سرویس ایران
آخرین خبرهای ایران
انتشار:  سه‌شنبه 4 تیر 1398  ::  23:18   

«مرتضی زرین گل»در گفت‌وگو با کُردپرس به انتقاد شدید از دولت پرداخت؛

دولت برنامه‌ای برای اداره کشور ندارد/کُردها در دولت و نظام کادرپروری نمی‌کنند

سرویس ایران-مرتضی زرین گل، یکی از مدیران باسابقه کاری درخشان در کشور محسوب می شود. او فرزند کُردستان است و سال هاست در سطوح عالی مدیریتی توانایی های حرفه ای  خود را اثبات کرده است. زرین گل اما دل پُری از نحوه مدیریت کشور دارد و در مصاحبه ای با کُرد پرس بخشی از درد دل هایش را بیان کرده است.

 

افشین غلامی-مرتضی زرین گل می گوید«دولتی که  نزدیکان سران اصلی و مسئولان عالی اش ،خود وزیر و فلان‌ معاون وزیر پرونده‌های کلان مفاسد دارند چه انتظاری از او است که بتواند کشور را در شرایط سخت اقتصادی و تحریمی به ساحل آرامی ببرد.»او 38  سال کارنامه مدیریتی دارد و از شهرداری سنندج و سرپرستی استانداری هرمزگان و سرپرستی فاز ۱۴ پارس جنوبی تا معاونت طرح‌های شرکت نفت و گاز پارس مشغول به کار بوده. او معتقد است دولت ناتوان است و برنامه‌ای برای اداره جامعه ندارد.زرین گل بعد از سال‌ها دم‌ به انتقاد گشوده و منتقد اقدامات دولت و برخی چهر‌ه‌ها در پست‌های مختلف است که به گفته خودش مانند خوره به جان نظام افتاده‌اند و در حال ضربه‌زدن‌ به مردم هستند.او در بخشی از سخنانش به ربیعی وزیر پیشین کار و رفاه و سخنگوی فعلی دولت می تازد که از ساماندهی وضعیت کولبران‌ حرف می زند اما فرزندش در انگلستان زندگی می‌کند.او از رخنه برخی فاسدان در دورن سیستم ناراحت است می گوید: تا زمانی که فساد در اطراف  مقامات عالی دولت و  وزراء و اطرافیانشان وجود دارد،امیدی به بهبود وضعیت کشور نیست.

ادامه گفت‌وگو را بخوانید:

کُردپرس-مردم می‌گویند دولت و مجلس توجه زیادی به وضعیت معیشت مردم نمی‌کنند،نظر شما چیست؟

مشخص است،نسلی مثل خوره به جان نظام افتاده‌اند و در حال بلعیدن کشور هستند و آن‌ها امروز جزء سران مملکت هستند.آقای روحانی در دوره سوم و پنجم زمانی که بنده ریاست کمیسیون‌ نفت را برعهده داشتم،رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی بودند از همان زمان از توانایی آقای روحانی باخبر بودم و وقتی او رییس جمهور شد و کابینه‌ش را معرفی کرد،حقیقتا ناامید شدم. آن‌ زمان به مجلسیان‌ امیدوار بودم که به برخی از نامزدهای وزارت رای ندهند. برخی از وزرای آقای روحانی حقیقتا در حد مدیر یک استان هم نیستند چه برسد به پست وزارت.با کمال تعجب و تاسف مجلس به کاندیدهای  وزارت  رای داد. برخی از این‌ها نظیر آقای ربیعی، شریعتمداری، آخوندی،حجتی، این واخر آقای رضا رحمانی حتی به اندازه یک مدیر استانی توان اجرایی ندارند اما با کمال ناباوری مجلسیان به برخی از آن‌ها رای‌های بالایی دادند.

