امنیت ملی کجا؟ ایران یا آران؟ /صادق توکلی‌مهــر
سرویس آذربایجان غربی- صادق توکلی مهر رییس شورای شهرستان ارومیه و عضو شورای شهر، در واکنش به اظهارات برخی از اعضای شورای شهر ارومیه در صحن علنی می نویسد: محض اطلاع دوستانی که در حال نگرانی گزینشی در مورد امنیت ارومیه و کشور هستند باید خاطر نشان ساخت کسانی که نام «ارومیه» را تحریف می‌کنند و اورمو؟! یا اورمیه؟! می‌نویسند اکنون در صحن شورای شهر هستند، اگر نگرانید و امنیت ملی و تمامیت ارضی برای شما خط قرمز است بفرمایید و موضع‌گیری کنید.

امنیت ملی و مباحث حساسی که با آن مرتبط است چیزی نیست که عده‌ای به خاطر منافع شخصی و گروهی خود بخواهند آن را بازیچه بازی‌های مقطعی خود قرار دهند و انتظار سکوت و انفعال از ما را داشته باشند.

علاوه بر مقوله امنیت ملی که خط قرمز تمام حاکمیت سیاسی و مردم کشور است ارزش‌هایی سیاسی و اجتماعی در هر جامعه‌ای وجود دارند که هرچند رقابت و حتی دشمنی بین شخصیت‌های سیاسی و جناح‌ها جدی باشد نباید جهت کنار زدن رقیب از آن ارزش‌ها و باورها هزینه کرد مثلا شهادت و شهدا ارزشی ملی و متعلق به همه مردم و جامعه هستند و در مالکیت و حوزه اختیار هیچ شخص و جناحی نیستند که هروقت دل‌شان خواست یا در زمینه انجام وظایف ذاتی و قانونی خود ضعیف عمل کردند یا با دُم شیر بازی کنند و امنیت ملی را گزینشی تفسیر و تعبیر کنند یا از لفظ مبارک شهدا هزینه بازی‌های سیاسی خود را بپردازند.

هردوی این اقدامات شدیداً اشتباه و خطا بوده، چراکه هم امنیت ملی را دچار مخاطره می‌کند و هم ارزش‌های اجتماعی، ملی و اعتقادی را در بازی‌های جناحی و منافع سیاسی اشخاص داخل کرده و دامان آن ارزش‌ها را به تبع آلودگی دامان آن سیاست‌مداران آلوده کرده و در معرض نگرش منفی جامعه و بدبینی قسمتی از جامعه قرار می‌دهد.

با همین رویکرد بازیچه قرار دادن امنیت ملی و هزینه از اعتبار شهدا سرافراز، امروز در صحن شورای اسلامی ارومیه، چند عضو شورا در اقدامی گزینشی دست به مانور بر روی مواردی زدند و چنان آب و تابی به مسئله می‌دادند که گویا اینها اولین کاشفان چنین خطری هستند غافل از آنکه این حنا دیگر رنگ باخته و هیچ رنگ قرمزی از آن ترشح نخواهد کرد.

محض اطلاع دوستانی که در حال نگرانی گزینشی در مورد امنیت ارومیه و کشور هستند باید خاطر نشان ساخت کسانی که نام ارومیه!! را تحریف می‌کنند و اورمو؟! یا اورمیه؟! می‌نویسند اکنون در صحن شورای شهر هستند اگر نگرانید و امنیت ملی و تمامیت ارضی برای شما خط قرمز است بفرمایید و موضع‌گیری کنید.

اگر امنیت ملی و آرمان شهدا برای شما مطرح است بفرمایید به مواضع جمهوری آران اعتراض کنید که دارد به مرزهای بین‌المللی ما تعرض می‌کند آن هم نه در یک سایت و یک صفحه مجازی، بلکه از طرف عالی‌ترین مقام سیاسی آن کشور یعنی رئیس جمهور آن بارها اعلام می‌شود که مرز بین ایران و ارمنستان را قطع کرده و جاده خیالی توران را برای وصل کردن سرزمین های توران خیالی‌تر در آن احداث خواهند کرد. اگر نگران هستید و این نگرانی شما صادقانه است بفرمایید به کشوری اعتراض کنید که رژیم صهیونیستی را به نزدیک‌ترین فاصله ممکن به مملکت اسلامی ما آورده و پایگاه و جایگاه‌شان داده و همه ظرفیت‌های جاسوسی و نفوذی‌های داخلی دویست دلاری خود را در اختیار آن قرار داده است. آیا از این موارد اسلام‌تان به خطر نمی‌افتد؟ آیا امنیت ملی مملکت‌تان با این مسائل خدشه‌دار نمی‌شود؟

