کمر خمیده باشماق مریوان زیر بار وعده های تکراری/ مریوان نیازمند نگاه ملی برای نجات از مشکلات
سرویس کردستان- مرز باشماق مریوان، به عنوان یکی از گلوگاه های مهم تجاری ایران، از فقر شدید مدیریتی و نبود ابتدایی ترین زیرساخت ها رنج می برد و وعده های متعدد و رنگارنگ مسئولان هم تا کنون سرِسوزنی به تحقق نزدیک نشده است.

به گزارش کُرد پرس، گمرک مریوان که چند سال قبل مدیر آن با نوعی عملگرایی در جلسات حرف می زد در طول سال های اخیر کوچک ترین کاری از پیش نبرده  و وعده های استاندار کردستان در حد همان گلایه های معمول مانده است.

بارها و بارها در جلسات و موقعیت های مختلف شاهد بوده ایم که استاندار کردستان در قامت یک مدعی از نبود زیرساخت کافی در مرز باشماق گلایه کرده و وضعیت فعلی را مایه «خجالت» عنوان کرده است، اما این مایه خجالت در این سال ها با وجود نهیب های به حق استاندار، همچنان به خجالت دادن خود ادامه می دهد.

برای ناظران امر، مسجل شده است که در پس نهیب ها و وعده های رنگارنگ برای بهبود وضعیت زیرساختی این مرز، کوچک ترین اراده ای برای ساماندهی واقعی وجود ندارد و این وعده ها و عصبانیت های گاه به گاه در جلسات مربوط به ساماندهی این مرز، از سوی مسئولان ارشد استان، ظاهرا عموما برای خالی نبودن عریضه بوده است.

این کاهلی ها در حالی انجام می شود که مریوان به عنوان نگین تجاری کردستان و به قولی ایران، علاوه بر مرز با مشکلات عدیده مهم تری هم روبرو است. فرمانداری این شهرستان عملکردش در مدیریت بحران ها در این شهرستان مهم و استراتژیک، هرازگاهی مایه انبساط خاطر ناظران است، نماینده محترم شهرستان هم فعلا سرش به برخی مسائل بسیار ریزتر از اینها از نظر مردم و البته ظاهرا بسیار مهم تر از نظر خودشان، گرم است و این شرایط از مریوان یک شهر بی دفاع ساخته است که وضعیت مرز مهم آن بازتاب دهنده این بی دفاعی است.

مردم و کسانی که دل نگران نگین کردستان هستند، مدام از خود می پرسند،  واقعا ساماندهی یک گمرک مرزی با این همه تراز تجاری و این درجه از اهمیت، این قدر مشکل است؟ واقعا مسئولان استانی می خواهند مشکلات را برطرف کنند و نمی توانند؟

هر چه هست مرز باشماق در حال حاضر به عنوان یکی از مبادی مهم تجاری کمرش زیر بار بی مدیریتی ها و وعده های تکراری شکسته است و شایسته است وزارت کشور برای پوشش کم کاری ها، راسا وارد معرکه حل این مشکلات شود. مجمع نمایندگان کردستان هم باید احساس وظیفه کنند و مریوان را نه از منظر یک شهرستان که حوزه نمایندگی شان نیست که از منظر یک موهبت ملی مورد توجه قرار دهند و کم کاری های تقنینی و نظارتی نماینده این شهرستان را جبران کنند. باشماق و مریوان نیازمند نگاهی ویژه برای رهایی از مشکلات فعلی است. باید کاری کرد چرا که «زود دیر می شود»