کُردپرس-دلیل این  مسئله چیست، چرا مجلس به این افراد که به زعم شما ناکارآمد هستند،رای داد؟

دو دلیل عمده دارد.یکی به دلیل لابی‌گری‌های است که در مجلس می‌کنند و دیگری ضعف شدید مجلسیان.به اعتقاد من مجلس جای افراد بی تجربه نیست بلکه جای افراد با تجربه،کاردان و آب دیده است که عاشق نظام و مملکت باشند.مجلس این دوره بسیار ضعیف و ناکارآمد است.این ‌مجلس مجلس ضعیفی بود که  وزیرانی  ضعیف را انتخاب کرد. مجلس قوی دلیل یک دولت قوی است.مجلس این‌ دوره نشان داد که دور از شان نظام است.شما قضیه آمدن خانم موگرینی را ببینید که چه افتضاحی به بار آوردند؛ما چه انتظاری از این مجلس می‌توانیم داشته باشیم. در مجلس بدون شناخت به وزراء و صرفا براساس وعده وعید به آن‌ها رای دادند. یکی از نماینده‌های مجلس پیش من‌ آمد و از او پرسیدم چرا به آقای ربیعی وزیر کار و رفاه رای دادید،گفت وعده ایجاد دو کارخانه به شهرستان بنده را داده است.نگاه کنید چه بازاری است نماینده ساده و وزیر وعده‌گرا صرفا برای رسیدن به پست وزارت از هر اقدامی فروگذاری نمی‌کند. نماینده بدون آن که بداند ساخت یک کارخانه حداقل به ۶ ماه کار تحقیقی،مکان‌یابی و توجیحات اقتصادی نیاز دارد مرعوب وعده‌های وزیری این چنین بازیگر می‌شود.خود وزیر نمی‌دانسته که چه کارخانه‌ای ایجاد می‌کند و فقط از سادگی این‌ نماینده بهره برده بود و نماینده هم نمی‌دانست که ساخت کارخانه چه پروسه زمانبری است.برخی از نمایندگان ما ابتدایترین مسائل اقدامات اجرایی را نمی‌دانند.

کُردپرس-هر از چندگاهی خبری مبنی بر فساد مالی و فرار مالی در فضای کشور می‌پیچد که فلان‌ مسئول پولی را برداشت و رفت.چرا اینقدر فساد در دولت و دستگاه‌های تحت نظارت دولت فراوان است؟

دولتی که  نزدیکان سران اصلی و مسئولان عالی اش ،خود وزیر و فلان‌ معاون وزیر پرونده‌های کلان مفاسد دارند چه انتظاری از او است که بتواند کشور را در شرایط سخت اقتصادی و تحریمی به ساحل آرامی ببرد.حضرت رسول اکرم از خانواده خود اصول دولتداری را شروع کرد.آقایان اگر راست می‌گویند از خانواده‌های خود مبارزه با فساد را شروع کنند.وقتی نزدیکان مقامات ارشد دولتی  پرونده فساد مالی دارند و هیچ کدام حل نمی‌شود چگونه انتظار داریم که بتوانند از حق مردم ایران دفاع کنند و رفاه را به کشور بیاورند.این‌ها اگر وطن‌پرست هستند و به خون‌ شهدا و جانبازان ارج می‌گذارند اول از خانه خود شروع کنند. بانک‌ مرکزی اعلام کرده که ۱۵۰ نفر ارز گرفته‌اند تا کالا به کشور وارد کنند اما هیچ کدام‌ نه پول را به خزانه برگردانده‌اند و نه کالایی وارد کرده‌اند.این قبیل اقدامات خطرناک هستند نه تحریم‌های ترامپ.این‌ها آتش به نیستان کشور انداخته‌اند.

