03:03 AM Tehran
شنبه 25 آذر 1396
 خبر فوری:   دولت ترکیه 10 میلیون دلار وام بلاعوض به فلسطین می دهد
سرویس سوریه
آخرین خبرهای سوریه
انتشار:  دوشنبه 13 آذر  ::  18:50
بخش سوم گفتگوی طلعال سیلو با خبرگزاری آناتولی

سرویس ترکیه- سخنگوی فراری ارتش دموکراتیک سوریه هدف از تشکیل این گروه را حمایت آمریکا از YPG و PKK می داندو در اظهارات خود از ارتباط تنگاتنگ و هماهنگی میان ارتش دموکراتیک، PKK و آمریکا می گوید.

به گزارش کردپرس به نقل از خبرگزاری آناتولی، طلعال سیلو سخنگوی سابق ارتش دموکراتیک سوریه که ماه گذشته به ترکیه گریخت، در بخش سوم مصاحبه خود با خبرگزاری آناتولی درباره روابط این گروه و PKK با آمریکا و توافق آنان برای فراری دادن عناصر دولت اسلامی عراق و شام (داعش) سخن گفت.

 

اولین تماس شما با آمریکا چگونه برقرار شد؟

زمانی که سخنگوی ارتش دموکراتیک شدم، خواستند با من در خارج از سوریه دیدار کنند. با چیزی شبیه به بالگرد آمدند و مرا به اربیل بردند. در پایگاه هوایی آمریکا در فرودگاه اربیل دو روز ماندم. در مورد تدارکات و فعالیت های رسانه ای صحبت کردیم. رسانه هایی را که از ارتش دموکراتیک حمایت می کنند مشخص کردیم. در مورد اینکه با کدام یک مصاحبه انجام دهیم گفتگو کردیم.

با مقامات ارشد آمریکا دیدار مسستقیم داشتید؟

دیدارهای مستقیم داشتیم. من نیز در این دیدارها حضورداشتم. در جلساتی با حضور برت مک گورک نماینده رئیس جمهور آمریکا در ائتلاف بین المللی ضد داعش، ژنرال استفان تاونزند فرمانده این ائتلاف و ژنرال جوزف واتل، فرمانده ستاد مرکزی ارتش ایالات متحده شرکت داشتم. اعضای گروه را برای این جلسات شاهین جیلو (از فرماندهان ارتش دموکراتیک سوریه) تعیین می کرد. در تمام جلسات پایگاه چلبیه شرکت می کردم. با هیئت وزرات خارجه آمریکا جلسه داشتیم. بین جیلو و آمریکا هماهنگی کامل برقرار بود.

چرا ارتش دموکراتیک سوریه در لوگوی خود ختای ترکیه را نیز در نقشه سوریه گنجانده است؟

جیلو در جلسه ای گفت که "دولت سوریه هنگام تشکیل یک استان خود را قربانی ترکیه کرد، اما ما از آن نخواهیم گذشت". این جلسه در ساختمان روابط عمومی یگان های مدافع خلق (YPG) در حسکه برگزار شد.

چگونه تصمیم گرفتید که به عنوان سخنگوی ارتش دموکراتیک سوریه صحبت کنید؟

من طبق دستور جیلو به عنوان سخنگو انتخاب شدم. سپس باهوز اردال (از مقامات حزب کارگران کردستان (PKK)) مرا در کاراچوک به صرف غذا دعوت کرد. راجع به همه چیز صحبت کردیم. او یک سلاح نیز به من هدیه داد. جیلو دستور قرائت بیانیه ها را صادر می کرد. متن بیانیه را از طریق واتساپ یا وایبر به من ارسال می کرد. من آن را ویرایش می کردم. وقتی باهوز اردال جدا شد نورالدین صوفی آمد. بیانیه ها را او (به عنوان مافوق جیلو) بررسی می کرد. بیانیه آزادسازی رقه نیز توسط جیلو تهیه شده بود. او این متن را ننوشته بود، چون چنین توانی نداشت.

