کردها تاریخ تلخی دارند/بیشترین ظلم به کردها در ترکیه اتفاق می افتد
سرویس ترکیه - نوام چامسکی زبان شناس مشهور، از ترکیه به عنوان کشوری که بیشترین آزار و خشونت را نسبت به کردها روا می دارد نام برد.

به گزارش کردپرس، نوآم چامسکی زبان شناس و یکی از مهم ترین متفکران دوران معاصر، در واکنش به خشونت ترکیه و حکومت رجب طیب اردوغان رئیس جمهور این کشور، نسبت به کردها، وضعیت کردهای ترکیه را بدترین وضعیت در میان کردها دانست و گفت حکومت اردوغان برای کوچاندن اجباری کردها از کردستان ترکیه بیشترین خشونت را نسبت به مردم این مناطق روا داشته است.

چامسکی در مصاحبه ای با «نجلا آر» از رسانه «سیاست آزاد نو» (Yeni Özgür Politika) در ارزیابی آزار و اذیت کُرد ها در ترکیه گفت: «مردم کرد بسیار مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند؛ آنها تاریخ تلخی دارند. بزرگترین آزار و شکنجه نسبت به کُردها در ترکیه رخ می دهد.»

 چامسکی با مقایسه‌ شرایط زندگی کردها در حال حاضر با دهه 1990 گفت: «در نتیجه ترور وحشتناک دولت ترکیه ده‌ها هزار کرد قتل عام شدند، میلیون‌ها کرد از سرزمین‌هایشان آواره شدند و به محله‌های فقیرنشین استانبول رانده شدند. در اوایل دهه 2000 کُرد ها برای مدت کوتاهی روی آرامش را دیدند اما پس از آن که معلوم شد اتحادیه اروپا ترکیه را به عنوان عضو خود نمی پذیرد، خشونت حکومت اردوغان علیه کردها شدت گرفت. امروز همچنان مانند دهه 1990 جنایت های وحشیانه ای علیه کردها و مناطق کرد نشین ترکیه اعمال می شود.»

چامسکی همچنین با بیان این که کُردهای سوریه نیز مورد حمله ترکیه قرار می گیرند گفت: «کردهای شمال و شرق سوریه با وجود جنگ طولانی مدتی که سال ها در این منطقه ادامه یافته است، توانسته اند زنده بمانند. خروج دولت ترامپ از برخی مناطق منجر به افزایش تهاجم دولت ترکیه شد. مناطق کردنشین اکنون بین دو حکومت دمشق و ترکیه گیر افتاده اند.»

او درباره اقلیم کردستان گفت: «این منطقه دارای درجه ای از خودمختاری است اما متأسفانه به دلیل درگیری های داخلی، فساد بیش از حد حکومت، و خشونت، نتوانسته است آنگونه که باید ریشه بگیرد. این وضعیت واقعا اسف بار است.»

چامسکی افزود: «کردها که بیش از 25 میلیون جمیعت در این منطقه دارند باید بتوانند نوعی خودمختاری داشته باشند. اگرچه این ایده خیلی هم عالی نیست، اما کردها می توانند در چارچوب های تعیین شده از سوی اتحادیه اروپا به نوعی خودگردانی دست یابند. اروپا در این زمینه دارای تجربه های خوبی است؛ هرچند، وقتی به آنها نگاه می کنیم تاریخ بشریت چندان دلگرم کننده به نظر نمی رسد.»