آیا امنیت ملی ما وقتی کارشناس سیاسی ترکیه و نماینده مجلسش در تلویزیون آن کشور با وقاحت تمام و البته در نهایت خامی و نادانی اعلام می‌کنند رژیم صهیونیستی، دیر یا زود به ایران حمله خواهد کرد و برای این کار به حریم هوایی ترکیه نیاز دارد و ترکیه هم آسمان خود را در اختیار آن رژیم جعلی قرار خواهد داد به خطر نمی‌افتد و تمامیت ارضی کشور در معرض خطر قرار نمی‌گیرد که مهر سکوت بر لب‌های همه‌تان زده می‌شود؟ آیا برای اعتراض به این موارد باید از کسی اجازه بگیرید؟

آیا در صورت اعتراض به این خطرات از چیزی هراس دارید؟ آیا همان شهدایی که الان دارید از خون و نام آنها هزینه می‌کنید برای چنین ذهنیتی و چنین عملکردی خود را فدا کردند؟ آیا شما سهامدار و مالک خون شهدا و جانبازان و ایثارگران هستید که هرگونه دخل و تصرف و انتسابی در آرمان‌های آن قهرمانان را حق مسلم خود می‌پندارید؟

آیا شهدا خون خود را ریختند تا شما در برابر زبان ملی مقاومت کنید و با اصرار نابجا باعث ایجاد شکاف و هزینه برای مملکت و نظام شوید؟

به راستی کدام یک از چند ده هزار شهید در وصیتنامه خود ذکر کرده که من برای مبارزه با زبان کردی یا فارسی قدم در راه شهادت گذاشتم که شما چنین پرچمی را بلند کرده و حتی آن را به آن قهرمانان وطن نسبت می‌دهید؟

اگر ایران و امنیتش برای‌تان دغدغه است باید تیزترین و جدی‌ترین نقدها را از خودِ خودتان شروع کنید چراکه این شما هستید که وقتی حتی رهبر معظم انقلاب هم خود را مجبور به تذکر به رئیس جمهور آران می‌بیند نه تنها از ایشان دفاع نمی‌کنید بلکه در جلسات شورا و یا هر جای دیگری از شهر، زبان ملی را منزوی، نمادهای ملی حذف و قسمتی از جامعه و شهروندانش را نادیده می‌گیرید.

راستی شعر خواندن اردوغان در تعرض به تمامیت ارضی ایران و یا  توهمات الهام علییف شایسته نگرانی و موضع‌گیری است یا نقشه‌ای در یک دانشگاه یا هردو؟ یا شدت واکنش به هرکدام باید چگونه باشد؟ آیا موضع‌گیری کردید و فریاد وااسلاما و وا مملکتا سر دادید؟

با سید و سالار شهیدان امام حسین‌(ع) هم گزینشی رفتار می‌کنید چراکه در جایی که به نفعتان باشد او را سنگر خود قرار می‌دهید اما وقتی کار تمام شد به راهی می‌روید که در هیچ صورتی و هیچ شرایطی با شخصیت آن امام وارسته و آزاده‌ هم‌خوانی ندارد و نصیحت او را که  «اگر مسلمان نیستید لااقل آزاده باشید» را مدتهاست فراموش کرده‌اید.

ناتو را تا کنار ارس آورده‌اند اما فشار هیچ کسی بالا نمی‌رود و هیچ آمپری، حساسیتی نشان نمی‌دهد به راستی آیا ناتو برای ما تهدید نیست؟ آیا امنیت ملی ما مورد تعرض قرار نگرفته است؟ البته باید اول مشخص کرد امنیت ملی کجا مدنظر است. ایران یا آران؟