به گزارش کردپرس، رامی عبدالرحمان، مدیر دیده‌بان حقوق بشر سوریه، در واکنش به حملات صورت‌گرفته علیه کاروان آوارگان کردِ سری‌کانی، تأکید کرد که این حملات را نمی‌توان اقدامات پراکنده و فردی دانست، بلکه باید آنها را بخشی از رفتاری سازمان‌یافته برای جلوگیری از بازگشت آوارگان و اخلال در روند برقراری صلح مدنی در سوریه ارزیابی کرد.
به گفته عبدالرحمان، حملات علیه کاروان‌های بازگشت آوارگان در شرایطی رخ می‌دهد که بازگشت ساکنان مناطق کردنشین به روستاها و شهرهای خود یکی از مسائل مهم در مسیر حل بحران سوریه و بازسازی روابط میان جوامع محلی به شمار می‌رود. او هشدار داد که ادامه چنین حملاتی می‌تواند فضای بی‌اعتمادی و ناامنی را تشدید کرده و روند بازگشت غیرنظامیان را با مشکل مواجه کند.
مدیر دیده‌بان حقوق بشر سوریه گفت گروه‌ها و جریان‌های دارای گرایش‌های ایدئولوژیک در این حملات نقش دارند و برای ایجاد هراس در میان آوارگان، از اقدامات خود فیلم و فایل صوتی تهیه و منتشر می‌کنند. به اعتقاد او، هدف از این اقدامات صرفاً ایجاد ناامنی مقطعی نیست، بلکه ارسال پیام تهدیدآمیز به آوارگانی است که قصد دارند به محل زندگی خود بازگردند؛ پیامی که می‌تواند آنان را از بازگشت منصرف کند.
عبدالرحمان همچنین نسبت به افزایش دامنه این حملات ابراز نگرانی کرد. او گفت خشونت‌ها از حمله به کاروان‌های حامل آوارگان فراتر رفته و حتی یک کاروان حامل مقام‌ها و مسئولان نیز هدف حمله قرار گرفته است. از نگاه او، این تحول نشان می‌دهد که مسئله دیگر صرفاً یک اختلاف یا درگیری محلی نیست و به چالشی مستقیم برای اقتدار دولت و توانایی آن در برقراری امنیت تبدیل شده است.
وی در همین چارچوب از دولت سوریه خواست با این وضعیت برخورد قاطع داشته باشد و به آنچه «هرج‌ومرج» توصیف کرد پایان دهد. عبدالرحمان تأکید دارد که در صورت تداوم حملات و نبود واکنش مؤثر دولت، گروه‌هایی که مخالف بازگشت آوارگان هستند می‌توانند از فضای ناامنی برای تثبیت وضعیت موجود و جلوگیری از بازگشت جمعیت‌های آواره استفاده کنند.
سری‌کانی، که در منابع عربی و کردی با نام رأس‌العین نیز شناخته می‌شود، پس از عملیات نظامی ترکیه و گروه‌های مسلح همسو با آن در شمال سوریه در سال ۲۰۱۹، شاهد جابه‌جایی گسترده جمعیت و خروج بخش قابل توجهی از ساکنان کرد خود بود. از آن زمان، مسئله بازگشت ساکنان اصلی این منطقه و تأمین امنیت آنان یکی از موضوعات حساس در مناقشه شمال و شمال‌شرق سوریه بوده است.
اظهارات جدید عبدالرحمان در واقع مسئله بازگشت آوارگان سری‌کانی را از یک موضوع صرفاً انسانی به مسئله‌ای امنیتی و سیاسی پیوند می‌دهد. از این منظر، حمله به کاروان‌های بازگشت می‌تواند بر روند تلاش‌های دمشق برای تثبیت کنترل دولت، کاهش تنش‌های قومی و ایجاد سازوکارهای جدید برای بازگشت آوارگان تأثیر بگذارد.
در این چارچوب، تأکید مدیر دیده‌بان حقوق بشر سوریه بر «سازمان‌یافته بودن» حملات اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا اگر حملات واقعاً به‌صورت هماهنگ و با هدف ایجاد ترس در میان آوارگان انجام شده باشد، مقابله با آن نیازمند فراتر رفتن دولت از واکنش‌های موردی و شناسایی و برخورد با سازمان‌دهندگان و عاملان این اقدامات است. استمرار چنین وضعیتی می‌تواند بازگشت داوطلبانه آوارگان را دشوارتر کرده و یکی از موانع اصلی در مسیر عادی‌سازی وضعیت مناطق کردنشین شمال سوریه باقی بماند.