سرویس ایران
انتشار:  شنبه 8 دی  ::  08:37   

یگانه رجبی بازیگر جوان سینما و تئاتر در گفت و گو با کُردپرس؛

بازیگران تئاتر ماندگار ترند/برای ورود به سینما به استعدادم باور دارم‌ تا آشنابازی

سرویس ایران-یگانه رجبی به قول خودش علاقمند به تجربه نقش های سخت است که بتواند با آن ها دست و پنجه نرم کند تا حالش خوب شود. البته بخاطر این اراده و تمرینات سخت و مداوم هم ، بعضا کارش به بیمارستان کشیده شده است. او از جمله هنرمندانی است که معتقد است ، کسی جای کسی را در سینما نمی گیرد و کسانی که هم با رابطه و آشنا وارد این‌ عرصه می شوند نوش جانشان و دمشان گرم.آن‌ها با رابطه بالا می آیند و موفق می شوند و ما هم با تلاش و استعداد سعی می کنیم بالا بیاییم و موفق شویم.

کُردپرس- دختری پرتلاش و جسور که آنقدر در نقش هایش فرود می رود که انگار شخصیت داستان در جانش نشسته است ، به صورتی که تماشاگر او را باور می کند.شاید این ویژگی مربوط به تئاتری بودنش است چیزی که خودش به آن اذعان دارد و می گوید بازیگران تئاتر ماندگارترند و در سینما هم موفق می شوند. «یگانه رجبی» فارغ التحصیل کارشناسی ارشد بازیگری و دختر کرمانشاهی خوش آتیه سینمای کشور است که دو کار سینمایی و چندین کار فاخر تئاتر در پرونده اش وجود دارد. او می گوید:《عاشق فیلمی هستم که ماندگار بماند.خوشبختانه نمی خواهم نقش بد بازی کنم.صرفا دیده شدن و سوپراستارشدن هدف من نیست بلکه به دنبال کار خوب هستم.》
یگانه رجبی به قول خودش علاقمند به تجربه نقش های سخت است که بتواند با آن ها دست و پنجه نرم کند تا حالش خوب شود. البته بخاطر این اراده و تمرینات سخت و مداوم هم ، بعضا کارش به بیمارستان کشیده شده است. او از جمله هنرمندانی است که معتقد است ، کسی جای کسی را در سینما نمی گیرد.او می گوید : کسانی که با رابطه و آشنا وارد این‌ عرصه می شوند نوش جانشان و دمشان گرم.آن‌ها با رابطه بالا می آیند و موفق می شوند و ما هم با تلاش و استعداد سعی می کنیم بالا بیاییم و موفق شویم.
 
این گفت و گوی مفصل و جذاب را در ادامه بخوانید:
 
کُردپرس-شما کارشناسی ارشد رشته بازیگری دارید، با وصف آن برخی بدون تخصص در حوزه نمایش ، وارد حوزه بازیگری می شوند،فکر می کنید تحصیلات تخصصی چقدر در بازیگری تاثیر گذار باشد؟
 
تحصیلات آکادمیک در حوزه بازیگری می تواند در پیشرفت افرد تاثیرگذار باشد ، هرچند در اطراف من افراد زیادی وجود دارند که تحصیلات آکادمیک ندارند ولی آنقدر آرتیست هستند که نمی توان آن ها را به خاطر نداشتن تحصیلات آکادمیک زیر سوال برد. می توانم بگویم که تحصیلات آکادمیک در کارم به من کمک کرد تا در بستر تئاتر و بازیگری قرار بگیرم.آن بستر و فضاسازی منجر شد که من حرفه ای تر وارد این حوزه شوم.در طرف دیگر متاسفانه دانشگاه ما از لحاظ آکادمیک اصولی پیش نمی روند،برخی از اساتید کمک‌ شایانی به دانشجویان نمی کنند و شاید خواندن کتاب و قرار گرفتن در بستر هنری بتواند راه پیشرفت علاقمندان به بازیگری را هموار کند.اگر به لحاظ تحربه شخصی عنوان کنم قرار گرفتن در محیط آکادمیک زمینه آشنایی با این‌ حوزه را برایم فراهم کرد.هر چند که قبلا هم گفتم نمی توان‌کسانی که تحصیلات آکادمیک ندارند را زیر سوال برد ، چرا که در آن ها افراد با استعداد و توانمند زیادی در حوزه بازیگری پیدا می شود.
 