نشست مطبوعاتی به درخواست آمریکایی ها صورت گرفت؟

از ما خواستند که انفجاری در ترکیه را محکوم کنیم. همچنین خواستند اعلام کنیم که ارتش دموکراتیک رابطه ای با PKK ندارد. این بیانیه را نیز جیلو داد. از وی علت آن را پرسیدیم. گفت که آمریکا خواسته است. بدین ترتیب اعلام خواهد شد که میان ما و PKK رابطه ای وجود ندارد. نقش ما، تنها روی کاغذ بود.

روابط ارتش دموکراتیک سوریه با سران PKK در قندیل چگونه بود؟

جیلو با اینکه فرمانده ارتش دموکراتیک بود حق اظهارنظر نداشت. دستورات از سوی باهوز اردال صادر می شد. او نیز از صبری اُک (از فرماندهان PKK) دستور می گرفت. درک این روابط برای من دو سال طول کشید. آسان نبود. مجبور بودند به ویژه در نشست با آمریکایی ها مرا در کنار خود داشته باشند. حتی هنگام تحویل گرفتن سلاح شرکت کردم. در این مدت اعتماد آنان را جلب کردم. به تمام اسرار خصوصی آنان واقف بودم. PKK تصمیمات نظامی، غیرنظامی و اقتصادی منطقه را می گرفت. تمام تصمیمات را قندیل می گرفت و افرادی که در آنجا بودند فقط باید اجرا می کردند.

جلب حمایت آمریکا توسط PYD/PKK تحت نام ارتش دموکراتیک سوریه چگونه آغاز شد؟

از زمان تشکیل ارتش دموکراتیک کمک های تسلیحاتی و لجستیکی آمریکا وجود داشته است.از طریق چتر نجات سلاح در اختیار YPG می گذاشتند. پس از اعلام نام ارتش دموکراتیک سوریه به درخواست آمریکا، کمک تسلیحاتی تحت عناوین متفاوت بدون ذکر نام عناصر کرد صورت گرفت. من نیز دو محموله کمک تسلیحاتی را تحویل گرفتم. این تسلیحات از نوع سبک و ساخت روسیه بود. هنگام تشکیل ارتش دموکراتیک یک هیئت آمریکایی آمد و اثر انگشت و عکس اعضای شورای نظامی ارتش دموکراتیک را گرفتند. هنگامی که آمریکایی ها برای نخستین بار به میدان آمدند، در یک پایگاه نظامی کوچک به نام استراحت الوزیر میان حسکه و تل تمر مستقر شدند. درآن جا باند برای بالگرد ساختند. در نزدیکی آن و بر روی جاده درباسیه پایگاه دوم به نام تل بیدر را تاسیس کردند. در آنجا نیز باند بالگرد ساخته شد. به ما از آن جا اسلحه می دادند. از دروازه مرزی سملکا (مرز سوریه-عراق) نیز سلاح می آمد. پایگاه چلبیه نیز به کار گرفته شد. قبلا اینجا کارخانه سیمان (لافارژ فرانسوی) بود. این مکان در نزدیکی سیرین میان پل های عین عیسی و کاراکوزاک قرار دارد. آمریکا یک پایگاه نظامی بزرگ ساخت. انبار اصلی تمام کمک ها به ارتش دموکراتیک همینجا است. با راه اندازی پایگاه چلبیه کمک ها افزایش یافت. پس از روی کار آمدن دونالد ترامپ حمایت همه جانبه شامل حال ما شد. صدها خودروی نظامی را دیدیم که در دروازه مرزی سملکا اسلحه حمل می کردند. تمام آنها به چلبیه منتقل می شدند. سلاح ها در ظاهر برای ارتش دموکراتیک بود، اما در اختیار YPG قرار می گرفت. در ورودی چلبیه، فردی به نام هیمن که نماینده YPG است حضور دارد. هماهنگی لازم را او انجام می دهد. اسلحه و خودرو را او تحویل می گیرد. برخی اوقات آنها را در پایگاه نگهداری می کند، گاهی نیز در انبار اصلی در همان منطقه. سپس به سافکان، مسئول تسلیحاتی YPG تحویل می دهد. او نیز در مناطق مشخصی توزیع می کند.

