مدیران خود اظهار
سرویس ایران_ طی یک سنت نانوشته با تغییر دولت ها عمده مدیران دولتی از صدر تا ذیل دستخوش تغییر می گردند این نوشتار کاری با درست و یا غلط بودن آن ندارد اما شیوه های رسیدن و جایگزینی مدیران دولت پیروز به مرور دچارنوعی دگرگونی گردیده که رسوبات خوبی در جامعه برجای نگذاشته است.

 کرد پرس_ طبیعتا با تغییر هر دولتی تحولات اساسی در ساختار مدیریت دولت بعدی صورت می گیرد هر چند در دولت های منصوب به اصلاحات این تغییرات به آبدارچی ادارات هم کشیده شد. در دولت منتخب  جدید برخی کسان بودند که قبل از انتخابات وارد یک بازی برد ـ برد شده بودند و با علم به پیروزی و بعضا با سودای قدرت وارد عرصه تبلیغات انتخاباتی شده بودند، پس از پیروزی نیز این انتظارات تبدیل به سهم گردید هر چند این گزارش بنا ندارد زیبایی های مشارکت مردمی در سخت ترین شرایط اقتصادی و هجمه های بیرونی و نامهربانی های داخلی را نادیده بگیرد اما برخی کج تابی ها وکج رفتاری های پسا انتخاباتی حلاوت و شیرینی حضور مردمی را با مناقشات بی سرانجام به چالش می کشانند.


 متاسفانه رویه غلطی که به یمن فضای مجازی در این دوره باب گردیده است رویه خود اظهاری مدیریتی می باشد این رویه غلط بیشتر از سوی کسانی مطرح می شود که با اهداف خاصی وارد عرصه انتخابات شده بودند. سودای قدرت در مدیر های خود خوانده یا همان خود اظهاری؛ بلایی است که گریبان برخی افراد خود بزرگ بین را گرفته و موجب بروز شائبه ها و شایعات فراوانی گردیده است.
 فضای مجازی به این خود اظهاری ها کمک نموده است تا به راحتی هر کس خود را عرضه کند و بعد هم می تواند بعنوان یک رزومه فرضی به کارنامه اش بیفزاید. 
برخی شگرد خود اظهاری ها چنین است که خود گوید و خود خندد خود بندد و خود پرده پندار بگشاید و روزی به بسر تخت مدیریت پندار و در محملی از چشم فرو بسته به روی مسند پندار بنشاند. 

برخی با تهیه فهرست خود ساخته خصوصا در سطح هیات دولت ازشگرد خاصی استفاده می کنند بدین صورت که خود اظهار کننده محترم لیست اولیه را تهیه کرده و در فضای مجازی رها می کند و خود اظهار کننده ای دیگر آنرا گرفته و نام خود را به وزارت مورد علاقه اش اضافه کرده و بعضا نیز بمنظور اعتبار بخشی به لیست مورد نظر، افراد معتبری را به فهرست اضافه کرده و به همین منوال به پیش می رود تا بدین گونه نطفه یک کابینه فرضی و یا یک بسته مدیریتی محلی شکل می گیرد.

بطوری که در میان کابینه فرضی فردی دیده می شود که حیثت وجودی او 1200 رای از یکی از شهرستان ها بوده و حال خود را سر لیست یک وزارتخانه معتبر قرار داده است و یا فردی که در طی چندین دولت چندین رزومه جابجا نموده است که حتی تا پایان عمر همین دولت برای احراز یک پست مدیریتی نازل تلاش های فراوانی نمود و اینک مدعای سرلیستی و نمایندگی جریانی خاص می باشد یا بعضا با احیاء حلقه فکری فردی تاریخ گذشته سیاسی سعی براستیلا و بازگشت به عرصه مدیریت کردستان را دارند غافل از اینکه بسیاری از ویرانی های همین دولت به دوران ناکارآمدی آنان بر می گردد دورانی که می توانست کردستان را به جایگاه واقعی خود برساند اما دریغ از توجه یک مدیرارشد درسطح ملی که کمکی به رشد استان کرده باشد.

بنابراین بازار خود اظهاری مدیریتی در این روزها درصدر شایعات و شائبه های سیاسی قرار دارد درحالیکه کسی به مصائب و گرفتاری های بزرگ پیش رو هرگز فکر نمی کند اینگونه افراد حریص و آزمند ازمدیریت فقط شهرت و جایگاه آنرا فهمیده اند و هرگز منافع و مصالح ملی و مردم ملاک نظر آنان نمی باشد اینان بعضا نوکیسه هایی هستند که درصورت راه یابی شان به پست های مدیریتی اولین تیشه ها را به ریشه دولت مردمی خواهند زد. وقتی با ذره بین به عمق فکری اینگونه افراد بنگرید ذره ای حس مسئولیت در وجودشان نخواهی یافت وتنها هدفشان رسیدن به امیال شخصی خود می باشد.

با شناختی که از گفتمان رفتاری رئیس دولت جدید وجود دارد امید می رود که مدیرانی از جنس کارآمدی را بکارگیرد تا یکبار دیگر جامعه رایحه خوش خدمت را استشمام کنند.