سرویس آذربايجان غربي
آخرین خبرهای آذربايجان غربي
انتشار:  شنبه 17 خرداد 1399  ::  16:39   

ضرورت بازگشت محدودیت های کرونایی در مهاباد/ صلاح الدین خدیو

سرویس آذربایجان غربی- ثبت پنج مورد فوتی در یک شبانه روز و بستری شدن دهها نفر در چند روز گذشته، حاکی از وخامت وضعیت کرونا در مهاباد است. اگر چاره ای اندیشیده نشود و در روزهای آتی نیز با شتاب فعلی، بیماران راهی تنها بیمارستان شهر شوند، فروپاشی سیستم درمانی بدلیل خستگی و از پا درآمدن کادر درمان، امری دور از انتظار نخواهد بود.

ابتلای اکثر پزشکان متخصص داخلی و خارج شدن آنها از چرخه درمان در کنار بیمار شدن تعداد زیادی از پرستاران، نشانه کاهش تاب آوری نظام بهداشتی و درمانی شهر در برابر موج دوم همه گیری کروناست.

با این وصف اگر چاره ای اندیشیده نشود و در روزهای آتی نیز با شتاب فعلی بیماران راهی تنها بیمارستان شهر شوند، فروپاشی سیستم درمانی بدلیل خستگی و از پا درآمدن کادر درمان، امری دور از انتظار نخواهد بود.به این عوامل باید فرسودگی زیرساخت های بیمارستان و کم آوردن آن در برابر موج تقاضا را هم افزود.

به عنوان مثال سیستم اکسیژن مرکزی بیمارستان را در نظر بگیرید. وقتی 80 نفر کرونایی بستری باشند و 50 نفر از آنها نیاز به حمایت تنفسی داشته باشند، آیا دستگاه دچار افت فشار و عدم پاسخگویی به نیاز متقاضیان نخواهد شد؟

حالا فرض کنید بر اثر بروز این مشکل از این 50 نفر، پنج نفر انتوبه شوند!

نتیجه مشخص است: افزایش نرخ تلفات و تعداد متوفایان بر اثر کمبود تخت icu و دستگاه ونتیلاتور، درست مانند آنچه که در برزیل و آمریکا و اسپانیا و ایتالیا اتفاق افتاد و  نظام درمانی از عهده پاسخگویی برنیامد.

باز این را در کنار فرسودگی زیرساخت هایی چون اکسیژن مرکزی و ضعف امکانات پاراکلینیک ـ گویا آزمایشکاه بیمارستان فاقد امکانات تستهایی ساده چون pcr، سدیم، پتاسیم، اورە و کراتینین است ـ  و استاندارد نبودن بخش ها و سازه ها و فقدان تجهیزات حفاظتی  که امکان سرایت را میان کادر درمان افزایش می دهد، بگذارید و " کم لطفی " ویژه دانشگاه علوم پزشکی استان را کنار هم قرار دهید!

چارە چیست؟ تنها راهی که وجود دارد پهن کردن منحنی ابتلا و جلوگیری از صعودی شدن سریع آن در بازه های زمانی کوتاه است.

با این روش با کم کردن حجم ورودی بیماران به بیمارستان و مراکز درمانی، می توان برای کادر درمان زمان خرید و مانع از فروپاشی نظام درمانی شد. این شیوه باید تا زمان رسیدن به واکسن یا داروی انتخابی کرونا دنبال شود. چرا که راه دیگری وجود ندارد.

چگونه می توان منحنی ابتلا را پهن کرد؟ از طریق وادار کردن مردم به رعایت الزامات بهداشتی و بازگرداندن بخشی از محدودیت های اجتماعی.

اجباری کردن استفاده از ماسک در فضاهای عمومی و تعطیلی تمام مشاغلی که اصل فاصله اجتماعی را مراعات نمی کنند و تعلیق بازگشایی مشاغل پرخطر باید بخشی از این راهکار باشد.

دو نکته مهم که نباید فراموش شود، این است که فرضیه پیدا کردن مصونیت اکتسابی و ایمنی گله ای بر اثر ابتلای دسته جمعی، هنوز اثبات نشده و تضمینی وجود ندارد که فردی دوبار مبتلا به کووید 19 نشود.

نکته دوم و آخر اما این است که با منطق تقدم نان بر جان یا پیوستگی این دو با هم، نمی توان سیاست فعلی را توجیه کرد.

آیا به درستی به تبعات و بار مالی سنگین افزایش تلفات و زمین گیر شدن فزاینده جمعیت مولد و اهل کار اندیشیده ایم؟