کُردپرس-از سوی دیگر برخی می‌گویند دولت شرایط را ول کرده و دیگر اراده‌ای برای اداره کشور ندارد،چقدر این مسئله صحیح است؟

من قبول ندارم‌ که دولت جامعه را به حال خود رها کرده است،بلکه دولت از همان‌ ابتدا توان اداره کشور را نداشت.آقای شریعتمداری در حد وزیر نیست،آقای ربیعی و فلان وزرای دیگر توانی برای مدیریت از خودشان‌ نشان نداده‌اند.تمام مردم‌ ایران الان دیگر می‌دانند که بسیاری از وعده‌ها دولت عملی نشده است.آقای روحانی در ابتدا می‌گفتند وضعیت اقتصادی را آنچنان تغییرمی دهند که دیگر کسی نیازی به ۴۵هزار تومان یارانه نداشته باشد.کسی را امروز به عنوان‌ سخنگو انتخاب کرده‌اند که از عهده وزارتش برنیامد و امروز در مقام سخنگوی دولت مشغول بکار شده است.همین آقای ربیعی زمانی که به وزارت رسیدند،اعلام کردند《شرکت تاپیکو》که از شرکت‌های زیر مجموعه  سازمان تامین اجتماعی  است را به هلدینگ خلیج فارس واگذار می‌کنند. واگذاری هر شرکت به ۶ ماه زمان‌ نیاز دارد اما ایشان بدون سواد و علم کافی و توان اجرایی همچنین‌ اظهارنظری کردند که در آخر هم نتوانستند.از اول انقلاب گفتند که مسئولان باید تعهد و تخصص داشته باشند.کسی که تعهد داشته باشد کاری که در تخصصش نباشد، را نمی‌پذیرد.

کُردپرس-با این تفاسیر نقش وزرا در توسعه در استان‌ محرومی مانند کُردستان را چقدر می‌دانید؟

همین آقای ربیعی چند بار به استان کُردستان‌ سفر کرد، چه دستاوردی برای استان داشت؟! کسی نیست از او بپرسد چرا به کُردستان می‌آیید اما هیچ  طرح عملی در برنامه سفرتان نیست. این البته مختص اقای ربیعی نیست؟چگونه برخی از آقایان دنبال او راه می‌افتند و تبدیل به ابزار تبلیغاتی جناب وزیر می‌شوند.به وضع کشاورزی کشور نگاهی بیاندازید.ما یکی از قطب‌های صادرات خاویار در حهان بودیم،الان وضعمان چه شده است.آقای 《حجتی》 وزیر کشاورزی هیچ‌ برنامه‌ای برای کشاورزی کشور ندارد. می‌گویند در گندم‌ خودکفا شده‌ایم. براساس بارندگی امسال و سال گذشته تولیدمان بیشتر شد.آقای وزیر بفرماید بر چه اساسی خودکفا شده‌ایم و او چه کاری برای خودکفایی انجام داده‌ است ؟ در کشت، در خاک در واردات بذر اصلاح‌شده و فراهم کردن شرایط مناسب برای کشاورزی به این خودکفایی رسید‌ه‌اند یا عوامل طبیعی باعث خودکفایی شده است؟

کُردپرس-به سابقه اجرایی شما بعنوان سرپرست فاز ۱۴ پارس جنوبی بپردازیم.ارزیابی شما از مدیریتتان در وزارت نفت چیست؟

ببینید،هلدینگ تاپیکو را من به راه انداختم.سال ۹۲ براساس گزارشاتی که بعد از رفتنم منتشر شد این شرکت ۲۸۰۰ میلیارد تومان‌ سود خالص تحویل داده بود.آن ‌زمان دلار ۲۸۰۰ بود اما امروز با وصف آن که دلار ۱۳ الی ۱۴ هزار تومان است، سود خالص و عملیاتی نزدیک‌ به ۷۰۰ میلیارد تومان است.سهام‌ را می‌فروشند و جزء سود قلمداد می‌کنند.این که سود نیست.سود باید سود عملیاتی باشد و نه سود فروش حاصل از سهام. ملاحضه می‌کنید که چقدر مدیریت شان نامناسب است. 

