انتشار:  پنج‌شنبه 23 خرداد 1398  ::  14:26

سرویس کردستان

خطر نرخ رشد منفی جمعیت روستایی در کردستان

سرویس کردستان- بر اساس اعلام مرکز آمار ایران، تا سال ۱۴۰۵ نرخ رشد جمعیت روستایی ۲۱ استان کشور منفی خواهد بود که در این میان نرخ رشد منفی ۱.۱۷ درصدی برای استان کردستان تخمین زده شده است.

به گزارش خبرگزاری کُردپرس، تورم بیشتر از میانگین کشوری در مناطق روستایی استان کردستان که همواره بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، در صدر جدول قرار گرفته است انگیزه ای برای ادامه زندگی در این مناطق باقی نگذاشته و رشد مهاجرت به مناطق شهری را تسریع بخشیده است. براساس گزارش اخیر مرکز آمار ایران تا سال ۱۴۰۵ یعنی تا کمتر از هفت سال آینده نرخ رشد سالانه جمعیت روستایی ۲۱ استان کشور منفی خواهد شد

چنانکه داده‌های مرکز آمار ایران نشان می‌دهد، جمعیت ایران با نرخ رشد فعلی ۱.۲۴ در سال ۱۴۰۵ به ۸۹ میلیون و ۱۲۱ هزار نفر خواهد رسید که ۶۸ میلیون و ۹۸۲ هزار نفر آن در شهرها (۷۷ درصد از کل) و ۲۰ میلیون و ۱۳۹ هزار نفر (۲۳ درصد) آن نیز در روستا زندگی خواهند کرد.

اما در این میان نکته قابل تامل این است که تا سال ۱۴۰۵ نرخ رشد جمعیت روستایی ۲۱ استان کشور منفی خواهد بود که ازجمله می‌توان به نرخ رشد منفی ۲درصد مناطق روستایی استان قزوین، نرخ رشد منفی ۱.۷ درصد استان کرمانشاه، نرخ رشد منفی ۱.۳۱ درصد دو استان مرکزی و اردبیل، نرخ رشد منفی ۱.۱۷ درصد استان کردستان و نرخ رشد ۱.۱۱ درصد استان همدان اشاره کرد.

این پدیده در استان کردستان با توجه به اینکه جوانان را در سودای دستیابی به فرصت های بهتر به شهر می کشاند به طور حتم منجر به افزایش جمعیت مناطق حاشیه ای شهر سنندج به عنوان مرکز استان و به دنبال آن افزایش آسیب های اجتماعی می شود.

به گفته پژوهشگران حوزه فرهنگ، اسکان در مناطق حاشیه ای تقابل فرهنگی را تشدید کرده چرا که فرهنگ های مختلف با آداب و رسوم و هنجارهای متفاوت از نقاط مختلف در یک شهر جمع می شوند و هر فرد یا گروه به یک نوع هنجار رفتار می کند. بنابراین از آنجا که این افراد محیط خود را عوض می کنند دیگر به هنجارهایی که در محیط خودشان به آن عمل می کردند، پایبند نیستند و در نتیجه هرج و مرج و آشفتگی در جامعه رخ می دهد. این افراد در شهرها نمی توانند جذب بازار کار رسمی شوند و باعث گرایش فرد به سمت دزدی، سرقت، اعتیاد، فساد اخلاقی، نزاع و ... می شود و در نتیجه بزهکاری اجتماعی افزایش می یابد.

افزایش مهاجرت روستاییان به شهر علاوه بر پیامدهای منفی در حوزه اجتماعی، در حوزه اقتصادی هم نتایج منفی بسیاری به دنبال دارد. چرا که این پدیده منجر به کاهش تولید، رکود اقتصاد کشاورزی و دامداری و در نتیجه افزایش مشاغل خدماتی به ویژه مشاغل کاذب می شود. به نظر می رسد افزایش این پدیده در شهری مانند سنندج که مردم آن خود با بیکاری دست و پنجه نرم می کنند، تاثیرات به مراتب بدتری داشته باشد چرا که تنها نتیجه آن افزایش دستفروشی و مسافرکشی با خودروهای تولید کننده آلاینده مانند پیکان می شود که این مسئله داد محیط زیست را هم درآورده است و آن را منبع آلودکننده و معضل شهر سنندج می دانند.