آمریکا در کنار ارسال اسلحه به چه طرق دیگری از ارتش دموکراتیک سوریه حمایت می کند؟

آموزش نظامی می دهد. اردوگاهی برای همین هدف وجود دارد. مراکز پزشکی و درمانی دارد. برای کمک های اولیه و عمل جراحی مورد استفاده قرار می گیرد. پرسنل پزشکی آمریکایی و فرانسوی حضور دارند. فرانسوی ها همچنین آموزش تک تیراندازی می دهند.

آیا نشانه ای از توقف کمک های آمریکا دیده می شود؟

براساس آخرین اظهارات آمریکایی ها دیگر اسلحه ارسال نخواهد شد، اما در واقع به اندازه کافی اسلحه تحویل گرفته اند. پولی که دریافت کرده اند نیز حد و حساب ندارد.

آیا PYD/PKK می تواند مستقل از آمریکا اقدام کند؟

بدون تایید آمریکا نمی تواند هیچ حمله ای انجام دهد، زیرا از سوی آن حمایت می شود، به ویژه پشتیبانی هوایی. آمریکایی ها نیز بدون عملیات زمینی قادر به شکست داعش نیستند. همه این را می دانستند

میان سران PYD/PKK و آمریکا اختلافی هم رخ می داد؟

هیچ اختلافی وجود نداشت. طرفین در تمام زمینه ها اتفاق نظر داشتند. آمریکا از ارتش دموکراتیک پشتیبانی نامحدود و آشکار نظامی به عمل می آورد. منافع مشترکشان در هماهنگی کامل با یکدیگر بود. منافع ارتش دموکراتیک یا PKK در تصرف مناطق بود که اتفاق افتاد. این موضوع بدون آمریکا تحقق نمی یافت.

حضور نظامی آمریکا در میادین مختلف سوریه در چه حد است؟

خودشان در مذاکرات به ما گفتند که دو هزار نظامی آمریکایی در سوریه دارند؛ کارکنانی از قبیل مربیان آموزشی، مشاوران و ماموران ارتباطات عملیات هوایی، اسکادران های دریایی و پرسنل نیروهای ویژه. از کشورهایی مانند انگلستان، فرانسه و دانمارک نیز هستند، اما بسیار کم.

تاثیر مک گورک، نماینده ویژه آمریکا در مبارزه با داعش در سوریه چگونه بود؟

از ابتدای کار بسیار موثر بود. برای مثال در اولین نشست پایگاه چلبیه، آزادسازی منبج مطرح شد. این پیشنهاد از سوی او بود. او گفت که ما باید طرف ترک را برای راه اندازی شورای نظامی ویژه شهرهای دارای اکثریت عرب قانع کنیم. قصد داشتند وانمود کنند که کسانی که شهر را آزاد می کنند فرزندان خود منبج هستند. پیشنهاد مشابه آن را در رقه نیز دیدیم. هنگام ارائه پیشنهادات می گفت ''باید طرف ترک را قانع کنیم". می گفت باید طوری جلوه دهیم که عوامل حاضر در صحنه عرب هستند. در شورای نظامی منبج اتحادیه ترکمن ها نیز هستند، اما در بدنه هیچ ترکمنی وجود ندارد. حتی من نیز اسامی گروه وابسته به خود را صوری نوشتم. این اقدام به خواست مک گورک انجام می شد. باز هم اعلام شده که در عملیات رقه تنها ائتلاف عربی شرکت خواهد کرد، اما در واقع چیزی به نام ائتلاف عربی وجود نداشت. سیاست های ارتش دموکراتیک به فرماندهی شاهین جیلو، از سوی مک گورک هدایت می شد. پس از آزادسازی منبج از ما خواسته شد بیانیه ای مبنی بر اینکه ارتش دموکراتیک شهر را آزاد کرده، YPG از آن عقب نشینی کرده و کسانی که مانده اند اهل منبج هستند، منتشر کنیم که البته واقعی نبود.

