انتشار:  سه‌شنبه 21 اسفند 1397  ::  20:36   

یک باستان‌شناس مدعی شد؛

حیات پررونق حوضه آبگیر سیمره ایلام در دوره ساسانی

سرویس ایلام -  یک رییس هیئت باستان شناسی در نشست تخصصی شانزدهمین گردهمایی باستان شناسی ایران گفت: حوضه آبگیر سیمره ایلام در دوره ساسانی حیات فرهنگی پررونقی داشته است.

به گزارش کردپرس، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، لیلی نیاکان سرپرست هیئت باستان شناسی و مدیر گروه اشیا و اموال فرهنگی تاریخی پژوهشکده باستان شناسی این مطلب را مطرح کرد و گفت: تعداد محوطه های فاخر در طی بررسی و کاوش در یک دهه گذشته در حاشیه سیمره این نظریه را تقویت می کند.

او با اشاره به نخستین فصل کاوش های نجات بخشی بنای ساسانی رویه در  تنگه کافری سیمره، هدف از کاوش های نجات بخشی درکرانه های رود سیمره را شناسایی محوطه های باستانی که براثر پایین آمدن تراز آب سیمره آشکار شده بود اعلام کرد که با مجوز پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری انجام شده است.

نیاکان گفت : رود سیمره جایگاه ویژه ای در طول تاریخ بدلیل ویژگی های طبیعی و جغرافیایی آن در روند شکل گیری استقرارهای انسانی از دوران های پیش از تاریخ، تاریخی و اسلامی در مطالعات باستان شناسی زاگرس مرکزی دارد

سرپرست هیئت باستان شناسی با بیان اینکه محوطه باستانی روئه بر ساحل شمالی رودخانه روئه در کنار تنگه کافری واقع شده تصریح کرد : تنگه کافری گذرگاهی است که به شکل دالانی ایلام و محوطه ساسانی روئه و دیگر محوطه های باستانی را در حاشیه رودخانه سیمره، به دره شهر و سپس به لرستان مرتبط می کند

وی اظهار داشت : ساختارهای معماری به دست آمده در این کاوش را می توان بخش کوچکی از یک  محموعه بزرگ از ساختار های دوران ساسانی در تنگه کافری به وسعت 2/5 هکتار در کنار رودخانه روئه و دامنه ارتفاعات کوه مله روئه دانست

او گفت: براساس آثار پراکنده و بقایایی از دیگر ساختارهای معماری که تا کنون در طی بررسی تنگه کافری به انجام رسید می توان آن را قابل مقایسه با دیگر محوطه های همزمان چون برزقواله، قلاگوری، له لار و خانه اربابی دره شهر در حوزه فرهنگی سیمره به شمار آورد.

این باستان شناس افزود: پلان مستطیل شکل این بنا،تالارهای ستوندار، طاقچه های متعدد، طاق های هلالی، آهنگ، گهواره ای، ضربی، گچبری ها و بقایایی اندک از رنگ های نقاشی که بر دیوار بر جای مانده حاکی از دو سبک معماری اما مربوط به یک دوره ساسانی است.

نیاکان خاطر نشان کرد: تعداد محوطه های فاخر در طی بررسی و کاوش در یک دهه گذشته در حاشیه سیمره این نظریه را تقویت می کند که حوضه آبگیر سیمره در دوره ساسانی حیات فرهنگی پررونقی داشته است.