انتشار:  دوشنبه 26 فروردین 1398  ::  22:29   

ضرورت تقویت «تولید واقعی» برای رونق تولید/ علی آخی‌زاد*

سرویس ایلام - یکی از چالش‌های کشور ما تضعیف پول ملی است که در نتیجه‌ی خلق نقدینگی بدون تقویت تولید واقعی حاصل شده است؛ چیزی که باید با پرهیز از شعارگرایی مورد بازنگری جدی قرار گیرد.

 مقام معظم رهبری با توجه به شرایط کشور در چند سال گذشته تا کنون در نامگذاری سالها تاکید خاصی به موضوعات اقتصادی داشته اند و معظم له سال 1398 را سال رونق تولید ملی نامگذاری نموده اند.

توجه به تولید ملی و رونق آن در بیشتر کشورهای جهان مطرح می باشد زیرا تقویت تولید ملی آثار و نتایج زیادی در حوزه های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشورها دارد. رونق تولید ملی باعث استقلال اقتصادی در کشور می شود و استقلال اقتصادی باعث عدم وابستگی به کشورهای دیگر و در نتیجه تقویت و گسترش استقلال سیاسی می شود.

مقام معظم رهبری در این سالها با دقت و نکته بینی روی نقاط ضعف کشور تاکید می کنند و با این نامگذاری از مسئولین و آحاد ملت می خواهند که این نقطه ضعف را با تلاش جهادی به قوت تبدیل نمایند چون بیگانگان برای فشار به کشور روی این موضوعات تمرکز می کنند.

یکی از چالشهای روز اقتصادی کشور در چند سال گذشته و بالاخص در سال 1397 موضوع کاهش ارزش پول ملی بود. ارزش پول ملی هر کشور یکی از عوامل اثرگذار بر هویت ملی مردم آن کشور و نشانه ای از قدرت تولید ملی آن کشور می باشد. وقتی کشوری از لحاظ تولید ملی وضعیت مناسبی نداشته باشد پول آن کشور ارزش و قدرت رقابت با پول سایر کشورها را ندارد.

یکی از دلایل تضعیف قدرت پول ملی تورم بالا است که در گذر زمان باعث کاهش قدرت خرید مردم و کاهش ارزش پول ملی می شود. دلیل اصلی تورم نیز، خلق نقدینگی بدون تقویت تولید ملی است یعنی نقدینگی خلق شده به‌جای این‌که به سمت تولید هدایت شود به سمت واسطه‌گری می رود که باعث ایجاد تورم در جامعه می گردد.

با توجه به تاکیدات مقام معظم رهبری در خصوص نیاز مبرم کشور به تقویت تولید ملی، همه مسئولین ملی و محلی تمام توان و منابع در دسترس خود را باید به سمت تولید واقعی سوق دهند و از شعارگرایی بپرهیزند و برنامه‌ریزی‌های کارشناسی لازم را جهت استفاده بهینه از منابع مالی و طبیعی محدود به‌عمل آورند تا ان‌شاءلله در آینده ای نزدیک شاهد رونق تولید ملی باشیم که نتیجه آن رشد اقتصادی، بهبود سطح زندگی مردم و گسترش خودباوری ملی، استقلال اقتصادی و سیاسی کشور، افزایش امید به زندگی، تقویت قدرت پول ملی، افزایش صادرات غیر نفتی، افزایش اشتغال و... خواهد بود. در چنین شرایطی کشور به جای صادرکننده مواد خام و واردکننده کالاهای ساخته شده و مصرفی، به واردکننده مواد خام و صادرکننده کالاهای ساخته شده و مصرفی تبدیل می گردد که این مهم با توجه به منابع فراوان خدادادی و نیروی انسانی تحصیل‌کرده و توانمند می‌تواند ایران را به یک قطب اقتصادی در جهان تبدیل کند.

* کارشناس امور اقتصادی