به گزارش کردپرس، کتاب داستان «در قلب کوه روشنایی هست» نوشته مدیا دوز، رمان «هویت آتشین» اثر فؤاد کاو، مجموعه‌نوشته‌های «ردپای زمان» از صبیحه دیلژن و کتاب خاطرات «خمشادی» نوشته فرات دنگیزی از سوی انتشارات آرین در دسترس خوانندگان قرار گرفتند.

کتاب‌های «ردپای زمان» از صبیحه دیلژن و کتاب خاطرات «خمشادی» نوشته فرات دنگیزی به زبان کردی و آثار «در قلب کوه روشنایی هست» نوشته مدیا دوز، رمان «هویت آتشین» اثر فؤاد کاو، به زبان ترکی نوشته شده‌اند.

«هویت آتشین»؛ روایت جست‌وجوی یک جوان کرد در اروپا

رمان «هویت آتشین» نوشته فؤاد کاو، داستان یک جست‌وجو و زندگی‌نامه‌ای داستانی بر پایه سرگذشت واقعی اثر آلتین‌اوک است.

آلتین‌اوک، فرزند خانواده‌ای اهل بینگُل، در برلین بزرگ شد و در آغاز دهه ۱۹۹۰ به جنبش آزادی‌خواهی کرد پیوست. بر اساس روایت کتاب، پلیس با استناد به برخی جرائمی که او پیش‌تر مرتکب شده بود، وی را تحت فشار قرار داد و بازداشت کرد.

آلتین‌اوک که در آن زمان ۲۱ سال داشت، به همکاری با پلیس و ادای شهادت در پرونده‌های مربوط به PKK وادار شد. او در نخستین روزهای سال ۱۹۹۸، پس از به‌جاگذاشتن نامه‌ای، با نوشیدن بنزین اقدام به پایان‌دادن به زندگی خود کرد و روز پنجم ژانویه در بیمارستان نظامی کوبلنتس، جایی که تحت درمان بود، جان باخت.

فؤاد کاو در شکل‌دادن به روایت رمان، از واقعیت‌های عینی، رویدادهای تاریخی، شهادت‌ها و فضای سیاسی آن دوره استفاده کرده است. سیاست‌های آلمان و اتریش در قبال مسئله کرد، تجربه مهاجرت و شرایط اجتماعی آن دوران نیز از دیگر موضوعات کتاب‌اند.

داستان اثر آلتین‌اوک از خیابان‌های سرد برلین آغاز می‌شود، اما جغرافیای رمان به شهرها محدود نمی‌ماند؛ حافظه، آسیب روانی، سکوت و بار نامرئی منتقل‌شده از نسلی به نسل دیگر نیز بخشی از جهان داستان را تشکیل می‌دهند.

در متن پشت جلد کتاب تأکید شده است که داستان آلتین‌اوک تنها روایت کشمکش‌های درونی یک فرد نیست، بلکه بازتاب هویت‌های ازهم‌گسیخته، تعلق‌های ناتمام و آثار عمیقی است که تاریخ، جغرافیا و ایدئولوژی بر روان انسان باقی می‌گذارند.

در بخشی از متن پشت جلد آمده است: «آتش در مرکز این روایت تنها یک نماد نیست، بلکه روح یک دگرگونی است؛ همان اندازه که می‌سوزاند، پالایش می‌کند و همان اندازه که ویران می‌کند، امکان تولدی دوباره را فراهم می‌آورد. ازاین‌رو آتش در این رمان صرفاً ارجاعی سیاسی نیست، بلکه آینه‌ای برای رویارویی انسان با تاریکی درون خود است.»

نویسنده این اثر را فراخوانی برای مواجهه با خویشتن توصیف می‌کند؛ مواجهه‌ای که گاه سخت، گاه شکننده و گاه خاموش است، اما پیش از هر چیز، خصلتی انسانی دارد.

«در قلب کوه روشنایی هست»؛ داستان‌هایی از مقاومت و کرامت انسانی

مجموعه‌داستان «در قلب کوه روشنایی هست» نوشته مدیا دوز، روایت‌هایی با محوریت حفظ کرامت انسانی و تجربه مبارزه در کوهستان را در بر می‌گیرد.

در معرفی کتاب، داستان‌های این مجموعه به گام‌های بز کوهی تشبیه شده‌اند که بر صخره‌ها می‌پیچند و در ذهن و جان خواننده اثر می‌گذارند. این داستان‌ها صدایی توصیف شده‌اند که در درون انسان گسترش می‌یابد و حس پیوند و همبستگی ایجاد می‌کند.

اسکان آمد، نویسنده مقدمه کتاب، با اشاره به زبان ساده داستان‌ها نوشته است: «همه می‌دانند که آسانی، دشمن ارزش است؛ هرچه چیزی آسان‌تر باشد، ارزش آن نیز به همان اندازه کاهش می‌یابد. این داستان‌ها با وجود زبان ساده‌شان، از تلاش، تجربه و دشواری‌های زنان و مردان جوانی شکل گرفته‌اند که از میان صخره‌ها زندگی می‌آفرینند؛ به همین دلیل ارزشی بی‌پایان و قیمت‌ناپذیر دارند.»

او می‌افزاید نویسنده در این داستان‌ها میدان نبردی را در برابر خواننده قرار می‌دهد که در آن، زبان از قدرت تأثیرگذاری و برانگیختن احساسات برخوردار است.

در مقدمه کتاب، تقابل میان نیروهایی که با تجهیزات و سلاح‌های فناورانه زندگی را نابود می‌کنند و مبارزانی که در پی رویاندن زندگی‌اند، به حافظه‌ای ماندگار تبدیل می‌شود.

اسکان آمد نوشته است قلم مدیا دوز در پی آن است که مرهمی، هرچند اندک، بر زخم‌های سرزمین کردها بگذارد. به باور او، کتاب «در قلب کوه روشنایی هست» روشنایی اصلی را در جسارت اراده‌ای فراتر از محدودیت‌های معمول انسانی جست‌وجو می‌کند و خواننده را به کشف لایه‌ها و رازهای عمیق‌تر فرامی‌خواند.

«خمشادی»؛ خاطرات فرات دنگیزی و زکیه

فرات دنگیزی در کتاب کردی با عنوان «خمشادی؛ خواهر زکیه» (Xemşadî: Xweha Zekiya)، خاطرات مشترک خود و همسر و همراه زندگی‌اش، زکیه، را روایت کرده است.

این کتاب به دشواری‌هایی که این زوج در طول زندگی با آنها روبه‌رو شده‌اند و مبارزه مداوم و تسلیم‌ناپذیر زکیه می‌پردازد.

«ردپای زمان»؛ نوشته‌هایی از ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۶

صبیحه دیلژن نیز نوشته‌های خود در فاصله سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۶ را در کتاب کردی «Şopên Demê» به‌معنای «ردپای زمان» گردآوری کرده است.

این اثر مجموعه‌ای از نوشته‌های دیلژن در دوره‌ای نزدیک به چهار دهه است و بخشی از تحولات، تجربه‌ها و دغدغه‌های فکری و اجتماعی این سال‌ها را از نگاه نویسنده بازتاب می‌دهد.