انتشار:  پنج‌شنبه 27 تیر 1398  ::  00:15   

«محمد وفایی یگانه» در گفت‌وگو با کُردپرس تشریح کرد؛

راه های برون رفت استان ایلام از توسعه‌نیافتگی/بخش پایانی

سرویس ایران-محمد وفایی یگانه،استاد دانشگاه؛ در گفت‌وگویی با کُردپرس به تشریح راهکارهای درون منطقه‌ای استان ایلام در مبحث توسعه این استان کمتر برخوردار پرداخت.

 

دکتر «محمد وفایی یگانه» در گفت‌وگویی تفصیلی با کُردپرس به عوامل و موانع توسعه در استان‌ ایلام پرداخت.بخش پایانی این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید:

کُردپرس-آیا این سرمایه‌گذاری و اقداماتی که شما عنوان‌ می‌کنید،در این‌حوزه(نفت و گاز) انجام نمی‌گیرد؟

بله انجام می‌گیرد،اما بسیار بسیار کم است به همین خاطر است که حوزه نفت و گاز استان‌ با این هم ذخایر بدون‌ استفاده افتاده و تاثیری در اقتصاد استان ایلام ندارد.من بارها از برخی سرمایه‌داران ایلامی که ساکن مرکز هستند،این سوال را پرسیده‌ام‌ که چرا حاضر به سرمایه‌گذاری در استان‌ نیستند که همگی به نوعی از عدم‌ بازگشت سرمایه بیم دارند و انگیزه‌ای جهت این کار ندارند.بخشی از این بی‌انگیزگی به عدم شناخت و آگاهی مدیران استانی از مصوبات و طرح‌ها نسبت به جذب سرمایه‌گذاران برمی‌گردد و بخش دیگر آن مربوط به مدیران مرکز است که توجهی به قضیه ندارند.مدیران‌ محلی باید سواد خود نسبت به قوانین،مصوبات و مقرارت و شرایط منطقه‌ای را بالا ببرند تا بتوانند به درک توسعه در این‌منطقه برسند و راهکارهای متناسب با استان را پیدا کنند.

بیشتر بخوانید:

بخش اول گفت و گو با «محمد وفایی یگانه»:

گردشگری،کشاورزی‌ودامداری،نفت‌وگاز؛ سه‌گانه توسعه استان ایلام

http://kurdpress.com/details.aspx?id=79694

 

کُردپرس-آیا دست مدیران‌ استانی برای جذب سرمایه باز است و آیا این اختیارات به مدیران تفویض شده است؟

بله، دست مدیران برای چنین‌ اقداماتی باز گذاشته شده است.مدتی مشاور یکی از استانداران کشور بودم.او انسان‌ بسیار پرتلاش و آگاهی بود که با هماهنگی نهادهای مسئول در کشور، دو دفتر جذب سرمایه در دبی و آلمان ایجاد کرده بود و برای استانی که در آن‌ خدمت می‌کرد،سرمایه جذب می‌ نمود،لذا از این‌ نظر مشکلی وجود ندارد و دست استانداران‌ باز است و حتی در جلسات مختلف که استانداران‌ حضور دارند،مدام‌ به آن‌ها در این خصوص گفته می‌شود که تا می‌توانند به جذب سرمایه‌گذار بومی و خارجی بپردازند.

کُردپرس-شما در صحبت‌هایتان به عراق اشاره کردید که می‌تواند بازار بسیار مهمی برای توسعه استان ایلام باشد،قدری بیشتر توضیح می‌دهید؟

متاسفانه نمی‌گویم‌ صفر اما استفاده ما از بازار عراق نزدیک به صفر است در صورتی که باید نهایت استفاده را از همجواری با عراق برد.ببینید قبلا به موضوع گردشگری اشاره کردیم،سوا از آن عراق یک بازار بسیار مصرفی است که از صفر تا صد همه کالاها از کشورهای مختلف و منجمله ایران به آنجا می‌رود لذا در زمینه بازرگانی و خدمات بازرایابی هم‌ می‌تواند درگاه توسعه برای ایلام‌ باشد.توجه به بحث های اجتماعی در کنار الگوهای کسب‌وکار یک واقعیت دنیای اقتصادی امروز است.برای نمونه وقتی قرار است صنعت خودوسازی را در نقطه‌ای توسعه دهند حتما به سلیقه مردم در آن‌ منطقه توجه می‌کنند که مثلا مصرف‌کنندگان علاقمند به ماشین با چه رنگ‌هایی هستند و یا چه جور ماشینی را می‌پسندند.یعنی بازایابان، مصرف کننده و فرصت‌ها را تجزیه و تحلیل می‌کنند.در استان‌ ایلام‌ نیز، ایجاد بنگاه‌های مشاوره جهت بازاریابی و فروش کالاهای ایرانی در بازار عراق بوسیله نسل جدید جوانان ایلامی که در حوزه آ‌ی‌.تی و شبکه‌های هوشمند تخصص دارند می‌تواند یک انقلاب اقتصادی ایجاد کند که علاوه بر عرضه کالاهای ایرانی از نقاط مختلف کشور به عراق، همچنین ایلام را به مرکز این عرضه و تقاضا‌ها تبدیل کند و در کنار آن فرصت شغلی به وجود بیاورد که این سوا از سه پتانسیل دیگر بود که شرحش رفت.در واقع استفاده از فن‌آوری و بدون صرف سرمایه هنگفت و صرفا با ایجاد شبکه‌های بازاریابی به دلیل اشتراکات قومی و مذهبی ایلامی‌ها و عراقی‌ها در دو طرف مرز قادر به گشایش بازار اقتصادی ایران در عراق و به نسبت آن حل مسئله بیکاری در استان‌ ایلام می‌گردد.

