حاج ماموستا عزیز تأیید، یکی از عالمان وارسته و مدرسان محبوب و مقبول و مردمی به رحمت ایزدی پیوست و پس از عمری خدمت و انجام وظایف صادقانه دینی به مردم مهاباد سفر ابدی خود را به سوی حضرت پروردگار آغاز کرد و با اندوه و حزن فراوان مردم به خاک سپرده شد. انالله و انا الیه راجعون.

گفتنی است وی به سال ۱۳۰۲ هجری شمسی در روستای دهبکر، واقع در ۱۶ کیلومتری مهاباد به دنیا آمد. بنابه خواست پدرش که کشاورز بود و آرزو داشت که فرزندش ماموستا و عالم دینی شود در پنج سالگی به تحصیل در حجره روآورد و نخست در همان روستای دهبکر نزد ماموستای ده (فقی) شد. مدت چهارسال با مرحوم پروفسور مصطفی زلمی در دهبکر همدرس بود و هردو شاگرد ملامحمدامین قاجری بودند که شرح آن ایام در کتاب (کاروانی ژیانم) مصطفی زلمی آمده است که بخوبی سیمای آن زمان حوزه های علمیه کردستان را نیز گزارش داده است و کتابی است خواندنی. در ۱۳۲۴ برای ادامه تحصیل به مهاباد رفت و نزد ملاصدیق صدقی، از علمای برجسته وقت مکریان، به ادامه تحصیل پرداخت. بعدها چنانکه رسم و شیوه تحصیل طلاب کردستان است به بوکان رفت و نزد ماموستای نامدار و ادیب و فاضل، ملاعصام الدین شفیعی، به ادامه تحصیل پرداخت. همچنین به روستای حمامیان که از پررونق ترین مدرسه های علمیه کردستان بود رفت و شاگرد علامه ملاعلی ولزی شد. در نهایت در ۱۳۲۷ هجری به مریوان و روستای بالک رفت و شرف درک این حوزه پرنشاط علمی را کسب کرد و دروس نهایی طلبگی را در محضر علامه ملا باقر بالک به اتمام رساند و نزد وی مجاز شد. بعد از اتمام تحصیل به مهاباد برگشت.

به قول مولوی:

بلبلی زینجا برفت و باز گشت

بهر صید این معانی بازگشت

از سال ۱۳۲۹شمسی در مسجد قدیمی حاج احمد لشکری واقع در بازار و مرکز شهر مهاباد، وظیفه امامت نماز و راهنمایی دینی مردم را آغازید و همزمان نیز برای مدت پانزده سال در کنار مدرسان بنامی چون ملا حسین مجدی، شهید ملا عبدالکریم شهریکندی و استاد عبدالله احمدیان در مسجد سور مهاباد به تدریس و تربیت طلبه های علوم دینی پرداخت و صدها طلبه علاقه مند و مستعد و نوجو را تا رسیدن به پایه های بالا آموزش دادند که هریک از آنان بعدها در شهر و دیار خود منشأ خدمت شدند.

ماموستا تأیید عمر بابرکتی سپری کرد. وی طی هفت دهه بطور پبوسته منشأ خدمات فرهنگی و آموزشی و دینی فراوان شد.. به مال دنیا اعتنایی نداشت.

فردی بسیار آرام و متین و بی حاشیه و به دور از واگراییهای معمول بود. خوشبختانه آثاری نیز تألیف نمود که عبارتنداز: شرح المنظومة البیقونیة و منثوراتها، احوال شخصیه، النبی الأکرم و چهاریارش، فرایض(مبحث رضاع).

حاج ماموستا عزیز تأیید براستی اسم با مسمایی داشت. هم عزیز بود هم مورد تأیید مردم. همواره توصیه به خیر می کرد. در موضعگیری ها استقلال شخصیت خود را حفظ می کرد و حکیمانه رفتار می کرد و وارد بعضی جانبداریهای حاشیه دار نمی شد و عملا با این رفتار و منش خود، نگاه آسیب شناسانه ای نسبت به موقعیت دینی و مذهبی خود داشت. جدا از اینکه هر از گاهی خدمتشان می رسیدم و زیارت سیمای نورانیش محظوظم می ساخت پارسال یک بار با جمعی از دوستان، شبی به زیارتش رفتم. به دوستان که بعضا روحانی هم بودند توصبه کرد که همدل و همرأی باشند و بخاطر مسایل کوچک پشت سر هم صحبت یا غیبت نکنند و همواره مروج اخلاق و فضایل باشند. ضمن عرض تسلیت به مردم مهاباد وعلمای کردستان آرزو دارم که خداوند روحشان را در فردوس اعلی جای دهد و شاد و مسرور گرداند.