یک‌برگ تخلف مالی ندارم/واهمه‌ای از گفتن حقایق ندارم

کُردپرس-آقای زرین گل شما الان در پستی هستید که یکی از زیر مجموعه‌های وزارت نفت و دولت بشمار می‌آید،انتقادات شما به دولت که شما الان یکی از کارکنان‌ آن‌ محسوب می‌شوید،بر چه مبنایی است؟

من هیچ واهمه‌ای از گفتن حقایق ندارم .بنده ظرف مدت ۴ سال در شرکت تاپیکو، سود سالانه را از ۸۷ میلیارد تومان به ۲۸۰۰ میلیارد تومان رساندم.من‌ را بخاطر دلایلی کاملا غیرفنی «که گفتنش اینجا ممکن است به برخی مسائل قومیتی دامن بزند  و من این را دوست ندارم،» از کار برداشتند.آقای ربیعی در جایی اعلام کردند،طرح کارخانه لاستیک بارز توجیه اقتصادی ندارد و بخاطر آن که زرین گل کُرد است این طرح را به کُردستان برده است.آقای ربیعی ابتدایترین مسائل را درباره این طرح نمی‌دانند.اگر طرح توجیه اقتصادی ندارد چگونه با طرح اصولی آن موافقت شده است و چگونه بانک به طرح وام داده است.طرح 20 درصد آورده داشته و 80 درصد دریافت وام داشته و زمانی که طرحی وام دریافت می‌کند یعنی مطالعات آن انجام‌ شده و مورد موافقت قرار گرفته است.آقای ربیعی اصلا به طرح نگاهی نکرد که دارای توجیه اقتصادی بود  بنده ۳۸ سال سابقه مدیریتی دارم و از همه وزرای آقای روحانی سابقه کاری و اجراییم‌ بیشتر است.۳۸ سال سابقه مدیریت دارم اما به شهادت همه دستگاه‌های نظارتی و دیوان محاسبات کشور و ارگان‌های دیگر یک برگ‌ تخلف مالی ندارم.

کُردپرس-کُردستان یکی از مناطق کم برخوردار کشور است.بخشی از این کم برخورداری محصول نگاه مرکز و دولت، بخشی از آن محصول مدیران کم توان در عرصه مدیریت استانی است.چه راهکاری برای این توسعه‌نیافتگی وجود دارد؟

وقتی مدیری به جایی می‌رود حداقل باید شناخت کافی نسبت به آن پست و سپس توانمندی و ظرفیت‌های آن منطقه داشته باشد.عموما مدیرانی که به استان می‌آیند چنین توانایی‌هایی ندارند.موضوع بعدی رابطه و داشتن لابی مدیران‌ با مرکز است که از این لحاظ نیز استانی مانند کُردستان بی بهره است.بودجه‌ای که برای استان‌ تصویب می‌شود در تهران تصویب می‌شود لذا ما نیازمند نمایندگان‌ فعال و آگاه چه در مجلس و چه در دولت هستیم که در فصل بودجه،اعتبار و پول به استان‌ بیاورند.من لاستیک‌ بارز را بدون نیاز به بودجه استان کُردستان به استان آوردم اما برخی نمایندگان افتخارشان این است تیر چراغ برق و دستشویی افتتاح می‌کنند.طرح سیلو بیجار را خودم به مجلس دادم و آن را در فصل بودجه تصویب کردم بدون آن که به بودجه استان کُردستان نیازمند باشد.زمانی که گاز به کُردستان آمد من‌ رییس کمیسیون نفت و انرژی بودم و آن‌ زمان بدون آن که از بودجه استان‌ استفاده شود این‌ اقدام صورت گرفت.

کُردپرس-با وصف آن که سه نفر از نمایندگان استان کُردستان در کمیسیون برنامه و بودجه حضور دارند،عملا تفاوتی در بودجه استان کُردستان دیده نمی‌شود،دلیل چیست؟

همانطور که قبلا گفتم،دولت ضعیف حاصل مجلس ضعیف است.نمایندگان باید در فصل بودجه فعال باشند.برخی از این فرایندها اصلا ربطی به مجلس ندارد و باید لابی‌های قوی در دولت باشند که بتوانند در فصل بودجه به مناطق کمتر توسعه‌یافته توجه نمایند.