کُردپرس-الگوی سوم‌ کسب‌وکاری که عنوان کردید،مبحث کشاورزی و دامداری بود،قدری این‌ مبحث را باز می‌کنید؟

کشاورزی ما دو مشکل اساسی دارد یکی آن که ما نمی‌توانیم آن را مکانیزه و بروز کنیم یعنی فقط به کشت به سبک قدیم بسنده می‌کنیم و بعد هم در ایجاد صنایع تبدیلی و پایین دستی ضعیف عمل کردیم.استان‌ ایلام علاوه بر استفاده از کِشتی که از منابع آبریز انجام‌ می‌دهد باید به سمت کشاورزی محصولاتی برود که آب کمتری مصرف می‌کنند.در واقع اگر ما مدیریت درستی در زمینه آب‌های روزمینی انجام می‌دادیم قادر به بهره‌وری درستی از کشاورزی می‌شدیم.برای نمونه اگر آب بارانی که از سیل امسال ایجاد شد با برنامه‌ریزی درست به سمت زمین‌های تشنه ایلام‌،لرستان و کرمانشاه سرازیر می‌شد دیگر شاهد نابودی زیرساخت‌های اقتصادی و کشاورزی استان خوزستان نمی‌بودیم.در سمت دیگر،کشاورزی در استان‌ ایلام‌ می‌تواند با بازاریابی در کشوری مانند عراق زمینه توسعه را فراهم کند.ما ابزارهای متفاوتی در دست داریم که سوا از بخش دولتی،بخش خصوصی و بخش تعاونی با ایجاد کارگروه‌های مختلف می‌توانند بدون‌ استفاده از بودجه دولت بنای یک‌ اقتصاد کشاورزی قوی را پایه‌گذاری کنند،البته با این شرط که ما بتوانیم سرمایه‌گذران داخل استان و بعد از آن سرمایه‌گذاران کشوری را با دادن مشوق‌های اقتصادی و تسهیلات ویژه به این امر ترغیب کنیم.مسئله بعدی شناخت ویژگی‌های کشاورزی در استان با توجه به فصل و مدل کشت است.ما زمین‌های حاصلخیز بسیار مرغوبی مانند دشت عباس در جنوب استان ایلام داریم که کشاورزی بیشتر میل به سمت تولید گندم دارد،ولی هیچ صنعتی که مربوط به گندم‌ باشد در آنجا نمی‌بینید.مثلا شما کارخانه ماکارونی یا کارخانه‌ای که در حوزه کشت گندم و وابسته به آن باشد آنجا نمی‌بینید.در همه دنیا متناسب با اقتضائات مکانی، برنامه‌ و کارریزی‌های درستی برای توسعه استفاده می‌شود.

کُردپرس-شما به الگوهای کسب و کار اشاره کردید،حال موانع کسب و کار در استان ایلام را چه می‌دانید؟

اولین مانع توسعه در استان، کمبود آگاهی و شناخت مدیران محلی و ملی نسبت به ظرفیت‌ها و توسعه در استان‌ ایلام است.هم‌ مسئولان‌ بومی و هم‌ مسئولان‌ ملی باید آگاهی‌شان‌ نسبت به منطقه و پتانسیل‌های آن و همچنین چگونگی پیدا کردن سرمایه افزایش یابد.همانطور که قبلا اشاره کردم‌ دولت به تنهایی قادر به فراهم کردن شرایط رشد و توسعه نیست و این‌ بخش تعاونی و خصوصی است که این مهم‌ بر عهده آن‌ها گذاشته می‌شود تا شرایط ترقی و پیشرفت را در استان ایلام هموار کنند.مسئله بعدی آگاهی مسئولان نسبت به قوانین و معافیت‌های اقتصادی در استان‌های محروم، توسط دولت است.مادامی که مسئولان محلی ما با خواندن قوانین و مصوبات کشوری نسبت به این تسهیلات اقتصادی در مناطق محروم شناخت داشته باشند،می‌توانند راهکارهای جذب سرمایه را نیز پیدا کنند.در سمت دیگر سرمایه‌گذاران‌ هم باید نسبت به شرایط سرمایه‌گذاری آگاه شوند که اگر به استانی مانند ایلام پول بیاورند مشمول چه تخفیفات و معافیت‌های سرمایه‌ای جهت ایجاد اشتغال خواهند شد.مسئله بعدی طرح آمایش سرزمینی و نیاز سنجی هر منطقه است که باز ما در این رابطه ضعیف عمل کرده‌ایم و هنوز نمی‌دانیم هر منطقه چه توان و چه نیازی دارد تا بر مبنای آن برنامه‌ریزی نماییم.