انتشار:  دوشنبه 12 آذر  ::  14:00

کردپرس گزارش می دهد؛

سیمای شهرهای بی مهر به معلولان، باید تغییر کند

سرویس آذربایجان غربی- آیا تا به حال از دید یک معلول در خیابان های شهر قدم زده اید؟ رد شدن از موانع و چاله های خیابانی را با چشمان بسته امتحان کرده اید؟

به گزارش کردپرس، در طراحی مدرن شهری، به این فکر می‌شود که چگونه می‌توان به تمامی انسان‌ها، ورای توانایی‌های جسمی‌شان امکان تحرک و زندگی در سطح شهر را داد. اما با قدم زدن در شهری چون مهاباد متوجه می شوید که مدیریت شهری و و در راس آن کمیته مناسب سازی فضای شهری، تا کنون سعی بر حذف شهروندان معلول داشته است، چرا که هنوز هم خبری از مناسب سازی و تسهیل تردد معلولین در شهر و اماکن عمومی فراهم نشده است.

شهر ما کدامیک از مناسب سازی و استاندارهای یک شهر مدرن که قابلیت استفاده برای همگان را داشته باشد، داراست؟ در واقع چنین شهرهای خود را در پاسخگویی به معلولان، ناتوان می بینند.

در شهرستان مهاباد 3هزار و 400 فرد معلول وجود دارد. در(12 آذر) ماه، روز جهانی معلولین، این پرسش مطرح می شود که شهر چه میزان معلولان را در مفهوم شهروند بودن، سهیم ساخته است؟!

جامعه معلولین از وعده های بی عمل خسته شده اند

ژیلا یکی از اعضای جامعه معلولین است او که خواهان زندگی مستقل است می گوید؛  ساعت ها و روزها در خانه ماندن طاقت فرساست، نمی توانم تنها بیرون بروم به پارک، کتابخانه سری بزنم. حتما باید یک همراه داشته باشم. ویلچرم در چاله ها گیر می کند و حتی برای عبور از خیابان مشکل دارم.  آبراهه های پیاده روها بیشتر دارای پل های آهنی و غیر استاندارند و اگر تنها بیرون باشم باید منتظر عابری پیاده بایستم تا به من کمک کند.

او ادامه می دهد؛ ما به ترحم نیاز نداریم تنها توانمند سازی شهر برایمان کافی است. اما شهر برای ما معلولین ساخته نشده است و همایش هایی که در این روز برایمان برگزار می شود تنها یک روز در سال و است و تمام. بعدا به فراموشی مجدد سپرده می شویم.

معلولین ناچارا، ماندن در خانه را به ورزش کردن ترجیح داده اند

رییس هیات ورزش معلولین مهاباد به خبرنگار کردپرس می گوید؛ معلولین به جای ورزش کردن، ترجیح می دهد در خانه بمانند. زیرا ورود و خروج معلولین در هیچکدام از سالن های ورزشی استاندارد نیست و اصلا محلی برای این عزیزان طراحی نشده است.استخرها هم دارای پله  هستند و معلولین از وارد شدن با ویلچر به این مکان باز می مانند.

احمدزاده با اشاره به اهمیت ساخت یک سالن ورزش مناسب برای معلولین بیان می کند؛ اگر سالنی مختش معلولین طراحی می شد آن ها نیز می توانستند به راحتی و با مراجعه آسان به این مکان به ورزش مورد علاقه خودشان بپردازند. از سویی دیگر در حال حاضر هزینه اجاره سالن ها بسیار زیاد است و هیات ورزش های معلولین با هزینه خود توانسته تنها برای چند رشته ورزشی معلولین، سالن جهت تمرینات اجاره کند. البته اگر سالن های ورزشی موجود بهسازی و استاندارد سازی شود حداقل تا 70 درصد این وضعیت بهبود می یابد.

مصوبات کمیته مناسب سازی فضای شهری مهاباد در حد حرف باقی مانده است

رییس بهزیستی مهاباد در گفت و گو با خبرنگار کردپرس می گوید؛ امسال 3 جلسه کمیته مناسب سازی فضای شهری برای معلولین در مهاباد به ریاست فرمانداری مهاباد برگزار شد و مصوبات آن به ادارت سطح شهر ارجاع داده می شود تا اقدامات لازم را در این راستا انجام دهند که گزارش اجرایی این مصوبات در پایان سال بررسی می شود.

یوسفی ادامه می دهد؛ در همین خصوص اقداماتی در شهر انجام شده اما چندان چشمگیر نیست این مشکلات به خاطر بافت قدیم ساخت شهری به کل شهرهای ایران مربوط می شود و طبیعی است. امسال نیز مشکلات مالی شهرداری  این مسئله را پیچیده تر ساخته است.

در همین خصوص عضو کمیته مناسب سازی شهری معلولین مهاباد تصریح می کند؛  سازمان بهزیستی خود متولی این کار است اما این مسئله باید در کمیته مناسب سازی به ریاست فرماندار شهرستان اجرا شود. سالیانه جلساتی به صورت اصولی در این خصوص برگزار می شود اما تا کنون هیچ اقدامی برای آن انجام نگرفته است در حالی که هزینه زیادی در بر نمی گیرد اما کل این جلسات در حد وعده های به جامعه معلولین باقی می ماند.

او اضافه می کند؛ اکثر ادارات می توانند از بودجه های سالیانه عمرانی خود جهت مناسب سازی ورود و خروج و سایر شرایط مناسب برای معلولین استفاده کنند اما در حال حاضر بیشتر ادارات مهاباد و اماکن عمومی قافد استفاده معلولین هستند و بهزیستی مهاباد در چند سال اخیر این مورد را در ورودی اداره خود برطرف کرده است.

احمدزاده می گوید؛ رفت و آمد و در شهر برای معلولین بسیار سخت و دشوار است و هیچ کدام از اصول مناسب سازی رعایت نشده است این مورد برای نابینایان بسیار دشوارتر است مدتی بود که شهرداری مهاباد در پیاده روها سنگفرش ویژه نابینایان را قرار داده بود، اما به دلیل غیر اصولی بودن آن بارهای پیش آمده که فرد معلول نابینا با درخت و یا تیرهای چراغ برق برخورد کرده و آسیب دیده اند. در واقع این کار نیز تنها جهت حل صورت مسئله انجام گرفت و نتیجه مثبتی برای جامعه معلولین در بر نداشت.

گزارش از تانیا شعفی