آنچه مردم آذربایجان غربی در برابر معدن کاران از دست دادند؛ بیشتر از آورده یک هزار و ۳۲۰ میلیارد ریال است!
سرویس آذربایجان غربی- رحمت اله محبوبی، مطالبه گر جهادی تکاب در واکنش به اظهارات معاون صمت آذربایجان غربی در خصوص عدم بازگشت پرداخت حقوق دولتی معادن به استان می گوید: این مسئله نشان از ناتوانی و بی تدبیری مسئولین استانی دارد و حتی اگر رقم مذکور به استان برگردد به منزله گلوله برفی خواهد بود که تا رسیدن به شهرستان و روستاهای هدف آب می رود. در ضمن آیا این میزان کفاف احیای بی بازگشت محیط زیست تخریب شده توسط معادن را خواهد کرد؟

به گزارش کردپرس، چند روز پیش خبرگزاری کردپرس در خبری به نقل از معاون سازمان صنعت، معدن و تجارت آذربایجان غربی نوشت: حقوق دولتی معادن از خزانه به استان آذربایجان غربی بازگردانده نمی شود .

بر اساس این خبر، پریسا عابد پور، معاون معدن و صنایع معدنی سازمان صنعت، معدن و تجارت آذربایجان غربی گفته بود: یک‌هزار و ۳۲۰ میلیارد ریال طی سال گذشته حقوق دولتی از معادن فعال در استان وصول شد که رقمی بی سابقه است. البته این حقوق دولتی از خزانه به استان آذربایجان غربی بازگردانده نمی شود که امیدواریم این امر تسهیل شود.

در واکنش به این اظهارات رحمت اله محبوبی، مطالبه گر جهادی تکاب به کردپرس می گوید: این سخن معاون معدنی اداره کل صمت استان هم دهن پر کن است و هم وسوسه انگیز (پرداخت حدود یک هزار و ۳۲۰ میلیارد ریال حقوق دولتی توسط معادن استان)  را می شود از چند منظر مورد تحلیل قرار داد.

او اضافه می کند: این مبلغ بزرگ پرداختی، دستاورد اداره کل تابعه و دست پخت معاون مربوطه است یعنی با افتخار می خواهند عملکرد مشعشعی را به ذهن مخاطبان و هم استانیان جلوه گر نمایند، غافل از این که این مبلغ در مابه ازای تخریب هزاران هکتار از بکرترین مراتع و مزارع و محیط زیست استان است.

محبوبی تاکید می کند: این مبلغ در برابر هزاران میلیارد تومان عاید سرمایه گذاران در چند ماه و سال با تخریب و از دست رس خارج کردن انفال و حقوق بین نسلی همراه بوده و رقم قابل توجهی نیست به عبارتی ضرر اندر ضرر هم است.

مطالبه گر جهادی تکاب می گوید: اول اینکه همین رقم ذکر شده به استان بازگردانده نشده و نشان از ناتوانی و بی تدبیری مسئولین استانی دارد، دوم اینکه اگر هم برگردد به منزله گلوله برفی خواهد بود که شاید همین چندرغاز رقم تا رسیدن به شهرستان و روستاهای هدف برسد آب شود. سوم اینکه آورده کل استان در برابر از دست داده های آن چقدر است؟ آیا کفاف احیای بی بازگشت محیط زیست تخریب شده توسط معادن را خواهد داد؟!

او ادامه می دهد: استفاده بهینه و درآمدهای پایدارحاصله از این پهنه های مورد چپاول قرار گرفته با عنوان توسعه ناپایدار چه در بخش تولید که به باطله های ساختمانی تبدیل خواهد شد و چه در بخش کارگری که اشتغالی ناپایدار و مخرب روحی روانی و جسمی کارگران معدن را در پی دارد و به تخریب راه های مواصلاتی بین شهری و روستایی و دیگر آسیب های مخربی  منجە می شود،  قابل مقایسه نیست.

محبوبی می گوید: با یک حساب سرانگشتی، برآورد درآمدها واشتغال پایدار و استفاده بهینه از همان پهنه های تخریب گشته در چند سال اخیر البته به جز (معادن فلزی در انواع مختلف) که مورد بحث این تحلیل نیست، خیلی بالاتر از مجموع درآمدهای معدنی خواهد بود و صد البته بدون آسیب ها و چالش های سیاسی اقتصادی و اجتماعی و زیست محیطی آن.

 مطالبه گر جهادی تصریح می کند: خادمان مردم باید در تصمیم سازی و تصمیم گیری و اجرای قوانین علم و اندیشه و سرنوشت آحاد جامعه را در نظر بگیرند نه با هدف گذاری با درآمد کم وکوتاه مدت. چرا که حتما باید درآمد و فواید مادی اجتماعی عموم مردم در اولویت باشد نه جیب و حساب چند نفر سرمایه گذار و ثروت اندوز.

او در پایان خطاب به معاون معدن صمت استان می گوید: آنچه که امروز مردم استان در برابر معدن کاران از دست داده اند؛ آب، محیط زیست، انفال، مراتع و مزارع و تولید پایدار و دیگر آسیب های وارده اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به مراتب بیشتر از کل آورده هایی همچون یک هزارو ۳۲۰ میلیارد ریال است!