کردپرس- امروز ١٧ مرداد ماه است. روزی که مسئولان در ارگان های مختلف از ابتدای صبح شروع به صدور پیام های تبریک به مناسبت روز خبرنگار می کنند و گاهی برخی پیام ها آنقدر مشابه هم هستند که گمان می رود از طریق هوش مصنوعی نوشته شده باشند و یا پیام های آماده سرچ شده از گوگل هستند!

با تحلیل محتوای تعداد زیادی از این پیام ها متوجه خواهید شد که مخرج مشترک بیشترشان از چند کلمه و عبارت تکراری از جمله؛ «قلم مسئولیت پذیر، نگاه حقیقت جو، وجدان بیدار جامعه، دیده‌بانان امین جامعه، پرچمدار آزادی، آگاهی و امید، راویان پر تلاش، انسان‌هایی دارای رسالت آگاهی‌بخشی، شفافیت و انعکاس صدای مردم، پل ارتباطی میان مردم و مسئولان، روایتگر رویدادهای جامعه، حقیقت‌گوی و دفاعگر منافع عمومی، صدای حقیقت، امید، صدای مردم، صف اول نقد منصفانه، بیان مطالبات به‌حق مردم، مجاهدتِ قلمی در خط مقدم، مجاهدت با سلاح قلم، چشمان بینا و زبان گویای جامعه، روشنگر چراغ حقیقت، دارای خصیصه های صداقت، امانت‌داری، شجاعت و مسئولیت اجتماعی و ....» پر شدە اند.

جالب تر اما اینجاست مسئولانی که این عبارات پر طمطراق را هفدهم مرداد ماه هر سال در صفحات مجازی خود پر می کنند، چرا بیشترشان به آن اعتقادی ندارند؟! چرا روز خبرنگار برای آنها تنها یک روز است و باقی روزهای سال ابایی از بی توجهی و بی احترامی به خبرنگاران دلسوز ندارند؟

چرا از نقد خبرنگاران برآشفته می شوند و دیگر آنها را طلایه داران حقیقت گوی جامعه  و جهادگران قلم نمی بینند؟ چرا از نقد و روایت گری نقادانه استقبال نمی کنند؟ آیا تنها خبرنگارانی را در زمره این موارد قبول دارند که به مدح و ثنای آنها بپردازند؟

مسئولانی که سال هاست از ادمین های پیج های اینستاگرامی (همان فضایی که فیلتر شده) در قالب خبرنگاران در مراسم های روز خبرنگار تقدیر و تشکر می کنند! همان مسئولانی که سواد رسانه ای برخورد با خبرنگاران را بلد نیستند؛ آیا از خود پرسیده اند که خبرنگار واقعی کیست و چرا خبرنگاران راستین از شرکت در این قبیل مراسم ها خودداری می کنند؟

آیا مراسم روز خبرنگار، جای خبرنگارنماها است یا خبرنگاران شناسنامه دار؟ وظیفه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان متولی این امر چیست؟ آیا مدیران این اداره نباید به شناسایی خبرنگاران از غیر خبرنگاران بپردازند؟ آیا تشخیص خبرنگاران واقعی اینقدر دشوار شده است که نمی توانند برای تمیز این موضوع به بررسی تولید محتوا و انتشار مطلب در خبرگزاری های معتبر و پایگاه های خبری شناسنامه دار از سوی خبرنگاران بپردازند؟!

در این روز حتی از مسئولان روابط عمومی هم تقدیر می شود و همین مورد نشان می دهد ترتیب دهندگان مراسم روز خبرنگار کوچکترین شناختی از وظایف خبرنگاری و روزنامه نگاری ندارند و مدیران روابط عمومی را هم در این روز جای می دهند. پس چرا انتظار دارند خبرنگاران در مراسم هایی که غیرخبرنگاران حضور دارند شرکت کنند؟

خلاصه کلام روز خبرنگار برای همه هست غیر از خبرنگاران واقعی.

مراسم هایی که در این روز هم به مناسب روز خبرنگار از سوی ارگان های مختلف برگزار می شود به تشکیل باند و باندبازی تبدیل شده و با اهدای هدایا از کسانی تقدیر می شود که تنها نام خبرنگار را به بهانه فعالیت در یک پیج اینستاگرام یدک می کشند و حتی در سامانه جامع خبرنگاران کشور هم نامی ندارند. مراسم هایی که بیشتر جای تاسف دارند تا تبریک روز خبرنگار!!

باید گفت که بهترین هدیه برای خبرنگاران راستین؛ نه پیام‌های تبریک، بلکه یادگرفتن سواد رسانه ای و پاسخگویی درست و تحمل نقد سازنده از سوی مسئولان است.

مدیران باید از تقسیم بندی رسانه های به رسانه خودی و غیر خودی خودداری کنند و از درست شدن باندهای خبری پیرامون ادارات و ارگان ها جلوگیری کنند. همچنین لازم است این روز به خبرنگاران واقعی اختصاص داده شود نه آنهایی که در فضایی مجازی برای مسئولان هدیه دهنده کف و سوت و هورا می کشند.