کُردها در دولت و نظام نیروپروری نکرده‌اند

کُردپرس-آیا این موضوع به نبود مدیرکل‌های بومی در وزارتخانه‌ها برنمی‌گردد آنجایی که می توانند به این مسئله کمکی نمایند؟

در ۴۰ سال گذشته ما اصلا نیرو پروری نکردیم و هم در استان و هم در مرکز تقریبا مدیری نداریم.حتی این آقایان استاندار که به کُردستان می‌آمدند می‌توانستند سکوی پرتابی باشند و دست دو مدیر استانی را بگیرند و با خود به تهران بیاورند تا کادرپروری بشود و این‌ها تبدیل به سرمایه اجتماعی کشور شوند،اما متاسفانه انجام ندادند.اگر هر استانداری که بعد از انقلاب به کُردستان آمد دست دو نفر را می‌گرفت ما امروز حداقل 20 مدیر ارشد در حد مدیرکل و معاون وزیر دولت در تهران  داشتیم که متاسفانه نداریم و یا نمی‌گذارند که داشته باشیم.

کُردپرس-شما می‌گویید که وزراء آقای روحانی ناکارآمد هستند،پس با حساب این وزراء به چه کار می‌آیند؟

من معتقدم‌ به جزء آقای زنگنه و آقای ظریف بقیه وزراء در حد یک مدیر استانی هم نیستند.ما بعد از انقلاب گاز را تا دورترین نقاط کشور برده‌ایم.به جزء شرکت نفت هیچ کدام از وزارتخانه‌ها نتوانسته‌اند در اندازه وزارت ظاهر شوند.

اگر سیستم داشتیم آقازاده تولید نمی‌کردیم

کُردپرس-این مشکل مربوط به وزیر است یا خود بدنه وزارتخانه‌ها هم دچار مشکل است؟

کشور ما سیستم ندارد و چون فاقد سیستم است،فرد کار می‌کند.کشوری مانند آمریکا سیستم دارد،ریگان برود،اوباما برود،ترامپ برود؛هر که بیاید و برود سیستم کار خودش را می‌کند و فشل نمی‌شود.دولت ما بر مبنای سیستم نمی‌چرخد.اگر سیستم داشتیم آقازاده تولید نمی‌کردیم، اگر سیستم داشتیم پسر فلان معاون رییس جمهور در گرانترین ایالت آمریکا زندگی نمی‌کرد.وزیری که دامادش فساد میلیارد دلاری دارد می‌تواند خود ادعای مبارزه با فساد کند؟ قطعا نمی‌شود.قطعا اگر سیستم می‌بود دیگر این آقازاده نمی‌توانستند همانند موریانه به جان مملکت بیافتند.

کُردپرس-با این حساب باید بگوییم که سیستم نداریم اما عده ای هم در درون همین سیستم نیم بند به فساد مشغول اند، همینطور است؟

بله، دقیقا.از ابتدای انقلاب و مخصوصا از ۲۰ سال قبل یکسری افراد هستند که مدام از این قسمت به آن‌ قسمت نقل مکان‌ می‌کنند و به جان کشور افتاده‌اند و فقط جابه‌جا می‌شوند.مردم انقلاب کردند که به رفاه برسند اما وزیر بی اطلاع می‌گوید چینی ها یک وعده غذا می‌خورند!آیا ما قرار است به ۳۰ سال قبل از انقلاب برگردیم. این‌ چه افاضاتی است که این آقایان می‌فرمایند،چه از جان مردم‌ می‌خواهند.

کُردپرس-تیم دولت در استان چه وضعیتی دارد؟

خیلی‌ها شعار می‌دادند که استان‌ نیازمند استاندار بومی است،خب الان استاندار بومی آمده است پس چرا الان از او حمایت نمی‌کنند و در وضعیت کُردستان تغییری ایجاد نشده است.

