آینده بانوی فوتبالیست قروه ای بسته به حمایت مسئولان
سرویس کردستان- کوچه های کودکی او را به تیم ملی فوتبال بانوان رساند؛ به عنوان دفاع وسط پا به توپ پیش می رود و زیر چتر محدودیت ها و محرومیت ها به دنبال آینده ای است روشن...

به گزارش خبرنگار کردپرس، 22 سال دارد و از 16 سالگی وارد حوزه ورزش شد. با فوتسال آغاز کرد و با فوتبال ادامه داد. از بازی در کوچه رسید به مسابقات آموزشگاهی در مدرسه و سپس وارد تیم ملی نوجوانان شد و حالا هم در تیم ملی فوتبال بانوان رده بزرگسالان بازی می کند.

«زهره جلالی» بانوی فوتبالیست قروه ای که با حضور در تیم ملی فوتبال بانوان الگویی شده برای دختران استان کردستان. او که کاردانی تربیت بدنی دارد هم اکنون دانشجوی آموزش ابتدایی در مقطع کارشناسی است.

پیشرفت در کنار محدودیت ها...

«زهره» از تلاش هایش در کنار محدودیت ها، گفت. «در استان محرومی مانند کردستان به حوزه ورزش چندان توجهی نمی شود. من و مابقی اعضای تیم تمام تلاش روی دوش خودمان بود و هیچ کسی به ما کمک نمی کرد. البته اخیراً وضعیت بهتر شده اما از نظر امکانات همیشه مشکل وجود دارد.»

به گفته او کمبود امکانات و نبود حمایت مالی از تیم برای حضور در مسابقات گاهی اوقات مانع پیشرفت تیم بود و نیاز است متولیان امر در این زمینه به فکر اسپانسری دائمی برای فوتبال بانوان باشند.

«زهره» در حال حاضر در پست دفاع وسط کار می کند. او دائمی نبودن اسپانسر برای تیم را معضل بزرگی می داند. «تیم فوتبال بانوان کردستان در این چند سال مدتی در حمایت شهرداری سنندج بود بعد به زیر چتر راهیاب ملل رفت و سپس به وچان کردستان رسید و فعلاً هم تکلیف اسپانسر بعدی مشخص نشده و همین تغییر مداوم اسپانسر مانعی سر راه پیشرفت تیم شده است.»

او پیشنهاداتی از باشگاه ذوب آهن و سپاهان و تیم بم و البرز داشته اما به دلیل ارقی که به استانش دارد حاضر به پذیرش این پیشنهادات نشد. «خب حضور برایم در این باشگاه ها امتیاز داشت و خوب می شد چون همه این تیم ها سطح یک و لیگ برتری هستند اما من کردستان را بیشتر دوست دارم و می خواهم برای استان خودم موفقیت کسب کنم.»

خانواده مخالف بودند...

«زهره» در ادامه از خانواده اش گفت. از اینکه اوایل کار مجبور شده در برابر مخالفت های خانواده اش بایستد. «آن اوایل که وارد این ورزش شدم خ خانواده ام مخالفت کردند و می گفتند دختر نمی تواند فوتبال بازی کند و قابل قبول نیست اما خب من کوتاه نیامدم و در مقابل خانواده ایستادم و پیش رفتم.»

او با علاقه ای که داشت پیش رفت و نشان داد که دختر بودن مانع فوتبالیست شدن نیست. «خانواده وقتی دیدند من علاقه دارم و حرفه ای کار می کنم و حالا دیگر همه من را می شناسند دست از مخالفت برداشتند و شدند حامی همیشگی من.»

این بانوی با استعداد ورزشی تمامی تمرینات خود را در شهر دلبران انجام می داد چرا که در آن منطقه باشگاه و مربیان خوبی داشت. «تمام تمریناتم در دلبران زیر نظر دو نفر از بهترین مربیان فوتبال بانوان (معصومه منتشلو و شرمین رحمتی) بود که بسیار به من کمک کردند.»

الگویی برای دختران...

او از تأثیرگذاری اش بر روی دختران دیگر در شهر دلبران گفت. «ببینید مادران و پدرانی بودند که دوست نداشتند دخترانشان ورزش کنند اما وقتی می بینند من یا دیگر هم تیمی ام (فاطمه مخدومی) موفق شده ایم کمی از مخالفت هایشان کوتاه آمده اند و حالا دوست دارند دخترانشان همانند ما موفق شوند.»

تیم فوتبال بانوان در این چند سال مقام های قهرمانی بسیاری را کسب کرده اند. از قهرمانی در مسابقات کشوری گرفته تا نایب قهرمانی دسته یک و لیگ برتر کشور و صعود به مسابقات جام ملت های زنان آسیای در سال 2022 که برای نخستین بار اتفاق افتاد و تاریخ ساز هم شد.  

دلهره برای آینده...

اما استخدام ورزشکارانی که موفق به کسب مقام قهرمانی کشوری شده اند دغدغه ای است که «زهره» هم دوست دارد اجرایی شود. «استخدام قهرمانان لازم است و این کار نه تنها باعث دیده شدن ورزشکاران قهرمان بلکه ارزش نهادن به کار آنان بوده و انگیزه و امید را هم به آنان می دهد.»  

او با وجود این همه تلاش اما گاهی اوقات در میانه مسیر نا امید هم شده. «وقتی می دیدم این همه تلاش می کنم و موفقیت به دست می آورم اما از جانب هیچ مسئولی حمایت نمی شوم و پیامی حتی دریافت نمی کنم خب حس بدی دارد و باعث نومیدی می شود اما باز هم خودم را جمع کردم و به خودم گفتم (زهره تو تنها آمدی و تنهایی به اینجا رسیدی و تنها هم ادامه می دهی)...»

حمایت هایی که نیست...

آن طور که «زهره» می گوید در این چند سال نه متولیان ورزش و جوانان به طور واقعی حامی بوده اند و نه مسئولان دیگر همانند نمایندگان مجلس و شهرداری و شورای شهر و فرمانداری و ...    

او می خواهد ورزشکاران دیده شوند و به آنان بها دهند. دوست ندارد تلاش های ورزشکاران به خصوص بانوان با وجود محدودیت هایی که هست نادیده گرفته شود. «می خواهم مسئولان بدانند اگر یک ورزشکار موفقیتی به دست می آورد آن موفقیت تنها برای خودش نیست بلکه به شهرستان و استان و کشورش هم می رسد پس چه بهتر که مسئولان با حمایت هایشان در این موفقیت ها سهیم باشند.»

«زهره» به دنبال قهرمانیهای بیشتر می رود اما کسب این قهرمانی ها نیازمند فراهم ساختن زیرساخت های ورزشی و حمایت هاست. حمایت هایی که همه ورزشکاران شهرستان آن را خواهانند./

* مصاحبه: زیبا امیدی فر