به گزارش کرد پرس، اگر قرار بود شورای شهر تنها مصوبات شهرداری را تأیید کند، بودجه تصویب کند و در برابر ضعف ها سکوت اختیار کند، اساساً فلسفه تشکیل شورا چه معنایی دارد؟ شورای شهر طبق قانون باید بازوی نظارتی مردم باشد، نه نهادی که در برابر ناکارآمدی های مدیریت شهری، کمترین واکنش مؤثر را از خود نشان دهد.
در طول این پنج سال، سنندج با انبوهی از مشکلات دست وپنجه نرم کرده است؛ پروژه های نیمه تمام، وضعیت نامناسب آسفالت معابر، نابسامانی خدمات شهری، ضعف در توسعه فضای سبز، بی برنامگی در مدیریت شهری، مشکلات سرمایه گذاری، درآمدهای ناپایدار و ده ها مطالبه انباشته دیگر. با این حال، سؤال اساسی این است که شورای شهر در برابر این وضعیت چه کرده است؟ چند بار از شهردار درباره این ناکامی ها توضیح خواسته است؟ چند بار از ابزارهای قانونی خود برای الزام شهرداری به اصلاح امور استفاده کرده است؟
اما یکی از ملموس ترین جلوه های این انفعال، بحران سگ های بلاصاحب در سنندج است؛ موضوعی که سال هاست به یکی از جدی ترین مطالبات شهروندان تبدیل شده است. خانواده ها بارها نسبت به حضور گله های سگ در محله ها، پارک ها، اطراف مدارس، مسیرهای پیاده روی و حاشیه شهر اعتراض کرده اند. نگرانی از حمله به کودکان، سالمندان و شهروندان، ترس از تردد در برخی ساعات شبانه روز و مطالبه برای مدیریت علمی و مؤثر این معضل، بارها از سوی مردم، رسانه ها و فعالان اجتماعی مطرح شده است.
با وجود تکرار این مطالبه، مدیریت شهری هنوز نتوانسته راهکاری پایدار، شفاف و کارآمد برای کنترل این وضعیت ارائه کند. پرسش اینجاست که شورای شهر در قبال این مطالبه عمومی چه کرده است؟ چند جلسه تخصصی برگزار شده است؟ چه برنامه ای از شهرداری مطالبه شده و چه میزان از آن اجرا شده است؟ اگر این موضوع به یکی از دغدغه های اصلی شهروندان تبدیل شده، چرا همچنان پاسخ روشنی از سوی نهاد ناظر شهری ارائه نمی شود؟
شورایی که در برابر چنین مطالبات روزمره و ملموسی سکوت می کند، چگونه می تواند مدعی دفاع از حقوق مردم باشد؟
نقد امروز تنها متوجه شهرداری نیست؛ بخش بزرگی از این نقد متوجه شورایی است که باید شهرداری را پاسخگو نگه می داشت. وقتی نظارت جای خود را به سکوت می دهد، نتیجه چیزی جز تضعیف اعتماد عمومی نیست. هر روز که بدون مطالبه گری می گذرد، فاصله میان مردم و مدیریت شهری بیشتر می شود.
شورای شهر نمی تواند در پایان دوره، صرفاً با ارائه چند آمار و گزارش عملکرد از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند. مردم کارنامه واقعی را در خیابان های شهر، کیفیت خدمات، وضعیت پروژه ها، رضایت عمومی و امنیت و آرامش زندگی روزمره خود می بینند، نه در گزارش های تبلیغاتی.
امروز مطالبه افکار عمومی روشن است؛ «پاسخگویی، شفافیت و مسئولیت پذیری». مردم حق دارند بدانند چرا بسیاری از مطالبات پنج سال گذشته همچنان بی پاسخ مانده است، چرا شورا از همه ظرفیت های قانونی خود برای واداشتن شهرداری به اصلاح امور استفاده نکرده و چرا بسیاری از ضعف های آشکار مدیریت شهری بدون برخورد مؤثر ادامه یافته است؟
شورایی که در برابر ضعف ها سکوت کند، به تدریج جایگاه نظارتی خود را از دست می دهد. شهر سنندج امروز بیش از هر زمان دیگری به شورایی نیاز دارد که صدای مردم باشد، نه اینکه در برابر مطالبات آنان سکوت اختیار کند. تاریخ مدیریت شهری، شوراها را نه با تعداد جلسات و مصوبات، بلکه با میزان دفاعشان از حقوق شهروندان قضاوت خواهد کرد؛ و این پرسشی است که اعضای شورای ششم ناگزیرند در برابر افکار عمومی به آن پاسخ دهند.
نظر شما