کُردپرس-ما تا الان‌ به ذکر مصیبت پرداختیم، حال به بعدی دیگر بپردازیم،رهکار برون رفت از این وضعیت چیست؟

همانطور که قبلا گفتم‌ ما مشکل سیستمی داریم و باید اول سیستم دولتی مناسب‌سازی شود و تنها یک فرد مثلا وزیر بار این هم مشکل را یک تنه به دوش نکشد.حال اگر توان آن کار را نداریم باید نیروی کارآمدی را برای پست وزارت و یا پست‌های دیگر بکار گیریم.برای نمونه وقتی که به ریاست شهرداری سنندج در سال ۶۴ رسیدم اولین کارم خودکفایی شهرداری از بودجه دولت بود.

کُردپرس-می‌توانید بگویید چه اقدامی کردید که خودکفا شدید؟

برای هر شهر باید نسخه متناسب با آن‌شهر پیچیده شود.یک‌ لحظه در سنندج خام‌ فروشی نکردم.از پتانسیل‌های انوقت سنندج خانه سازی در شهرک‌ صلاح‌الدین بود که از آن‌ استفاده کردم،تملک‌ زمین‌بود که از آن‌استفاده کردیم و با قیمت مناسب به مسکن و شهرسازی فروختیم.شهرک‌ صنعتی و بازارچه سنتی ساختیم و کارهایی از این‌ قبیل که برای شهرداری سنندج درآمدزایی ایجاد کرد.

کُردپرس-کُردستان محروم است و قضیه کولبران بدان اضافه  شده،تکلیف کُردستان چیست؟

یکی از وزراء اعلام کردند که کولبری را ساماندهی می‌کنند.اصلا این ننگ و شرم برای آن آقای وزیر است که در پی مشروعیت بخشیدن به شغلی مانند کولبری است.جوانان‌ تحصیلکرده و بسیار فعال ما به دلیل نبود کار و امکانات باید به کولبری روی بیاورند در صورتی که فرزند آقای وزیر در انگلستان‌ بهترین زندگی را برای خودش فراهم کرده است.آقای ربیعی بجای آن که می‌گوید،کولبری را ساماندهی می‌کند بگوید دو کارخانه در مناطق مرزی دایر می‌کند،کارخانه‌های کاربردی که نیازمند نیرو باشد تا جوانان بیکار سرکار بروند.آقای وزیر می‌خواهد کارت حمالی به فرزندان تحصیلکرده ما بدهد.آقای ربیعی فرزند شما با مدرک کارشناسی ارشد و دکترا حاضر به کولبری است؟ این‌ چه طرحی است که به دنبال آن هستید،بجای آن به فکر احیاء کارخانه‌های مونتاژ قدیمی در نقاطی مانند استان‌های کم برخوردار باشید تا هم جوانان بیکار سر کار بروند و هم تولید رونق بیابد.

کُردپرس-در دوسال باقی مانده از عمر دولت،آقای روحانی و تیم‌اش چگونه می‌توانند بر مشکلات امروز اقتصادی کشور فائق شوند؟

من معتقدم تا دولت را می‌چرخانند،وضعیت بدتر می‌شود.تحریم‌ها خود به خود به کشور ضربه نمی‌زند اما این دولت رانتی و فساد مالی و مدیریتی است که دمار از روزگار مردم درآورده است.این دولت نیست که نظام را حمایت می‌کند،این مردم‌ هستند که سال‌هاست نظام را سرپا نگه داشته‌اند.کسی که زن و فرزندانش در انگلستان زندگی می‌کند اصلا دلش برای این مردم نمی‌سوزد،من‌ تعجب می‌کنم که مجلس چگونه به این افراد رای داده است.هیچ کدام از وزراء برنامه‌ای برای ۶ ماه آینده خود ندارند.