کُردپرس-بگذارید از جنبه دیگر به حوزه نمایش بپردازم.در خصوص یکی از کارهایتان که مربوط به پایان‌ نامه کارشناسی ارشدتان‌ بود، حضور داشتم و شما تئاتری در مورد '"آشویتس" کار کردید،می خواهم‌ بدانم فرق تئاتری های سینما با دیگر بازیگرانی غیر تئاتری در چیست؟آیا درست است تئاتری ها بازیگرترند؟
 
بازیگران تئاتر ماندگارترند و این نظر بزرگان‌ این‌ عرصه است. در تاریخ هنر سینما هم‌ به نحویی تایید شده که بازیگران تئاتر وقتی وارد حوزه سینما می شوند ماندگارترند و بازیگران بزرگتری هستند.مرحوم خسرو شکیبایی ۲۰ سال تئاتر کار کردند و وقتی وارد سینما شدند به یکی از چهره های ماندگار سینما تبدیل شدند.هر چند نمی توان به صراحت و مطلق گفت که بازیگران سینمایی که تئاتر کار نکرده اند بازیگران خوبی نیستند چرا که بازیگران سینمایی وجود دارند که تنها سینما کار می کنند و تبدیل به افراد موفقی شده اند.چون‌ بازیگر تئاتر هستم بنا به سلیقه شخصی ام می گویم،بازیگران تئاتر زمانی که وارد سینما می شوند،بیشتر موفق می شوند.هر چند معتقدم بازی در تئاتر یک‌ مدیوم کاملا مجزا از بازی در سینما است.در واقع دو مدیوم‌ فوق العاده متفاوت هستند که باید برای هر کدام تلاش کرد.من اگر بازیگر موفقی در تئاتر باشم ، ممکن است بازیگر موفقی در سینما نباشم چون‌ باید مدیوم سینما را هم درست و دقیق بشناسم.بازیگران تئاتر خیلی تلاش و تمرین می کنند و این‌ بستر به آن ها کمک می کند تا اگر نقشی را در سینما ایفا می کنند با آن دست و پنجه نرم‌ کنند و از هر طرفی آن را بشکافند و شاید این عامل باعث می شود نقش های خوبی هم‌ ارائه دهند.
 
کُردپرس-بعنوان‌علاقمند به حوزه هنر ،همواره مشاهدگر سعی تان در تئاتر بوده ام.برخی اوقات برای نمایش هایتان آنقدر تمرین می کنید که چند کیلو وزن کم‌ می کنید تا بهترین کارتان را به نمایش بگذارید.فکر می کنید فرق شما و کسانی مانند شما که بدون‌ پشتوانه تلاش می کنند تا دیده شوند با افرادی که صرفا بر اساس رابطه وارد سینما می شوند،چیست؟
 
خیلی ها در این حوزه هستند که بخاطر آن که پول و لینک و آشنایی ندارند تا وارد سینما شوند، مهجور می مانند.ما تلاش می کنیم و امیدمان را از دست نمی دهیم و با پشتوانه استعداد و تلاش به سمت جلو حرکت می کنیم.ترجیحم این است تئاتر دانشجویی را با شرافت کار کنم و هنر را آن طور که هست و حالم را خوب می کند ، ببینم تا این که صرفا از طریق آشنا و سفارش وارد فیلم‌ شوم‌ و نقش اصلی بگیرم، این‌ خیلی لذت بخش نیست و حالم را خوب نمی کند لذا روزی اگر به جایگاه خوبی رسیدم باید ببینم که با تلاش و زحمت و با استعداد خودم به آن جا رسیده ام و حالم خوب شده است.درباره کسانی که با رابطه وارد سینما می شوند نظری ندارم و به نظرم کسی جای کسی را نمی گیرد و آنقدر این عرصه بزرگ‌ است که کسی جای کسی را تنگ نمی کند.کسانی که با آشنا پیشرفت کرده اند نوش جانشان، من رابطه ندارم‌ روزی ۷، ۸ ساعت تمرین بدن و بیان می کنم و بیشتر و بیشتر تلاش می کنم تا به موفقیت برسم. 
 
کُردپرس-به سینما بپردازیم، شما در دو سه سال اخیر کارهای قابل تاملی بازی کرده اید و با کارکتر اصلی در فیلم گل نساء تا بازی قابل قبولی در فیلم‌ ترومای سرخ به ایفای نقش پرداخته اید، چقدر نقش های متفاوت برایتان مهم است؟
 
