به گزارش کردپرس، محمد آیدین آلوکمن، نویسندهای که با نام ادبی «فرهاد دنگیزی» نیز شناخته میشود، حدود ۱۹ سال معلم ریاضی بود. او سال ۱۹۸۹ به اتهام «کمک به سازمان تروریستی (PKK)» بازداشت شد و پس از آن شغل خود را از دست داد. آلوکمن از سال ۱۹۹۶ نوشتن به زبان کردی را آغاز کرد.
او باور دارد که تحولات سیاسی و اجتماعی نیمقرن گذشته، تغییرات مهمی در فرهنگ، هنر و ادبیات کردی ایجاد کرده و موجب افزایش شمار نویسندگانی شده است که آثار خود را به زبان کردی مینویسند.
آلوکمن در گفتگو با مزوپوتامیا گفت کردها برای سالهای طولانی در زمینه زبان، تاریخ و فرهنگ خود تحت فشار بودند، اما با گسترش جنبش آزادی کرد، ثبت مکتوب زبان، ادبیات و تاریخ کردی نیز شتاب گرفت. به گفته او، این تحولات افزون بر ادبیات و شعر کردی، بر وضعیت روانی، اعتمادبهنفس، خودباوری و خواست آزادی در جامعه و میان روشنفکران کرد نیز تأثیر گذاشت.
چون آزاد شده بودم، لبخند میزدم
آلوکمن با بیان اینکه پس از بازداشت احساس آزادی بیشتری پیدا کرد، گفت: «وقتی به عکسهای آرشیوم پیش از بازداشت نگاه میکنم، در هیچکدام لبخند نمیزنم و چهرهام عبوس است. چرا لبخند نمیزدم؟ چون مردم ما تحت فشار بودند؛ در ادارات دولتی و حتی در محل کارم که معلم بودم، به ما توهین میشد.»
او افزود: «وقتی سال ۱۹۸۹ بازداشت شدم، شغل معلمیام را از دست دادم. اما وقتی به عکسهای پس از آن نگاه میکنم، در همه آنها لبخند میزنم. با خودم گفتم لبخند میزدم چون آزاد شده بودم؛ پیش از آن آزاد نبودم.»
کردها بار دیگر با خود واقعی شان روبهرو شدند
این نویسنده کرد با اشاره به فضای سیاسی دهه ۱۹۷۰ گفت در آن سالها جستوجویی جدی در جامعه کرد درباره مسئله کرد و کردستان، انقلاب، سوسیالیسم و جامعهای دموکراتیک شکل گرفته بود.
آلوکمن اظهار کرد: «حتی در انقلابیگری رمانتیک نسل ۶۸ نیز ظرفیت بزرگی برای اعتراض و انفجار وجود داشت. این وضعیت از سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۵ به بعد، در کردستان حالوهوایی شبیه یک انقلاب ملی پیدا کرد و انتظار بسیار گستردهای در جامعه شکل گرفت. تقریباً همه میپرسیدند فردا چه خواهیم کرد.»
آزادی تنها به مرزها مربوط نیست
آلوکمن گفت ترس در جامعه کرد بهتدریج شکسته شد و مردم دیگر خود را بیرون از تحولات سیاسی و اجتماعی نمیدیدند.
او افزود: «مردم مشارکت گستردهای داشتند و در خفا بسیار فعالیت میکردند. هر کار و هر فردی مسئولیتی بر عهده داشت. امروز میتوانم بگویم موفقیتی بزرگ به دست آمده است. آزادی فقط به مرزها مربوط نیست؛ آزادی در ذهن است.»
تأکید بر ضرورت اتحاد ملی کردها
آلوکمن دستیابی کردها به اتحاد ملی را اجتنابناپذیر دانست و گفت دموکراسی، بومشناسی و آزادی زنان میتوانند پایههای اصلی این اتحاد باشند.
او اظهار کرد: «زبان ما کردی و سرزمینمان کردستان است و میتوانیم بر این مبنا متحد شویم. اصول بسیار قدرتمندی پیش روی ما قرار گرفته است: دموکراسی، بومشناسی و آزادی زنان. میتوانیم وحدت خود را بر این سه ستون بنا کنیم.»
آلوکمن در پایان افزود: «باور دارم هر زمان کردها در عرصه سیاست به وحدت برسند، خواهند توانست موفقیتهای بسیار بزرگتری به دست آورند.»
نظر شما