به گزارش کردپرس و بر اساس گزارش های میدانی دیده‌بان حقوق بشر سوریه ، یک هواپیمای ترابری نظامی وابسته به ائتلاف بین‌المللی، به رهبری آمریکا روز جمعه در پایگاه خراب‌الجیر در منطقه رمیلان، در شمال استان الحسکه، فرود آمد. این هواپیما حامل تجهیزات پیشرفته نظامی و فنی، از جمله سامانه‌های راداری، خودروهای سنگین نظامی، محموله‌های مهمات و اقلام پشتیبانی لجستیکی بوده است.
منابع این نهاد ناظر بر تحولات سوریه تأکید می‌کنند که هم‌زمان با این عملیات، دو جنگنده ائتلاف برای تأمین امنیت فرود و تخلیه محموله‌ها، بر فراز منطقه به پرواز درآمده‌اند.

بر اساس همین گزارش، این هواپیما همچنین شماری از نظامیان آمریکایی را در چارچوب جایگزینی عادی نیروها به پایگاه منتقل کرده است؛ نیروهایی که جایگزین سربازانی شده‌اند که برای مرخصی تعطیلات کریسمس این پایگاه را ترک کرده بودند. اقدامی که نشان می‌دهد، دست‌کم در سطح میدانی، برنامه خروج یا کاهش فوری حضور نیروهای آمریکایی در دستور کار قرار ندارد.

در تحولی موازی، دو فروند هواپیمای ائتلاف بین‌المللی نیز در پایگاه الشدادی در جنوب استان الحسکه، پس از ورود از شمال عراق، فرود آمدند. این هواپیماها حدود ۲۰ دقیقه در پایگاه باقی ماندند و سپس منطقه را ترک کردند.
به گفته منابع اولیه، احتمال می‌رود یکی از این هواپیماها حامل یک مقام آمریکایی بوده باشد، هرچند تاکنون هیچ‌گونه اطلاعات رسمی درباره هویت این فرد یا هدف دقیق این سفر منتشر نشده است.

در سطح میدانی نیز، دیده‌بان حقوق بشر سوریه از ورود یک کاروان بزرگ نظامی ائتلاف به پایگاه قصرک در شمال‌غرب الحسکه خبر داده است. این کاروان که از گذرگاه مرزی الولید با عراق وارد سوریه شده، شامل ۲۰ کامیون حامل خودروهای نظامی، نفربرهای زرهی، تجهیزات، سکوی پرتاب موشک، ژنراتورهای برق و موتورسیکلت‌های ویژه مناطق صعب‌العبور بوده است.

به گفته ناظران، این تحرکات بخشی از طرح تقویت زمینی و لجستیکی پایگاه‌های ائتلاف در مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) ارزیابی می‌شود؛ اقدامی که با هدف افزایش آمادگی عملیاتی و تثبیت حضور نظامی در شمال و شرق سوریه انجام می‌گیرد.

این تحولات در حالی رخ می‌دهد که در محافل سیاسی و رسانه‌ای، گمانه‌زنی‌هایی درباره تمایل دونالد ترامپ به عبور تدریجی از متحدان کرد سوریه و هم‌زمان نزدیک شدن هرچه بیشتر به دولت جدید دمشق به رهبری احمد الشرع مطرح شده است.
با این حال، افزایش محسوس انتقال تجهیزات پیشرفته، جابه‌جایی نیروها و تحرکات هوایی و زمینی ائتلاف، این پرسش را پررنگ‌تر کرده است که آیا واشنگتن در حال ارسال پیامی بازدارنده و اطمینان‌بخش به شرکای میدانی خود است، یا آن‌که این اقدامات صرفاً بخشی از مدیریت یک دوره گذار و بازآرایی بزرگ‌تر در سیاست  ایالات متحده در مورد به شمار می‌رود.

آنچه مسلم است، شمال‌شرق سوریه همچنان صحنه تلاقی معادلات نظامی میدانی و چانه‌زنی‌های سیاسی پشت‌پرده باقی مانده و تحرکات اخیر ائتلاف، فارغ از هر تفسیر سیاسی، از تداوم اهمیت راهبردی این منطقه در محاسبات واشنگتن حکایت دارد. این مسئله با توجه به اتمام ضرب الاجل تعیین شده توسط ترکیه و سوریه برای کردها برای اجرای توافق 10 مارس 2025 اهمیت دارد. آنها تاکید کرده بودند چنانچه کردها تا پایان سال 2025 نسبت به ادغام نیروهای خود در ارتش سوریه و تحویل مناطق شمال شرق سوریه به دمشق اقدام نکنند، ممکن است آنکارا و دمشق به صورت مشترک علیه کردها دست به اقدام نظامی بزنند.