به گزارش کردپرس، قدیر اینانیر، بازیگر سرشناس و از چهره‌های ماندگار سینمای ترکیه، پس از نزدیک به دو ماه بستری بودن در بخش مراقبت‌های ویژه و تحمل بیماری، در ۷۷ سالگی چشم از جهان فروبست. او از ۱۴ ماه می به دلیل ابتلا به ذات‌الریه در بیمارستان بستری شده و از ۲۱ ماه می تحت درمان با دستگاه تنفس مصنوعی قرار داشت.

این بازیگر ۷۷ ساله شامگاه ۱۴ ماه می به دلیل وخامت حال به بیمارستان منتقل شد و پس از تشخیص ابتلا به ذات‌الریه، در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد. او چند روز بعد، در ۲۱ ماه می، به دلیل شدت بیماری به دستگاه تنفس مصنوعی (انتوبه) متصل شد.

ژولیده کورال، همسر و همراه زندگی اینانیر، پیش‌تر درباره وضعیت جسمانی او گفته بود: «در ریه او، در کنار عفونت ناشی از ذات‌الریه، یک توده نیز مشاهده شد. برای آنکه روند درمان با کنترل بیشتری انجام شود و درد کمتری تحمل کند، پزشکان تصمیم به انتوبه کردن او گرفتند.»

خانواده این هنرمند تاکنون درباره جزئیات مراسم تشییع و خاکسپاری او اطلاعیه‌ای منتشر نکرده‌اند.

از فاتسا تا قله‌های سینمای ترکیه

قدیر اینانیر در ۱۵ آوریل ۱۹۴۹ در شهرستان فاتسا از استان اردو به دنیا آمد. او فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۶۷ با حضور در مسابقه انتخاب بازیگر مجله «سِس» آغاز کرد و پس از موفقیت در مسابقه بازیگران فوتورمان، وارد دنیای سینما شد.

او نخستین بار در فیلم «هفت قدم بعد» محصول سال ۱۹۶۸ مقابل دوربین رفت، اما شهرت گسترده‌اش با فیلم «قارا گُوزلوم» به کارگردانی عاطف ییلماز و همبازی شدن با ترکان شورای رقم خورد. اینانیر همچنین در طول دوران فعالیت خود با کارگردانان برجسته‌ای چون ییلماز گونی همکاری داشت که این همکاری‌ها نقش مهمی در تثبیت جایگاه او در سینمای اجتماعی و واقع‌گرای ترکیه ایفا کرد.

یکی از ماندگارترین ستاره‌های یشیل‌چام

اینانیر در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ یکی از پرکارترین و محبوب‌ترین بازیگران سینمای ترکیه بود. بازی‌های متفاوت، چهره کاریزماتیک و نقش‌آفرینی در شخصیت‌های عدالت‌خواه و معترض، او را به یکی از نمادهای سینمای ترکیه تبدیل کرد.

همکاری هنری او با ترکان شورای از ماندگارترین زوج‌های تاریخ سینمای ترکیه به شمار می‌رود. فیلم‌هایی چون «سلوی بویلوم آل یازمالیم»، «دیلا خانم»، «عشق غول‌ها»، «جوریه‌ام» و «بازگشت» از مشهورترین آثار مشترک این دو هنرمند هستند و همچنان در زمره آثار کلاسیک سینمای ترکیه قرار دارند.

از دیگر فیلم‌های شاخص کارنامه هنری اینانیر می‌توان به «تاتار رمضان»، «جرعه‌ای عشق»، «انتقام مارها»، «آه استانبول زیبا»، «بند ۷۲» و «در» اشاره کرد.

مدافع حقوق سینماگران

قدیر اینانیر علاوه بر فعالیت هنری، از اعضای فعال سندیکای کارگران سینما (Sine-Sen) بود و همواره خود را «کارگر سینما» می‌دانست، نه یک ستاره.

او در کنار طارق آکان، برای تشکیل تشکل‌های صنفی، دفاع از حقوق بازیگران و عوامل پشت صحنه، بهبود شرایط کاری و تأمین حقوق مادی و معنوی سینماگران تلاش‌های گسترده‌ای انجام داد. اینانیر از جمله چهره‌هایی بود که در راهپیمایی تاریخی اعتراض به سانسور در سال ۱۹۷۷ و همچنین پیگیری حقوق مؤلف و حقوق صنفی سینماگران نقش فعالی ایفا کرد.

سال‌های پایانی 

این هنرمند در سال‌های اخیر با مشکلات جدی جسمانی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او در سال ۲۰۲۴ به دلیل عارضه عروقی مغز تحت درمان قرار گرفت و پس از طی دوره‌ای طولانی از فیزیوتراپی توانست دوباره روی پا بایستد.

اما در ماه می ۲۰۲۶ بار دیگر به علت ذات‌الریه و نارسایی تنفسی در بیمارستان بستری شد و پس از حدود دو ماه درمان در بخش مراقبت‌های ویژه، سرانجام در ۷۷ سالگی درگذشت.