

کارگردان این نمایش از اجرای عمومی برای فرهنگ تئاتر دیدن در قروه گفت. «یونس صحرارو» همچنین نمایش «اتوبان سکوت» را به هنرمندان پیشکسوت شهرستان قروه تقدیم و مثل همیشه از حمایت نکردن مسئولان انتقاد کرد.   

او دوست دارد مسئولان به دیدن نمایش ها بیایند و با حضورشان انگیزه هنرمندان را بالا ببرند. «نیاز است اداره ارشاد با دعوت از مسئولان دستگاه های اجرایی ضمن برقراری ارتباط مدیران با فرهنگ تئاتر دیدن عاملی برای تقویت بنیه های تئاتر قروه باشد.»

این نمایش به مدت یک هفته از 19 تا 24 آبان ماه سال جاری رأس ساعت 17 عصر در پلاتوی کانون شهید مطهری قروه اجرا و آماده حضور علاقه مندان به این هنر است.

نمایش «اتوبان سکوت» با مضمونی در حوزه دفاع مقدس، دارای 12 بازیگر زن و مرد  بوده که در 6 تابلوی جدا به روی صحنه می رود./