خروج داعش از رقه با توافق با ارتش دموکراتیک بازتاب گسترده ای داشت. در رقه چه اتفاقاتی رخ داد؟

مذاکرات رقه در قرارگاه مرکزی ارتش دموکراتیک در عین عیسی انجام شد و دو روز به طول انجامید. ابومحمد (رابط داعش)، جیلو و معاونش قهرمان مذاکره کردند. داعش جایی جز دیرالزور برای رفتن نداشت، آمریکا نیز گویی موافق آن بود. ارتش دموکراتیک ( در رقه و دیرالزور) در آن واحد دو حمله ترتیب داد. نیروهای حاضر در دیرالزور ضعیف بودند. آمریکا نیز می خواست پیش از رسیدن ارتش سوریه، عملیات دیرالزور از سوی ارتش دموکراتیک برای رسیدن به مرز عراق آغاز شود. به نظر آمریکایی ها ارتش سوریه ممکن بود ظرف شش هفته به دیرالزور برسد. وقتی ارتش سوریه سریع تر از آنچه پیش بینی شده بود پیشروی کرد، آمریکا از ارتش دموکراتیک خواست مذاکرات را با داعش آغاز کند. بدین ترتیب تروریست ها باید از رقه خارج شده و در دیرالزور به البوکمال رفته و مانع پیشروی ارتش سوریه می شدند. مذاکرات برای دادن اجازه خروج به 3500 تروریست انجام شد. حدود 500 زن و کودک نیز با آنها بودند. آمریکا و جیلو می خواستند که این تروریست ها پیش از ارتش سوریه به دیرالزور برسند. به همین دلیل به کسانی که از رقه خارج می شدند حمله نمی شد. همان روز جیلو از من خواست در رسانه ها ظاهر شده و نمایشی ترتیب دهم. به عنوان گروه رسانه ای "نمایشی" را آماده کردیم. براساس این نمایش با اقدام قبائل عرب رقه 275 تن از ترویست های بومی داعش به ارتش دموکراتیک تحویل داده شدند. در این نمایش (که در واقع کسی تحویل داده نشد) برای اینکه نشان دهیم 275 نفر وجود دارند چند نفر را از اردوگاه عین عیسی آورده و آنجا نشان دادیم. نمایش دوم را نیز مقابل دوربین رسانه ها بازی کردند. ورود خبرنگاران به رقه را ممنوع کردند و به آنان گفتند که با داعشی های خارجی تبار، که مایل به خروج از شهر نیستند درگیری رخ می دهد. در حالی‌که حتی یک گلوله نیز شلیک نشد. طی این مدت داعشی هایی که از شهر خارج شده بودند به جایی که باید می رفتند رسیدند. سپس اعلام کردیم که رقه آزاد شد. بعدا فهمیدیم که به بخشی از آنها رشوه داده شده تا به جای دیگری ( خارج از دیرالزور) بروند. تعداد زیادی به مناطق عملیات سپر فرات رفتند.

هنگامی که وارد رقه شدید متوجه چه چیز‌ی شدید؟

اتفاقات رقه برای تخریب آن بود نه آزادسازی. روز اعلام آزادی رقه به آنجا رفتم. با دیدن حجم ویرانی در این شهر دچار شوک شدم. بیش از 95 درصد شهر تخریب شده بود. هدف تشکیل ارتش دموکراتیک سوریه نجات مردم و خاک سوریه از ظلم گروه تروریستی داعش بود، ولی اگر چیز‌هایی که من دیدم را نجات می نامند، نیازی به چنین کاری نبود، زیرا این تخریب بود. این امر توسط دو طرف صورت گرفت. ارتش دموکراتیک تخریب کرد و آمریکا نیز باعث ویرانی تمام شهر شد. هنوز هم دلیل آن را نمی دانم. سپس شورای مدنی رقه برای بازسازی آن از جامعه بین الملل درخواست حمایت مالی می کند. به بهانه بازسازی شهر، برای منافع شخصی خود اقدام خواهند کرد.

آیا نظیر اتفاقات رقه، در شهر‌های دیگر نیز رخ داده است؟

رقه اولین جایی نبود که طی توافق با داعش آن را تخلیه کردند، بلکه سومی بود. آمریکا و جیلو طی توافقی این کار را انجام دادند. پیش از اعلام آزادسازی منبج، شورای نظامی آن، بیانیه ای صادر کرد. در این بیانیه اعلام شد که اجازه خروج برای 2 هزار عضو داعش با سپر انسانی داده شده است. ارتش دموکراتیک ،آمریکا و شورای نظامی منبج، ضمن تامین امنیت اعضای داعش، به آنها اجازه خروج دادند. این اولین توافق از نوع مذکور بود.

