به گزارش کردپرس،  سه منبع آگاه به المانیتور گفته‌اند روند خروج نیروهای غیرسوری پ‌ک‌ک پس از دیدار ۲۲ ژانویه میان مظلوم کوبانی، فرمانده کل SDF، و نچیروان بارزانی، رئیس اقلیم کردستان عراق، کلید خورد. به گفته این منابع، بارزانی این اقدام را گامی ضروری برای اعتمادسازی در مسیر اجرای توافق با دمشق توصیف کرد و کوبانی نیز با آن موافقت کرد.
توافق ۳۰ ژانویه میان SDF و دولت موقت سوریه، نسخه اصلاح‌شده توافق پیشین ۱۸ ژانویه است؛ توافق اول به درگیری‌های چند هفته‌ای انجامید که ده‌ها کشته برجای گذاشت و طی آن، ساختار خودگردان شمال‌شرق سوریه بیش از ۸۰ درصد مناطق تحت کنترل خود را از دست داد. در نسخه اصلاحی، SDF مجاز شد چهار تیپ نظامی را حفظ کند، هرچند این تیپ‌ها تحت فرماندهی کل ارتش ملی سوریه قرار می‌گیرند؛ امتیازی که از مطالبات اصلی کردها برای کاهش نگرانی‌های امنیتی‌شان بود.
ترکیه پیش‌تر به‌شدت با حفظ هرگونه ساختار مستقل برای SDF مخالف بود و آن را به دلیل پیوندهایش با پ‌ک‌ک تهدیدی امنیتی می‌دانست. به گفته یکی از منابع، آنکارا پس از اطلاع از موافقت کوبانی با خروج نیروهای غیرسوری پ‌ک‌ک، از این تصمیم «به‌شدت خرسند» شد؛ موضوعی که احتمالاً در نرم‌تر شدن موضع ترکیه نسبت به حفظ چهار تیپ SDF نقش داشته است.
تعداد دقیق نیروهای منتقل‌شده همچنان روشن نیست و روند انتقال ادامه دارد. بسیاری از رهبران کنونی کردهای سوریه، از جمله خود کوبانی، پیش از بازگشت به سوریه در سال ۲۰۱۱ و سازماندهی نیروهای دفاعی کرد، در ساختار پ‌ک‌ک نقش داشتند.
 منابع المانیتور تأکید کرده‌اند که این توافق با میانجی‌گری آمریکا شکل گرفت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تماس‌های جداگانه با احمد الشرع و رجب طیب اردوغان در ۲۸ ژانویه، در تعدیل مفاد توافق اولیه نقش داشته است. همچنین فشارهای دیپلماتیک نچیروان بارزانی و تام باراک، فرستاده آمریکا در امور سوریه، به پذیرش توافق ۳۰ ژانویه از سوی SDF انجامید.
در تحولی موازی، تماس‌های امنیتی میان نمایندگان کرد سوری و مقام‌های اطلاعاتی ترکیه نیز ادامه داشته است. با این حال، عبدالله اوجالان، رهبر زندانی پ‌ک‌ک که سال گذشته انحلال این گروه را اعلام کرد، به‌طور علنی از SDF نخواسته است مسیر مشابهی را طی کند.
تحولات اخیر در حالی رخ می‌دهد که سقوط حکومت بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴ موازنه قدرت را به زیان کردهای سوریه تغییر داد و امیدهای آنان برای دستیابی به نوعی نظام فدرال مشابه اقلیم کردستان عراق را تضعیف کرد. با این حال، هم‌زمان نشانه‌هایی از تقویت هماهنگی میان بازیگران کردی در سوریه و عراق دیده می‌شود؛ از جمله دیدارهای اخیر مظلوم کوبانی در اربیل با نچیروان و مسعود بارزانی و نیز وزیر خارجه فرانسه.
بر اساس ارزیابی المانیتور، اگر روند فعلی ادامه یابد، کاهش تنش میان آنکارا و کردهای سوریه می‌تواند زمینه‌ساز ترتیبات جدیدی در روابط منطقه‌ای شود؛ هرچند سرنوشت نهایی ادغام SDF و میزان پایبندی دمشق به تعهداتش در قبال حقوق سیاسی و امنیتی کردها همچنان محل ابهام است.