وضعیت زبان و مطالعات کردی در غرب
سرویس جهان- دکتر بن پریست استاد دانشگاه ایندیانا و مدرس زبان کردی، آموزش زبان کردی در کشورهای غربی، بویژه آمریکا را با توجه به آموزش آن در چند دانشگاه آمریکایی امیدوارکننده اما ناکافی دانست.

به گزارش خبرگزاری کردپرس، تعدادی از پژوهشگران مسائل کردی، علاوه بر تحقیق و پژوهش در زمینه تاریخ و فرهنگ کردی، در چند دانشگاه آمریکایی اقدام به ایجاد دوره های آموزش زبان و ادبیات کردی کرده و برخی از دوره ها که به صورت آنلاین برگزار می شود علاقه مندان بیشتری می توانند از آن بهره‌مند شوند.

یکی از کسانی که در کنار تحلیل مسائل سیاسی کردها اقدام به برگزاری دوره آموزش زبان کردی در آمریکا کرده است دکتر بن پریست استاد دانشگاه ایندیانا در آمریکاست. خبرگزاری کردپرس به منظور بررسی وضعیت زبان کردی و مطالعات مربوط به حوزه مطالعات کردی با وی مصاحبه کرده است.

دکتر بن پریست درباره فعالیت‌های خود پیرامون تدریس زبان کردی به کردپرس گفت: من در حال حاضر در دانشگاه ایندیانا استادیار هستم و در دو سطح زبان کردی سورانی تدریس می کنم و یک دوره/ترم هم تاریخ سیاسی مدرن کردها را هم ارائه می دهم. 

او با اشاره به تلاش برای تدریس زبان کردی در برخی مدارس شهر نشویل آمریکا به دلیل حضور جمعیت ۲۰۰۰۰ نفری کردها در آن افزود: من بارها به شهر نشویل آمریکا که کردستان کوچک نامیده می شود رفته ام و اگر به خاطر گرونا نبود، دفعات بیشتری به این شهر( دارای جمعیت 20000 نفری کرد) سر می زدم. من با تلاش های جامعه کردهای این شهر برای توسعه تدریس زبان کردی آشنا هستم. من به عنوان کسی که معتقدم بدون یادگیری یک زبان نمی توان فرهنگ سخنوران آن زبان را درک کرد، از توسعه این زبان در آمریکا خرسند هستم. امیدوارم ، بویژه در مورد جامعه کردهای نشویل، این منابع به آموزندگان میراث کردی کمک کند هویت جمعی خود را حفظ کنند و دوستان غیرکرد آنها را نیز به تجربه کردن این زبان تشویق و ترغیب کند.

دکتر بن پریست درباره راههای توسعه آموزش زبان کردی و گسترش حوزه مطالعات کردی به کردپرس گفت: در زمینه تحقیق بیشتر در حوزه مطالعات کردی در جهان، من شدیدا بر این باور هستم که موثرترین ابزارها برای این هدف آشنایی با بیشترین گویش های مختلف کردی و استاندارد کردن یک گویش آن است؛ برای مثال من با گویش سورانی بسیار راحت هستم اما کرمانجی من ضعیف بوده و این مسئله مانعی بر سر تحقیقات و تلاش های من ایجاد می کند. هرچه افراد و منابع بیشتری برای ایجاد پیکرده زبانی و محتوا اختصاص داده شود ادامه و رشد مطالعات کردی راحت تر صورت خواهد گرفت. من این مسئله را تکمیل کننده و نه رقابتی می دانم.

دکتر پریست درباره موانع توسعه زبان کردی در غرب افزود: مهم ترین مسائل مرتبط با آموزش زبان کردی در کشورهای غربی عدم اختصاص منابع مالی و کمبود تقاضا است. من تاکید می کنم که مسئله آموزش زبان کردی، بویژه پس از بوجود آمدن دوران پساکرونا، آموزش زبان کردی از طریق الکترونیکی و در فرمت ایده آل آن؛ آموزش زبان کردی از طریق آموزش آنلاین همزمان است که در آن یک مدرس حضور دارد و زبان آموزان از مناطق مختلف و به صورت دیجیتالی با هم ملاقات می کنند. این روش موانع حضور در چنین کلاس های زبان آموزی غیرمعمول را کم می کند. تقاضا برای یادگیری زبان کردی یک مقدار عجیب هست زیرا بیشتر زبان آموزان کردی زبان آموز زبانی دیگری، مانند عربی، فارسی و یا ترکی نیز هستند و برای ارتقا یادگیری زبان کردی به قدر کافی مشتاق هستند؛ من هنوز هیچ زبان اموز زبان کردی در کلاس هایم نداشته ام که زبان خارجی اول او کردی باشد بلکه زبان کردی اول او در مرتبه دوم، سوم و یا چهارم بوده است.

استاد دانشگاه ایندیانا درباره جایگاه آموزش زبان کردی گفت: اگرچه زبان کردی اغلب در جایگاه معمولی قرار نگرفته است اما تلاش برای آموزش زبان کردی در سطح بالاتر در دانشگاه هایی مانند میزوری، ایندیانا، آریزونا و فلوریدای مرکزی و همچنین احتمال گنجاندن آموزش زبان کردی در دبیرستان های مترو در شهر نشویل امیدوار کننده است.

 دکتر پریست درباره بهترین راهکار برای توسعه مطالعات کردی گفت: من فکر می کنم که تجربه تعدادی از این برنامه ها و ترکیب کردن آنها در کنار عادی سازی تدریس آنلاین مزیت های زیادی برای حوزه مطالعات کردی خواهد داشت