به گزارش خبرنگار کرد پرس، بعد از ۴۰ روز جنگ آمریکا-اسرائیل علیه جمهوری اسلامی، پای آتش بس و مذاکرات به میان آمد و یک آتش بس دو هفته ای رقم خورد. آتش بسی که موافق و مخالفانی دارد و در حالی قرار است پیش رود که بسیاری از متزلزل بودن آن سخن می گویند. گرچه تاریخ جنگ ها نشان می دهد که آتش بس زمانی محقق می شود که دشمنی ها برچیده و امنیت برقرار شود اما سیاست ها به گونه ای شکل می گیرند که گاهی اوقات این جنگ ها نه تنها به آتش بس بلکه از گردونه هم خارج می شوند.
در همین زمینه به گفته «حسین الماسی» از فعالان سیاسی باتجربه در کردستان؛ این تنها یک آتش بس نظامی نیست بلکه گواهی بر بلوغ سیاسی، نظامی و وحدت ناگسستنی ملتی است که در سخت ترین آزمون ها راه سربلندی را یافتند.
او در مصاحبه با خبرنگار کردپرس این آتش بس را به نفع جمهوری اسلامی دانست. «تاریخ روابط بین الملل نشان داده که هرگاه صدای دیپلماسی ضعیف شود، طنین جنگ شنیده می شود. اما جنگ ها نیز ابدی نیستند؛ آن ها یا با غلبه مطلق یک طرف پایان می یابند و یا با بازگشت به میز مذاکره. ایران در حالی وارد فضای آتش بس و مذاکره شده که با تکیه بر "عقلانیت دفاعی" و "اقتدار میدانی"، دشمن را از دستیابی به اهداف ویرانگرش ناکام گذاشته است».
«الماسی» به این سؤال که آیا آتش بس تضمینی دارد یا نه؟ چنین پاسخ داد که «در دنیایی که حتی معاهدات بزرگی چون "وستفالیا" یا منشور سازمان ملل نتوانسته اند مانع تجاوزگری قدرت هایی نظیر آمریکا (در عراق، افغانستان و لیبی) شوند، بزرگترین تضمین برای هر توافقی، «قدرت بازدارندگی» است. تضمین این آتش بس، امضای پشتِ ورق نیست؛ بلکه توانمندی بومی ایران در تغییر توازن قواست. ما با تبدیل پدافند هوشمند به آفند حساب شده و هدف قرار دادن مراکز حساس نظامی و اقتصادی دشمن، هزینه جنگ را برای متجاوزان به شدت افزایش داده ایم. تا زمانی که قدرت ضربت ما پابرجاست، آتش بس نیز پابرجا خواهد ماند».
او در خصوص روند مذاکرات در پاسخ به این سؤال که آیا می توان به روند مثبت مذاکرات امیدوار بود؟ گفت که «امیدواری ما نه از سر خوش بینی به نیت دشمن، بلکه ناشی از واقعیت های روی زمین است. دشمنی که با هدف تجزیه ایران و بازگرداندن ما به "قرن حجر" جنگ رمضان را آغاز کرد، اکنون با سدی محکم روبرو شده. امروز که دشمن پیشنهاد ۱۰ ماده ای ایران را مبنای مذاکره قرار داده، به این دلیل است که متوجه شده تداوم تنش، به معنای "خفگی ژئوپلتیکی" غرب است. بستن تنگه هرمز—که شریان عبور ۲۰ درصد انرژی، ۳۰ درصد کودهای شیمیایی و منابع حیاتی چون هلیوم و آلومینیوم جهان است—فشار خردکننده ای به اقتصاد آمریکا و هم پیمانانش وارد کرده است. وقتی دشمن به بن بست استراتژیک می رسد، دیپلماسی فرصت پیدا می کند تا حقوق قانونی ما، از جمله لغو تحریم های ظالمانه و بازگشت به تجارت جهانی نفت را محقق کند».
«الماسی» درباره اینکه چه باید کرد تا جنگ تکرار نشود؟ اظهار داشت «کلید جلوگیری از تکرار جنگ، در استمرار "خوداتکایی علمی" و "وحدت ملی" است. ما برای اولین بار این جسارت و توانمندی را نشان دادیم که می توانیم هزینه های دشمن را هزار برابر کنیم. برای تکرار نشدن جنگ، باید:
- اول: توان بازدارندگی بومی (موشکی، پهپادی و شهپادی) را که وابسته به هیچ کشوری نیست، حفظ و تقویت کنیم.
- دوم: از ظرفیت های اقتصادی و اتحادهای امنیتی منطقه ای برای تبدیل خلیج فارس به منطقه ثبات استفاده کنیم.
- سوم: زیرساخت های ملی را که حاصل دهه ها تلاش ملت است، در پناه یک دیپلماسی فعال و میدان مقتدر صیانت کنیم».
مطابق سخنان این فعال سیاسی «ما شروع کننده هیچ جنگی نبوده و نیستیم، اما نشان دادیم که در دفاع از کیان و یکپارچگی ایران، هیچ ملاحظه ای در برابر متجاوزان و حامیان آنان نخواهیم داشت. مذاکره برای ما ابزاری است جهت تأمین منافع ملی و اثبات این واقعیت که ایران، کنشگری است که نمی توان آن را نادیده گرفت یا حذف کرد».

نظر شما