توافق بعدی بین PYD/PKK و داعش در کجا صورت گرفت؟

در شهر طبقه. این شهر به عنوان سد و منطقه مسکونی ثوره از دو قسمت تشکیل شده است. طبقه آزاد شد، ولی ثوره آزاد نشد. علی‌رغم انجام چندین عملیات در شهر، هنوز موفق نشده اند. داعش در آنجا به شدت مقاومت می کرد. مجبور به انجام مذاکره با آنها شدند. ابومحمد (مذاکره کننده داعش در رقه) دست به کار شد. شوهر خواهرش در طبقه تحت الامرش بود. از وی خواسته شد تا برای خروج 500 تروریست توسط جیلو و آمریکایی‌ها با داعش مذاکره کند. اعضای داعش می خواستند با سلاح و تجهیزات خود از طبقه به رقه بروند. جیلو از طرف ما با آمریکایی ها مذاکره کرد و سپس به اعضای داعش اجازه خروج امن داده شد.

ترکیه به آمریکا پیشنهاد عملیات مشترکی برای آزادسازی رقه داده بود. آیا آمریکایی ها این مساله را با شما در میان گذاشتند؟

من هم در نشستی که آمریکایی ها پیشنهاد ترکیه را مطرح کردند، حضور داشتم. مک گورک و جان مک کین (سناتور آمریکایی) نیز در آنجا بودند. او گفت که ترکیه پیشنهاد داده تا با ایجاد یک کریدور 25 کیلومتری واحد‌های خود را به همراه نیروهای عرب وارد رقه کند. حرف های مک کین فقط پیشنهاد بود و الزامی نبود. شاهین جیلو که متوجه این امر شد، گفت برای ترکیه و حامیانش حتی یک کریدور 25 سانتی متری نیز باز نخواهند کرد. مک کین نیز با این حرف‌ها قانع شد. سپس درخواست ارتش دموکراتیک جهت تامین سلاح بررسی شد. مک کین حمایت خود را مجددا اعلام کرد و وعده کمک داد. او اعلام کرد که تنها مخالف تامین سلاح ضد هوایی است.

آمریکا در بیانیه‌ای به نصب پوستر عبدالله اوجالان واکنش نشان داد. پس از این بیانیه میان طرف‌ها چه گذشت؟

آمریکایی ها به خاطر اینکه ارتش دموکراتیک نزد افکارعمومی دچار مشکل نشود، درباره پوستر و شعار‌ها همیشه هشدار می دادند، اما طرف کرد این هشدار را نمی پذیرفت. در اماکنی که آمریکایی ها با ما مذاکره می کردند، پوستر اوجالان نصب می شد. حتی در اولین نشست ارتش دموکراتیک نیز پوستر او نصب شده بود. تمام پرچم ها در منطقه تحت کنترل YPG نیز همینطور بودند. یعنی نمی توانید پرچم‌های ارتش دموکراتیک را ببینید. آمریکا‌یی ها خوب می دانند با چه کسی دارند همکاری می کنند.

آیا مقامات ارشد ارتش دموکراتیک در ازای این همه حمایت خود از آمریکا، از این کشور خواستند که از PKK به عنوان شاخه اصلی آن، در جامعه بین المللی پشتیبانی کند؟

دیگر چه حمایتی انجام شود؟ PKK نیاز به سلاح و پول دارد. اسلحه توسط ارتش دموکراتیک به دست YPG می رسید. از این گروه نیز برای PKK ارسال می شد. بنابر این نیازی نبود شاهین جیلو درخواست تامین سلاح کند. در هر حال، اسلحه از طریق YPG به PKK می رسید.

 

کد خبرنگار: 30103

کليه حقوق اين پایگاه اطلاع‌رسانی متعلق به «خبرگزاری کردپرس» بوده و هرگونه استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

©2017 kurdpress. All rights reserved.
Designed & Powered By Atlas Samaneh - طراحی و توسعه توسط اطلس سامانه