به گزارش کردپرس، رسانه عمومی «وست‌دویچر روندفونک» آلمان (WDR) اعلام کرده است که بخش کردی رادیوی «کازمو» را پس از نزدیک به چهار دهه فعالیت، در سال ۲۰۲۷ تعطیل خواهد کرد؛ تصمیمی که با واکنش گسترده فعالان، روزنامه‌نگاران و سیاستمداران کُرد در آلمان روبه‌رو شده است.

بر اساس طرح جدید WDR برای بازبینی ساختار رادیوهای جوانان، برنامه‌های کردی، ایتالیایی و صربی/بوسنیایی/کرواتی از جدول پخش حذف می‌شوند. در مقابل، سرویس ترکی این شبکه قرار است در قالب دیجیتال گسترش یابد و بخش‌های فارسی و عربی «WDR for you» نیز به فعالیت خود ادامه خواهند داد.

مدیریت WDR علت این تغییرات را دگرگونی الگوی مصرف رسانه‌ای نسل جوان عنوان کرده و گفته است که مخاطبان جوانِ دارای پیشینه مهاجرتی، بیش از گذشته به رسانه‌های آلمانی‌زبان، شبکه‌های اجتماعی و سرویس‌های پخش آنلاین روی آورده‌اند و رادیوی سنتی دیگر جایگاه پیشین خود را ندارد. این رسانه همچنین اعلام کرده تمرکز جدیدش بر تولید محتوای آلمانی‌زبان، فرهنگ شهری و مخاطبان ۲۰ تا ۲۹ ساله خواهد بود.

با این حال، کارکنان و حامیان بخش کردی «کازمو» می‌گویند تعطیلی این بخش تنها یک تصمیم رسانه‌ای نیست، بلکه به معنای حذف یکی از معدود تریبون‌های عمومی زبان و هویت کردی در آلمان است.

تیم کردی «کازمو» در نامه‌ای خطاب به مخاطبان و نهادهای کردی در آلمان تاکید کرده‌اند که حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار کُرد در آلمان زندگی می‌کنند، اما در آمارهای رسمی و بسیاری از مباحث عمومی، اغلب زیر عنوان کلی «ترک‌ها» دسته‌بندی می‌شوند.

در این نامه آمده است که برنامه‌های کردی صرفاً برای مهاجرانی که به زبان آلمانی مسلط نیستند تولید نمی‌شد، بلکه نقشی مهم در حفظ زبان مادری، هویت فرهنگی و تقویت حس تعلق اجتماعی در میان جامعه کُرد ایفا می‌کرد.

جلیل کایا، از همکاران قدیمی بخش کردی «کازمو»، در گفت‌وگو با رسانه «آمارگی» گفته است که استدلال WDR درباره کاهش مخاطبان، واقعیت سال‌ها کم‌توجهی و کاهش بودجه این بخش را نادیده می‌گیرد. به گفته او، سرویس‌های زبان های خارجی همواره با محدودیت مالی روبه‌رو بوده‌اند و هر بار که ساختار WDR تغییر کرده، بودجه این بخش‌ها نیز کاهش یافته است.

او همچنین تاکید کرده که طی حدود ۴۰ سال فعالیت بخش کردی، مدیریت این سرویس هرگز به روزنامه‌نگاران یا مدیران کُرد سپرده نشده بود. به گفته کایا، مسئولیت برنامه‌های کردی ابتدا در اختیار سردبیران بخش‌های آلمانی‌زبان و بعدها مدیران بخش ترکی قرار داشت.

کایا افزود: «افرادی که مسئول برنامه بودند، خودشان زبان کردی نمی‌دانستند و ما مجبور بودیم تمام متن‌ها را هم به کردی و هم به آلمانی تهیه کنیم.»

او همچنین مدعی شده است که در دهه ۱۹۹۰، بودجه اختصاص‌یافته برای ترجمه داخلی برنامه‌های کردی تقریباً برابر با کل بودجه بخش کردی بوده و این مسئله نشان‌دهنده نبود اعتماد نهادی به این سرویس بوده است.

منتقدان می‌گویند بخش کردی همواره «بخش فراموش‌شده» WDR بوده و برخلاف برخی دیگر از سرویس‌های زبانی، از حمایت مالی و فرهنگی کافی برخوردار نبوده است.

بریوان آیماز، سیاستمدار کُرد و نایب‌رئیس پارلمان ایالت نوردراین-وستفالن، نیز در انتقاد از تصمیم WDR گفته است: «در دوره‌ای که راست‌گرایان افراطی و ملی‌گرایان جامعه متکثر ما و دموکراسی را هدف قرار داده‌اند، ما به کازموهای بیشتر نیاز داریم، نه این که آنها را حذف کنیم.»