بله من دو فیلم سینمایی بازی کرده ام.فکر می کنم تمام بازیگرها دوست دارند که نقش های متفاوتی بازی کنند.بعید می دانم بازیگری پیدا شود و دلش بخواهد نقش تکراری بازی کند، مگر آن که مجبور باشد و انتخاب های دیگری نداشته باشد؛ که باز هم من این کار را انجام نمی دهم.بعد از فیلم ترومای سرخ نقش اصلی دختری ناشنوا پیشنهاد شد که آن را قبول نکردم.هر چند نقش اصلی بود اما دوست نداشتم که در رزومه ام‌ نقش تکراری وجود داشته باشد. به عنوان بازیگر نقش تکراری چیزی به من‌اظافه نمی کند.در فیلم ترومای  سرخ هر چند نقش کوتاهی ایفا کردم‌ اما برای آن نقش کوتاه هم‌ ، شش ماه به انجمن ناشنوایان می رفتم.آنجا تحربه و زیستم را انجام دادم و اگر دوباره بیایم نقش را تکرار کنم‌ به آن‌تجربه و زیست کاریم‌ ، چیزی اظافه نمی شود که به مخاطب ارائه دهم.قطعا هر چند نقش ها متفاوت تر باشد برای من لذتبخش تر هستند.من‌ علاقمند به تجربه نقش های سخت هستم که بتوانم با آن ها دست و پنجه نرم کنم.این طوری حالم خوب تر است.البته من‌ با یک‌ چیزی مشکل دارم و آن‌ این است که بگویند فلانی قیافه اش معصوم است به این نقش نمی خورد و یا این بازیگر قیافه اش فلان است و به آن نقش نمی خورد.قطعا برخی خصوصیات وجود دارد که ما به نقشی نزدیک‌ باشیم ولی دلیلی نمی شود که بازیگر محدود شود.در سینمای هنری دنیا این موضوع وجود دارد، برای نمونه 《آلپاچینو》از نقش معصوم و نابینا گرفته تا گنگستر در فیلم پدرخوانده را ایفا کرده است لذا نمی توان گفت فلانی قیافه اش به این‌ می خورد و به آن‌ نمی خورد؛ من‌ این‌ را قبول ندارم که متاسفانه ما این را در ایران داریم.خب یگانه رجبی چون‌چهره معصونی دارد نمی تواند در فیلمی نقش زنی مافیا را بازی کند، من این موضوع را نمی پذیرم و قبول ندارم.من بازیگرم و باید بتوانم ؛ چیزی به اسم نداریم وجود ندارد، من باید بتوانم.ای کاش کارگردان ها به ما اعتماد کنند و نقش های مختلف را به ما پیشنهاد دهند.کارگردان ها باید بیایند و ابعاد مختلف ما را کشف کنند و به ما اعتماد کنند و بگذارند ما نقش های مختلف را بازی کنیم .
 
کُردپرس-فیلم ترومای سرخ با ایفای نقش شما در ژانر هنر و تجربه قرار دارد.ژانری که با نامهری جامعه و مسئولین قرار دارد،به نظر شما چرا استقبال از این ژانر مهم در کشور ما بی رونق است؟
 
ترومای سرخ در هنر و تجربه هم مهجور ماند و دیده نشد.متاسفانه در کشور ما خیلی از آرتیست ها چه در سینما و چه در زمینه های دیگر مهجور مانده اند.در کشور فیلم های مستقل و فیلم هایی که لینک ندارند مورد بی مهری قرار گرفته اند.فیلمی مانند گل نساء ۸ جایزه جهانی برای ایران برده اما دو سال است که فیلم را به جشنواره فجر راه نمی دهند، برای اکران‌ عمومی مشکل داریم.من برای فیلم گل نساء خیلی تلاش کردم.مریض شدم کارم به بیمارستان کشید و دلم هم‌ نمی خواهد وقتی ۴۰ ، ۵ سالم شد فیلم اکران شود.دلم‌ می خواهد کارگردان فیلم که تمام زندگیش را فروخت و تهیه کنندگی فیلم‌ را برعهده گرفت در این زمان به حقش برسد.
 
کُردپرس- گیشه و فروش فیلم بیشتر برایتان اهمیت دارد یا بازی در فیلمی که ماندگار بماند؟
 
قطعا عاشق فیلمی هستم که ماندگار بماند.الان ۸، ۹‌سال است که بدون‌ پشتوانه دارم‌ در حوزه تئاتر با دستمزد کم تلاش می کنم تا بتوانم اثر ماندگاری به جا بگذارم.این برایم جذاب است که مثلا اگر ۱۰ سال دیگر به نقش هایم نگاه شد ، بگویند که کارت حرف نداشته است.سینما که دیگر جای خود دارد.نقش های اول زیادی در سریال های تلویزیونی رد کرده ام.خوشبختانه نمی خواهم نقش بد بازی کنم و دوستدارم که در سینما رزومه بد از من بجا نماند.صرفا دیده شدن و سوپراستارشدن هدف من نیست، به دنبال کار خوب هستم.
 
۷-کار جدیدی در دست دارید؟
 
در حال حاضر مشغول چند کار تئاتر هستم و فعلا سر پروژه کار تصویری نیستم.